Journals / Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 10 Sayı: 1

TARİHÎ KIPÇAK TÜRKÇESİ METİNLERİNDE GEÇEN “TAS BOL-” FİİLİ VE ONUN GÜNÜMÜZ KIPÇAK GRUBU TÜRK LEHÇELERİNDEKİ DURUMU

Pages
160–168
Publication Date
2020-07-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kelimeyi barındıran modern lehçelerin sayısının sınırlı olması da bir diğer ilgi çekici husustur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türk siyasi dünyasının geçmişte olduğu gibi günümüzde de kuzey sahasını dolduran Kıpçak Türklerinin geçmişinin oldukça eskilere dayandığı bilinen bir gerçektir.
📊
Key Findings & Data:Kuman adı ile de bildiğimiz bu büyük Türk öbeği, yayıldığı geniş alan nedeniyle çeşitli kavimlerle komşu olmuş, bundan dolayı da, ağırlıklı Müslüman olmakla birlikte farklı dinleri kabul etmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Kelimeyi barındıran modern lehçelerin sayısının sınırlı olması da bir diğer ilgi çekici husustur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kıpçak Türkçesi · Kumanlar · Codex Cumanicus

Özet

Türk siyasi dünyasının geçmişte olduğu gibi günümüzde de kuzey sahasını dolduran Kıpçak Türklerinin geçmişinin oldukça eskilere dayandığı bilinen bir gerçektir. Onlar, bilhassa üstün savaşçı meziyetleri sayesinde, özellikle XI. yüzyıldan itibaren doğuda Kazakistan’dan batıda Balkan coğrafyası da dâhil Doğu Avrupa’ya kadarki büyük araziye hâkim olmuşlardır. Kuman adı ile de bildiğimiz bu büyük Türk öbeği, yayıldığı geniş alan nedeniyle çeşitli kavimlerle komşu olmuş, bundan dolayı da, ağırlıklı Müslüman olmakla birlikte farklı dinleri kabul etmiştir. İslâmiyet’i kabul eden Kıpçaklar, kuzeyde Altın-Orda Devleti bünyesinde, güneyde ise, 1250 yılında Mısır ve çevresinde kendi kurdukları Memlûk Devleti içerisinde Türk-İslâm edebiyatı muhitinin ayrılmaz bir parçası olan eserler meydana getirmişlerdir. Hıristiyanlığı kabul eden Doğu Avrupa Kıpçakları (Kumanlar) ise, bölgedeki halklar arasında zamanla erimiştir. Doğu Avrupa Kıpçaklarından kalan yegâne dil malzemesi ise İtalyan ve Alman Katolik rahipler tarafından yazıldığı düşünülen Codex Cumanicus adlı eserdir. Yazımızın ana temasını oluşturan “tas bol-” fiili ve bunun kökenindeki “tas” ismi, Codex Cumanicus ile birlikte, aynı zamanda Müslüman Memlûk Kıpçak Türklerinin vücuda getirdikleri, çoğu sözlük olan eserlerde yer alan kelimeler olarak dikkatimizi çekmiştir. Bununla birlikte, bu kelimelerin günümüz Kıpçak grubu Türk yazı dillerinin bazılarında da kullanılmaya devam etmesi de kanaatimizce kayda değer bir konu teşkil etmektedir. Kelimeyi barındıran modern lehçelerin sayısının sınırlı olması da bir diğer ilgi çekici husustur.

