Journals / İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 19 Sayı: 39

HANEHALKI SORUMLUSUNUN YOKSULLUK OLASILIĞINI ETKİLEYEN DEMOGRAFİK ÖZELLİKLERİ: DÜZEY 1 BÖLGELERİ

Nurdan Değirmenci(Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Fındıklı Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu)0000-0002-8759-8871
Pages
858–868
Publication Date
2020-12-27
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bir diğer önemli bulgu ise hanehalkı sorumlusunun eğitim seviyesi arttıkça yoksulluk olasılığının azalmasıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Türkiye’de yoksulluğu etkileyen demografik faktörler hanehalkı sorumlusu bağlamında bölgesel olarak incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu amaçla TÜİK 2017 hanehalkı gelir ve yaşam koşulları anketinden derlenen verilere probit analizi uygulanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bir diğer önemli bulgu ise hanehalkı sorumlusunun eğitim seviyesi arttıkça yoksulluk olasılığının azalmasıdır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Yoksulluk · Hanehalkı · Probit analizi

Özet

Bu çalışmada Türkiye’de yoksulluğu etkileyen demografik faktörler hanehalkı sorumlusu bağlamında bölgesel olarak incelenmiştir. Bu amaçla TÜİK 2017 hanehalkı gelir ve yaşam koşulları anketinden derlenen verilere probit analizi uygulanmıştır. Bağımlı değişken yoksulluk sınırına göre 2 kategorili olarak tanımlanmıştır. Açıklayıcı değişkenler ise hane nüfusu, hanehalkı sorumlusunun yaşı, cinsiyeti, esas faaliyet durumu, medeni durumu, resmi nikâhının olup olmadığı, eğitim seviyesi ve genel sağlık durumudur. Bulgular değerlendirildiğinde, bütün bölgeler için hanehalkı sorumlusunun cinsiyeti, medeni durumu, resmi nikâhlı olup olmaması ve sağlık durumu ailenin yoksulluğu üzerinde anlamlı farklılık sergilememiştir. Bir diğer önemli bulgu ise hanehalkı sorumlusunun eğitim seviyesi arttıkça yoksulluk olasılığının azalmasıdır.

🔖

Cite This Article

Değirmenci, N. (2020). HANEHALKI SORUMLUSUNUN YOKSULLUK OLASILIĞINI ETKİLEYEN DEMOGRAFİK ÖZELLİKLERİ: DÜZEY 1 BÖLGELERİ. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 19 Sayı: 39, 858–868. https://doi.org/10.46928/iticusbe.753284

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Acar, A. ve Başlevent, C. (2014), “Examination of the Transition of Turkish Households into and Out of Poverty between 2007-2010”, https://econpapers.repec. org/paper/ekd004912/5779.htm, Erişim Tarihi: 10.11.2019.
  2. Alisjahbana, A. ve Yusuf, A. A. (2003), “Poverty Dynamics in Indonesia: Panel Data Evidence. Working Paper in Economics and Development Studies”, https://ideas.repec.org/p/unp/wpaper/ 200303.html, Erişim Tarihi: 5.11.2019.
  3. Aydın, K. ve T. Güloğlu. (2011), “Türkiye’de Nispi Yoksulluğun Sosyo-Ekonomik Analizi”, Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 60, 89-118.
  4. Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (2010), Türkiye’de Aile Değerleri, Ankara. Çağlayan, E. ve Dayıoğlu, T. (2011), “Comparing the Parametric and Semiparametric Logit Models: Household Poverty in Turkey”, International Journal of Economics and Finance, 3(5), 197-207.
  5. Dalgıç, B., İyidoğan Varol, P. ve Güven, A. (2015), “Yoksulluk ve Yoksulluk Geçişlerinin Belirleyenleri: Türkiye Örneği”, Sosyoekonomi, 23(24), 51-70.
  6. Dartanto, T. ve Nurkholis (2013), “The Determinants of Poverty Dynamics in Indonesia: Evidence from Panel Data”, Bulletin of Indonesian Economic Studies, 49(1), 61-84.
  7. Dünya Bankası (1990), World Development Report 1990: Poverty. World Development Report. New York: Oxford University Press.
  8. Finney, D.J. (1952), “Probıt Analysıs: A Statistical Treatment of The Sigmoid Response Curve”, Cambridge University Press: Cambridge.
  9. Geda, A., Jong, N., Kimenyi, M. S. ve Mwabu, G. (2005), “Determinants of Poverty in Kenya: A Household Level Analysis”, www.econ.uconn.edu/working/2005-44pdf, Erişim Tarihi:11.10.2019.
  10. Kızılgöl, Ö. (2008), “Yoksulluğun Belirleyicileri: Türkiye Örneği”, Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 45(526), 79-92.
  11. Kızılgöl, Ö. (2009), “Türkiye'de Yoksulluk Sorunu: Ekonometrik Bir Bakış. Yayınlanmamış Doktora Tezi”, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
  12. Kızılgöl Ö. ve Demir, Ç. (2010), “Türkiye’de Yoksulluğun Boyutuna İlişkin Ekonometrik Analizler”, Business and Economics Research Journal, 1(1), 21-32.
  13. Limanlı, Ö. (2015), “Intertemporal Poverty in Turkey, Procedia Economics and Finance”, 30, 487-497.
  14. Sigeze, Ç. ve Şengül, S. (2018), “Türkiye’de Yoksulluğun Rassal Etkiler Multinomial Logit Model ile İncelenmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(4), 503-521.
  15. Şengül S. ve Fisunoğlu H. M. (2012), “Adana Kentsel Kesiminde Yoksulluk Ve Yoksulluğun Belirleyicileri”, İktisat, İşletme ve Finans, 27, 59-84.