SavedAdd your journal

Journals / Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi / 2016 / Cilt: 6 Sayı: 1

Anne-Baba-Öğretmen Görüşlerine Göre Küçük Çocukların Olumlu Sosyal Davranışları ve Anne-Baba-Çocuk Olumlu Sosyal Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Hülya GÜLAY OGELMAN
Merve CANBELDEK
Pages
96–111
Publication Date
2016-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca çocukların, annelerinin ve babalarının olumlu sosyal davranışları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki belirlenmemiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmada, anne-baba-öğretmen görüşlerine göre küçük çocukların olumlu sosyal davranışları arasındaki ilişkiyi incelemek ve anne-baba-çocuk olumlu sosyal davranışları arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklem grubunu, 52-72 aylık 92 çocuk, 92 anne ve 92 baba oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca çocukların, annelerinin ve babalarının olumlu sosyal davranışları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki belirlenmemiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Çalışmada, anne-baba-öğretmen görüşlerine göre küçük çocukların olumlu sosyal davranışları arasındaki ilişkiyi incelemek ve anne-baba-çocuk olumlu sosyal davranışları arasındaki ilişkinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışmanın örneklem grubunu, 52-72 aylık 92 çocuk, 92 anne ve 92 baba oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Kişisel Bilgi Formu, Ladd ve Profilet Çocuk Davranış Ölçeği Olumlu Sosyal Davranış Alt Ölçeği, Çocuk Prososyallik Ölçeği (Anne/ Baba Formları) ve Yetişkin Prososyallik Ölçeği (Anne/ Baba Formları) kullanılmıştır. Çalışmanın bulgularına göre çocukların anne görüşüne göre olumlu sosyal davranışı ile baba görüşüne göre olumlu sosyal davranışları arasında orta düzeyde anlamlı ve olumlu yönde bir ilişki bulunmuştur. Ayrıca çocukların, annelerinin ve babalarının olumlu sosyal davranışları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki belirlenmemiştir.

🔖

Cite This Article

OGELMAN, H. G., CANBELDEK, M. (2016). Anne-Baba-Öğretmen Görüşlerine Göre Küçük Çocukların Olumlu Sosyal Davranışları ve Anne-Baba-Çocuk Olumlu Sosyal Davranışları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 96–111. https://ajindex.com/articles/920475

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Bağcı, B. (2015). Çocuk ve yetişkin prososyallik ölçeklerinin geçerlik güvenirlik çalışması ve çocuk ile anne-baba prososyal davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi,
  2. Aydın. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı istatistik, araştırma deseni SPSS uygulamaları ve yorum. (11. bs.). Ankara:
  3. Pegem Akademi Yayıncılık. Dereli, E. (2008). Çocuklar için sosyal beceri eğitim programın 6 yaş çocukların sosyal problem çözme becerilerine etkisi. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi,
  4. Konya. Eisenberg, N., Fabes, R. A., & Spinrad, T. L. (2006). Prosocial development. In N. Eisenberg, W. Damon, ve R. M. Lerner (Eds.), Handbook of child psychology: Vol. 3. Social, emotional, and personality development (6th ed.). 646–718.
  5. New York, NY: Wiley. Elliott, S. N., Sheridon, S. M. and Gresham, F. M. (1989). Assessing and treating social skills deficts: a case of study for the scientists-practioner. Journal of School Psychology, 27(2), 197-222.
  6. Feldman, P. S. (2005). Development across the life span. (3 th. edition). USA: Peerson Education Ltd. Prentice Hall. Gülay, H. (2008). 5-6 yaş çocuklarına yönelik akran ilişkileri ölçeklerinin geçerlik güvenirlik çalışmaları ve akran ilişkilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Doktora tezi, Marmara Üniversitesi,
  7. İstanbul.
  8. Gülay, H. (2010). Okul öncesi dönemde akran ilişkileri. Ankara:
  9. Pegem Akademi. Gülay, H. (2011). 5-6 yaş grubu çocuklarda okula uyum ve akran ilişkileri. Elektronik Soysal Bilimler Dergisi, 10(36), 1-10.
  10. Günindi, N. (2008). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden altı yaş çocuklarının sosyal uyum becerileri ile anne-babalarının empatik beceriler arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  11. Ankara.
  12. Hay, D. F., & Pawlby, S. (2003). Prosocial development in relation to children’s and mothers’ psychological problems. Child Development, 74(5), 1314–1327.
  13. Hay, D. F., Payne, A., & Chadwick, A. (2004). Peer relations in childhood. The Journal of Child Psychology and Psychiatry, 45, 84–108.
  14. Kakavoulis, A. K. (1998). Early childhood altruism: how parents see prosocial behavior in their young children. Early Child Develeopment and Care, 140, 115-126.
  15. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi (25. Baskı). Ankara:
  16. Nobel Yayınları.
  17. Kostelnik, M. J., Whiren, A. P., Soderman, A. K. & Gregory, K. (2005). Guiding children's social development. Theory to Practice. USA: Thomsom & Demler Learning. Kublay, D., ve Okt