🔖

Cite This Article

KUŞOĞLU, M. O. (2020). TARİHÎ KIPÇAK TÜRKÇESİ METİNLERİNDE GEÇEN “TAS BOL-” FİİLİ VE ONUN GÜNÜMÜZ KIPÇAK GRUBU TÜRK LEHÇELERİNDEKİ DURUMU. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1, 160–168. https://ajindex.com/articles/904416

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (29)

  1. Kaynakça Altaylı, Seyfettin. (2018). Azerbaycan Türkçesi Sözlüğü (1-2-3).
  2. Türk Dil Kurumu Yayınları,
  3. Ankara.
  4. Altınkaynak, Erdoğan. (2006). Gregoryan Kıpçak Dil Yadigarları. IQ Kültür Sanat Yayıncılık, İstanbul.
  5. Argunşah, Mustafa, Güner, Galip. (2015).
  6. Codex Cumanicus. Kesit Yayınları,
  7. İstanbul.
  8. Atalay, Besim. (1999). Divanü Lûgat-it Türk, Cilt I-II-III-IV. Türk Dil Kurumu Yayınları,
  9. Ankara.
  10. Atalay, Besim. (1945). Ettuhfet-üz-Zekiyye Fil-Lûgat-it-Türkiyye. Türk Dil Kurumu (TDK C. II. 21), İstanbul.
  11. Ayverdi, İlhan. (2005). Kubbealtı Lugatı-Misalli Büyük Türkçe Sözlük. Redaksiyon-Etimoloji: Prof. Dr. Ahmet Topaloğlu, Kubbealtı Neşriyatı, İstanbul.
  12. Battal, Aptullah. (1988). İbni-Mühennâ Lûgati (İstanbul nüshasının Türkçe bölüğünün indeksidir). Türk Dil Kurumu Yayınları,
  13. Ankara.
  14. Bilgin, Mehmet. (2007). Doğu Karadeniz (Tarih-Kültür-İnsan), Ötüken Neşriyat, İstanbul.
  15. Brosset, Marie Félicité. (2003). Gürcistan Tarihi (Eski Çağlardan 1212 Yılına Kadar), Çeviren: Hrand Andreasyan, Notlar ve Yayına Hazırlayan: Erdoğan Merçil, Türk Tarih Kurumu Yayınları,
  16. Ankara.
  17. Caferoğlu, Ahmet. (1931). Kitâb al-İdrâk li-Lisân al-Atrâk. Evkaf Matbaası, İstanbul.
  18. Chirli, Nadejda. (2005). Ermeni Kıpçakça Dualar Kitabı Algış Bitigi. Türkistan ve Azerbaycan Araştırma Merkezi, Haarlem, Netherlands. Clauson, Sir Gerard. (1972). An Etymological Dictionary of Pre-Thirteenth Century Turkish. Oxford University, XLVIII, Oxforf. Çağatay, Saadet. (1972). Türk Lehçeleri Örnekleri I-II. Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Yayınları: 214, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara. Dehhudâ, Ali Ekber (1373), Lugatname, Müessese-i İntişârât-ı Çap-ı Dânişgâh-ı Tehrân. C.9, Tehran. Grönbech, K. (1992). Kuman Lehçesi Sözlüğü (Codex Cumanicus’un Türkçe Sözlük Dizini) (Çeviren: Kemal Aytaç). Kültür Bakanlığı Yayınları: 1396, Ankara.
  19. Gül, Bülent. (2016). Moğolca İbni Mühennâ Lügati, Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları, İnceleyen: Prof. Dr. Battulga Tsend, Dr. Azzaya Badam, Ankara.
  20. Gülsevin, Selma. (2016). Karay Türklerinin Dili (Troki Diyalekti). Türk Dil Kurumu Yayınları,
  21. Ankara.
  22. Hacıeminoğlu, Necmettin. (2003). Karahanlı Türkçesi Grameri. Türk Dil Kurumu Yayınları,
  23. Ankara.
  24. Kanar, Mehmet. (2000).
  25. Farsça-Türkçe Sözlük. Deniz Kitabevi,
  26. İstanbul.
  27. Karamanlıoğlu, Ali Fehmi. (1989). Seyf-i Sarâyî Gülistan Tercümesi (Kitâb Gülistân bi’t-Türkî). Türk Dil Kurumu Yayınları,
  28. Ankara.
  29. Kırzıoğlu, M. Fahrettin. (1992). Yukarı Kür ve Çoruk Boylarında Kıpçaklar. Türk Tarih Kurumu Yayınları: VII. Dizi-Sayı: 121, Ank