Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 2

Türkiye’de Eğitim Eşitsizliğinin Farklı Yüzleri

Pages
271–292
Publication Date
2019-06-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analiz, Türkiye’de eğitime erişimde eşitliğin sağlanamadığını ve eğitime sosyal statü, cinsiyet, yaşanılan bölge ve aile gelir düzeyinden bağımsız erişim sağlayacak politikaların geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bireylerin ve toplumların gelişiminde hayati rol oynayan eğitim olanaklarına erişim eşitlikçi ve hak-merkezli olmaktan uzaklaştığı ölçüde, farklı toplumsal kesimler arasındaki eşitsizlikler derinleşmektedir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada, Türkiye’de eğitim alanındaki eşitsizlik farklı veçheleri ile incelenmekte ve 2008-2016 dönemi için ülke, bölge ve cinsiyet bazında ortalama öğrenim süresi ve okullaşma oranları temelinde eğitim kazanımları hesaplanarak, eğitime toplumun farklı kesimlerinin erişiminin ne ölçüde eşitlikçi olduğu sorgulanmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Analiz, Türkiye’de eğitime erişimde eşitliğin sağlanamadığını ve eğitime sosyal statü, cinsiyet, yaşanılan bölge ve aile gelir düzeyinden bağımsız erişim sağlayacak politikaların geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2008-2016 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Eğitim · Eğitim Eşitsizliği · Bölgesel Eşitsizlik

Özet

Öz Bireylerin ve toplumların gelişiminde hayati rol oynayan eğitim olanaklarına erişim eşitlikçi ve hak-merkezli olmaktan uzaklaştığı ölçüde, farklı toplumsal kesimler arasındaki eşitsizlikler derinleşmektedir. Çalışmada, Türkiye’de eğitim alanındaki eşitsizlik farklı veçheleri ile incelenmekte ve 2008-2016 dönemi için ülke, bölge ve cinsiyet bazında ortalama öğrenim süresi ve okullaşma oranları temelinde eğitim kazanımları hesaplanarak, eğitime toplumun farklı kesimlerinin erişiminin ne ölçüde eşitlikçi olduğu sorgulanmaktadır. Bu kapsamda, Eğitim Gini İndeksi (EGİ) yöntemi kullanılarak eğitim seviyelerine göre indeks değerleri hesaplanmakta ve eğitim Lorenz eğrileri çizilerek eşitsizliğin seyri gözlemlenmektedir. Ayrıca okullaşmanın standart sapma değerleri ve ortalama öğrenim süreleri üzerinden eğitimde Kuznets eğrisinin oluşup oluşmadığı incelenmekte ve EGİ değerlerinin gelir dağılımı ile ilişkisine bakılmaktadır. Analize göre ülke genelinde okullaşmanın artması ve azalan EGİ değerleri, eğitimde eşitsizliğin azaldığına işaret etmektedir. Ancak, veriler yaş, cinsiyet ve bölge değişkenlerine göre inceltildiğinde, eşitsizliklerin devam ettiği görülmektedir. Eğitim harcamalarında kamudan hanehalklarına doğru kayış ve en yüksek %20’lik gelir grubu lehine farklılaşma, eğitim eşitsizliğini arttırmaktadır. En yüksek %20’lik gelir grubunun eğitim harcamalarının toplam tüketim harcamalarındaki payı, diğer gelir gruplarının toplamına ve özellikle de en düşük %20’lik gelir grubuna göre artmaktadır. Analiz, Türkiye’de eğitime erişimde eşitliğin sağlanamadığını ve eğitime sosyal statü, cinsiyet, yaşanılan bölge ve aile gelir düzeyinden bağımsız erişim sağlayacak politikaların geliştirilmesi gerektiğini göstermektedir.

🔖

Cite This Article

YILDIZ, S., GÜLTEKİN-KARAKAŞ, D. (2019). Türkiye’de Eğitim Eşitsizliğinin Farklı Yüzleri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 271–292. https://ajindex.com/articles/9096

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Alon, S. (2010). Racial Differences in Test Preparation Strategies: A Commentary on Shadow Education, American Style: Test Preparation, the SAT and College Enrolment. Social Forces, 89(2), 463-474.
  2. Barro, R., & Lee, J. (2010). A New Data Set of Educational Attainment in the World, 1950-2010. doi:10.3386/w15902. Becker, G. S. (1962). Investment in Human Capital: A Theoretical Analysis. Journal of Political Economy, 70(5), 9-49.
  3. Bergen, R. J. S. (2006). Family Influences on Young Adult Career Development and Aspirations. Doctoral dissertation, University of North Texas. Boran, B. S. (1939). A Study of Occupational Mobility: an Analysis of Age Distributions of Occupational Groupings in the United States (1910-1930),
  4. Doctoral dissertation, University of Michigan. Bourdieu, P. (1973). Cultural Reproduction and Social Reproduction in Knowledge, Education and Cultural Change. London: Tavistock. Bourdieu, P., & Passeron, J.C. (1990).
  5. Reproduction in Education, Society and Culture, London: Sage. Checchi, D. (2006). The Economics of Education: Human Capital, Family Background. USA: Cambridge University Press.
  6. Dağdemir, Ö., & Acaroğlu, H. (2011). Türkiye’de Bölgesel Gelir Dağılımının İller Düzeyinde Analizi: 1990-2006. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 39-56.
  7. Delaney, A. M. (1999). Parental Income and Students College Choice Process: Research Findings to Guide Recruitment Strategies. Document Resume, 77. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED432187.pdf#page=82
  8. Doob, C. B. (2013). Social Inequality and Social Stratification (1st Edition), Upper Saddle River, N.J.: Pearson. Filiztekin, A. (2008). Türkiye'de Bölgesel Farklar ve Politikalar. İstanbul:
  9. TÜSİAD, Yayın No. TÜSİAD-T/2008-09/471). Filiztekin, A. (2009). Türkiye'de Bölgesel Farklar. http://research.sabanciuniv.edu/11643/1/BolgeselFarklar_YKY.pdf
  10. Friedman, M., & Friedman, R. D. (1980). Free to Choose: A Personal Statement. New York: Harcourt Brace Jovanovich. Gök, F. (2009, 28 Eylül). Eğitim Sistemi, Adaletsiz Kapitalizmi Yeniden Üretiyor. Birgün. Gürler E.K., Turgutlu T., Kırcı N., Üçdoğruk Ş. (2007). Türkiye’de Eğitim Talebi Belirleyicileri. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 44 (512), 89-101.
  11. Hanushek, E. A., Woessmann, L. (2007). The Role of Education Quality for Economic Growth. World Bank Policy Research Working Papers No. 4122. Illich, I. (1971). Deschooling Society. New York: Harper & Row. Krueger, A. B., & Lindahl, M. (2001). Education for Growth: Why and for Whom?. Journal of Economi