Bu durumun bilimin toplumla buluşturulması sorumluluğunun icabı olarak mütalaa olunması beklenir.[1] Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'an, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'an, 21; Ebû Davud, Cenâiz 20; İbn Mâce, Cenâiz 4; İbn Hanbel, Müsned V, 26.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Tevhit, risalet ve ahiret inancı konularını ele alan Yasin Sûresi, Kur’an’ın kalbi kabul edilmektedir.[1] Kültürdeki adlandırmayla Habib-i Neccar Kıssası ise Yasin Sûresinin kalbi mahiyetinde denilebilir.
📊
Key Findings & Data:Bu makalede Yasin Sûresinde yer alan “şehir halkı kıssası” ve bu kıssa üzerinden verilen mesajlar incelenmiş, “Habib-i Neccâr”ın elçilerin/davetçilerin çağrılarına uyması ve bunun sonucunda karşılaştığı olayların tefsir kaynaklarında nasıl ele alındığı sorusu temel mesele alınmış ve erişilen malumat tahlil edilmeye çalışılmıştır.Yasin Sûresi’nde anlatılan “ashab-ı karye” (şehir halkı) ve kültürdeki adlandırılmasıyla Habib-i Neccâr Kıssası Antakya yöresinde halk arasında bilinmekte ve günümüzde canlılığını halen korumaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu durumun bilimin toplumla buluşturulması sorumluluğunun icabı olarak mütalaa olunması beklenir.[1] Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'an, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'an, 21; Ebû Davud, Cenâiz 20; İbn Mâce, Cenâiz 4; İbn Hanbel, Müsned V, 26.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Habîb en-Neccâr · Elçiler · Antakya
Özet
Tevhit, risalet ve ahiret inancı konularını ele alan Yasin Sûresi, Kur’an’ın kalbi kabul edilmektedir.[1] Kültürdeki adlandırmayla Habib-i Neccar Kıssası ise Yasin Sûresinin kalbi mahiyetinde denilebilir. Bu makalede Yasin Sûresinde yer alan “şehir halkı kıssası” ve bu kıssa üzerinden verilen mesajlar incelenmiş, “Habib-i Neccâr”ın elçilerin/davetçilerin çağrılarına uyması ve bunun sonucunda karşılaştığı olayların tefsir kaynaklarında nasıl ele alındığı sorusu temel mesele alınmış ve erişilen malumat tahlil edilmeye çalışılmıştır.Yasin Sûresi’nde anlatılan “ashab-ı karye” (şehir halkı) ve kültürdeki adlandırılmasıyla Habib-i Neccâr Kıssası Antakya yöresinde halk arasında bilinmekte ve günümüzde canlılığını halen korumaktadır. Bu çerçeveden bakılarak makale, yerele ait bir olguyu bilimsel araştırma konusu olarak ele almaktadır. Bu durumun bilimin toplumla buluşturulması sorumluluğunun icabı olarak mütalaa olunması beklenir.[1] Tirmizî, Fedâilu'l-Kur'an, 7; Dârimî, Fedâilu'l-Kur'an, 21; Ebû Davud, Cenâiz 20; İbn Mâce, Cenâiz 4; İbn Hanbel, Müsned V, 26.
ÇALIŞKAN, N. (2015). Kur’ân-I Kerîm’e Göre Ashâbü’l-Karye ve Habîb En-Neccâr / Ashaabe Karia and Habib Al-Najjâr in Accordance with the Qur’an. Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 32, 108–122. https://ajindex.com/articles/910831
BİLMEN, Ömer Nasuhi, Kur’an-ı Kerim’in Türkçe Meâli Âlisi ve Tefsiri, Kahraman Yay., İstanbul trs. CERRAHOĞLU, İsmail, Tefsir Usulü, TDV Yay., Ankara 1993, 9. baskı. ÇALIŞKAN, Necmettin, Abdurrahman Hasan Habenneke el-Meydânî ve Tefsiri, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara 2013. ed-DÂRİMÎ, Ebû Muhammed Abdullah bin Abdirrahmân, Sünen-i Dârimî, Çev: Abdullah Aydınlı, Madve Yay., İstanbul trs. DEMİRCİ, Kürşat, “Hristiyanlık” maddesi, DİA, XVII, 328, İstanbul 1998.
DERVEZE, M. İzzet, Kur’an’a Göre Hz. Muhammed’in Hayatı, Çev: Mehmet Yolcu, Düşün Yay., İstanbul 2011.
DERVEZE, M. İzzet, et-Tefsîru’l-Hadîs/Nüzul Sırasına Göre Kur’an Tefsiri, Çevirenler: Şaban Karataş, Ahmet Çelen, Mehmet Çelen, Ekrem Demir, Ali Arslan, Muharrem Önder, Vahdettin İnce, Mustafa Altınkaya, Mehmet Baydaş, Ramazan Yıldırım, Ekin Yay., İstanbul 1998, 2. baskı. DUMAN, M. Zeki, Beyânu’l-Hak Kur’an-ı Kerim’in Nüzul Sırasına Göre Tefsiri, Fecr Yay., Ankara 2008, 2. baskı. DURAN, Nizamettin, Mesih İsa’nın Sevdalısı Havarilerin Fedaisi Habib Neccar, Color Ofset, İskenderun 2012. EBÛ DAVUD, Süleyman bin Eş’as es-Sicistânî, Sünen, Çevirenler: Necati Yeniel, Hüseyin Kayapınar, Şamil Yay., İstanbul 2012. EBU’S-SUÛD, Muhammed Bin Muhammed el-Amâdî, (v. 1574), Tefsîrü Ebi’s-Suûd İrşâdü’l-Akli’s-Selîm ilâ Mezeyâ’l-Kur’âni’l-Kerîm, Dâru İhyâ’t-Türâsi’l-Arabî, Beyrut 1990, 2. baskı. ELMALILI, M. Hamdi Yazır, Hak Dini Kuran Dili, Azim Dağıtım, İstanbul 2007.
EMİROĞLU, Tahsin, (v. 1988), Esbâbu’n-Nuzûl, Ülkü Basımevi, Konya 1976.
ESED, Muhammed, (v. 1992) Kur’an Mesajı Meal Tefsiri, Çevirenler: Cahit Koytak, Ahmet Ertürk, İşaret Yay., İstanbul 1999, 5. baskı. GÖKTAŞ, Vahit, Visale Yolculuk, İlahiyat Yay., Ankara 2014. HAMAVÎZADE, Ali bin el-Hamavî, Tefsir-i Yasin, Matbaatü’l-Hac Muhammed Efendi el-Bosnavî, İstanbul h. 1288. HARMAN, Öm