Journals / Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD) / 2018 / Cilt: 18 Sayı: 1

İbn Dakīkul‘îd’in el-İḳtirâḥ Adlı Eserinden Hareketle Hadis Öğretimine Dâir Bazı Öneriler

Pages
193–220
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca ilahiyat fakültelerindeki hadis öğretimi kapsamında ikinci aşamada ülkemizin ihtiyaçlarına göre, geniş kapsamlı, düzenli ve üniversite tahsili esnasında tamamlanabilecek boyutta hazırlanmış olan bir hadis metninin okutulmasının faydalı olacağı savunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İbn Dakīkul‘îd, hadis usûlüne dair kaleme aldığı el-İḳtirâḥ adlı eserinde farklı bir yöntem takip etmiş; kitabının ilk yarısında hadis ıstılahlarını açıklamış, ikinci yarısında ise hayatın tümünü kuşatan 279 sahîh hadise yer vermiştir.
📊
Key Findings & Data:Bir hadis usûlü eserinde bu şekilde çok sayıda hadis rivâyetine yer verilmesi ondan önce ve sonra başka muhaddislerde pek görülmemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca ilahiyat fakültelerindeki hadis öğretimi kapsamında ikinci aşamada ülkemizin ihtiyaçlarına göre, geniş kapsamlı, düzenli ve üniversite tahsili esnasında tamamlanabilecek boyutta hazırlanmış olan bir hadis metninin okutulmasının faydalı olacağı savunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · İbn Daḳīkul‘îd · el-İḳtirâḥ

Özet

İbn Dakīkul‘îd, hadis usûlüne dair kaleme aldığı el-İḳtirâḥ adlı eserinde farklı bir yöntem takip etmiş; kitabının ilk yarısında hadis ıstılahlarını açıklamış, ikinci yarısında ise hayatın tümünü kuşatan 279 sahîh hadise yer vermiştir. Bir hadis usûlü eserinde bu şekilde çok sayıda hadis rivâyetine yer verilmesi ondan önce ve sonra başka muhaddislerde pek görülmemektedir. Makâlede İbn Dakīkul‘îd’in bu özel eseri incelenmiş, ilgili eserin hadis öğretimi noktasında –her yönden olmasa da bazı yönlerden– güzel bir örnek teşkil ettiği üzerinde durulmuş, bu eserden hareketle lise ve üniversitelerdeki hadis öğretiminin muhtevasının nasıl olması gerektiğine dair bazı önerilerde bulunulmuştur. Bu bağlamda, imam hatip liselerinde ve ilahiyat fakültelerindeki hadis öğretiminin ilk aşamasında hadis ıstılahlarının gereksiz yere uzatılmadan yeterli bir şekilde açıklanıp çok sayıda hadis metni okutulmasının öğrencinin hadis dersine motive olması açısından önemli olduğuna dikkat çekilmiştir. Ayrıca ilahiyat fakültelerindeki hadis öğretimi kapsamında ikinci aşamada ülkemizin ihtiyaçlarına göre, geniş kapsamlı, düzenli ve üniversite tahsili esnasında tamamlanabilecek boyutta hazırlanmış olan bir hadis metninin okutulmasının faydalı olacağı savunulmuştur.

🔖

Cite This Article

DURMUŞ, Ü. (2018). İbn Dakīkul‘îd’in el-İḳtirâḥ Adlı Eserinden Hareketle Hadis Öğretimine Dâir Bazı Öneriler. Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (ÇÜİFD), Cilt: 18 Sayı: 1, 193–220. https://ajindex.com/articles/903787

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl. Ṣahîhü’l-Buḫârî. Kâhire: Dârü'l-hadîs, 2011.
  2. Canikli, İlyas. “Hadis Öğretimi üzerine Bazı Düşünceler”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 23 (2010): 141-164. Cezâirî, Ṭâhir b. Muhammed Ṣâlih b. Ahmed es-Semʿûnî el-Ḥasenî el-Cezâirî. Tevcîhü’n-naẓar ilâ uṣûli’l-eser. Haleb: Mektebetü’l-matbûâti’l-İslâmiyye, 1995.
  3. Çakan, İsmail Lütfi. Hadis Usûlü. İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakül-tesi Vakfı Yayınları, 43. Baskı, 2017.
  4. Çakan, İsmail Lütfi. “Hatip Bağdadi’nin Muhtasaru Nasihati Ehli’l-Hadis Risale-si ve İlahiyat Fakültelerinde Hadis Öğretimi”. Marmara Üniversitesi İla-hiyat Fakültesi Dergisi 3 (1985): 207-223. Ebû Dâvûd, Süleymân b. Eş’as es-Sicistânî. Sünenü Ebî Dâvûd. Beyrût: el-Mektebetü’l-asriyye, ty. Itr, Nureddîn. Menhecü’n-naḳd fî ʿulûmi’l-hadîs. Beyrût: Dârü’l-fikr, 1997. İbn Dakīkul‘îd, Ebü’l-Fetḥ Taḳıyyüddîn Muhammed b. Alî b. Vehb el-Ḳuşeyrî el-Ḳûsî. İḥkâmü’l-aḥkâm şerḥu ʿUmdeti’l-aḥkâm. Kâhire: Âlemü’l-kütüb, 1407.