Journals / Veterinary Sciences and Practices / 2011 / Cilt: 6 Sayı: 1

Rumenin Mikrobiyel Ekosistemindeki Bakteriler ve Rolleri

Pages
71–83
Publication Date
2011-04-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu derlemede rumen bakterilerinin identifikasyonu, karakterizasyonu ve rumen sindirimindeki rollerine yer verilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Rumenin mikrobiyel ekosistemi; bakteri, archaea, protozoa, mantar ve bakteriofajlardan oluşmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bakteriler rumendeki mikrobiyel kitlenin yaklaşık %40-60’nı oluştururlar.
💡
Conclusion & Impact:Bu derlemede rumen bakterilerinin identifikasyonu, karakterizasyonu ve rumen sindirimindeki rollerine yer verilmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bakteri · Mikrobiyel ekoloji · Rumen ekosistemi

Özet

Rumenin mikrobiyel ekosistemi; bakteri, archaea, protozoa, mantar ve bakteriofajlardan oluşmaktadır. Bakteriler rumendeki mikrobiyel kitlenin yaklaşık %40-60’nı oluştururlar. Ruminantlar selüloz, hemiselüloz, lignin, nişasta, protein ve çok az miktarda da yağ içeren lignoselülozik yem maddeleri ile beslenirler. Rumen ortamı bu yem bileşenlerini sindirebilen çok çeşitli bakterileri barındırır. Rumende yaklaşık olarak 200’den fazla bakteri türü izole edilmiştir ve en az 20 türün de rumende 107-1010 düzeyinde bulunduğu belirlenmiştir. Rumende ml de 107 den fazla bulunan bakteriler baskın bakteriler olarak değerlendirilmektedir. Bakteriler ve diğer mikrobiyel gruplar arasındaki ilişkiler sonucu rumende uçucu yağ asitleri (UYA), karbondioksit, metan, amonyak ve mikrobiyel hücreler elde edilir. Mikroorganizmalar tarafından üretilen mikrobiyel proteinler ve vitaminler ruminantlar için çok büyük önem taşımaktadır. Rumende bulunan mikrobiyel ekosistemler arasındaki etkileşim şekillenen fermantasyonun ve mikrobiyel topluluğun stabilitesinin devamlılığı için önemlidir. Rumendeki mikroorganizma sayısı ve oranı; rasyonun yapısı, hayvanın türü, uçucu yağ asitlerinin oranı, yemin formu, rumen pH’sı gibi faktörlere göre değişiklik göstermektedir. Bu derlemede rumen bakterilerinin identifikasyonu, karakterizasyonu ve rumen sindirimindeki rollerine yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

ALATAŞ, M., UMUCALILAR, H. (2011). Rumenin Mikrobiyel Ekosistemindeki Bakteriler ve Rolleri. Veterinary Sciences and Practices, Cilt: 6 Sayı: 1, 71–83. https://ajindex.com/articles/917806

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Asanuma N., Hino T., 2005. Ability to utilize lactate and related enzymes of a ruminal bacterium, Selenomonas ruminantium. J. Anim. Sci., 76, 345–352.
  2. Baldwin RL., Allison MJ., 1983. Rumen metabolism. J Anim Sci, 57, 461–477. Be´ra-Maillet C., Ribot Y., Forano E., 2004. Fiber- degrading systems of different strains of the genus fibrobacter. Appl. Environ. Microbiol., 2172–2179.
  3. Chaucheyras F., Fonty G., Bertin G., Gouet P., 1995. In vitro H2 utilization by a ruminal acetogenic bacterium cultivated alone or in association with an archaea methanogen is stimulated by a probiotic strain of saccharomyces cerevisiae. Appl. Environ. Microbiol., 61, 3466–3467.
  4. Cheong JPE., Brooker JD., 1998. Lysogenic bacteriophage M1 from Selenomonas ruminantium: isolation, characterization and DNA sequence analysis of the integration site. Microbiol, 144, 2195–2202.
  5. Chesson A., Forsberg W., 1997. Polysaccharide degradation by rumen microorganisms. In: Hobson PN, Stewart CS. Editors. The Rumen Microbial Ecosystem. Second Edition.
  6. London, Blackie Academic & Professional, 329–381. Church DC., 1979. Digestive physiology and nutrition of ruminants. Vol. 2, Nutrition, O & B Book Inc, Corvallis, Oregon. Coccoid Spirochete from the hindgut of the termite Neotermes castaneus. Appl. Environ. Microbiol., 72, 392–397.
  7. Dijkstra J., France J., Davies DR., 1998. Different mathematical approaches to estimating microbial protein supply in ruminants. J. Dairy. Sci., 81, 3370–3384.
  8. Dröge S., Fröhlich R., Radek R., König H., 2006. Spirochaeta coccoides sp. nov., a Novel Fluharty FL., Dehority BA., 1995. Effects of sugar beet pulp and corn as energy supplements for cattle fed forage diets on diet digestibility and ruminal microorganisms. Special Circular-Ohio Agricultural Research and Development Center Issue: No.156, The Ohio State University, Columbus, Ohio, USA. pp. 51-55. http://ohioline.osu.edu/sc156/sc156_10.html. (Erişim: 14.12.2010).
  9. Fondevilla M., Dehority BA., 1995. Interactions between Fibrobacter succinogenes, Prevotella ruminicola, and Ruminococcus flavefaciens in the digestion of cellulose from forages. J. Anim. Sci., 74, 678–684.
  10. Forster RJ., Gong J., Teather RM., 1997. Group- specific 16S rRNA hybridization probes for determinative and community structure studies of Butyrivibrio fibrisolvens in the rumen. Appl. Environ. Microbiol., 63, 1256– 1260. Ghali MB., Scott PT., Al Jassim RAM., 2004. Characterization of Streptococcus bovis from the rumen of the dromedary camel and Rusa deer. L