AI Summary & Key Takeaways
AI InsightUse of reinforcement polyethylene fibrils strips may be beneficial to reduce the devastating effects of pathological mobility of periodontal tissues
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In the alveoler socket alloved by periodontal tissues tooth mobility is limited movement on the vertical and horizontal directions. Physiological mobility of the teeth, periodontal moderate force is applied, due to flexibility of the periodontium limited tooth movement. The aim of the present study is evaluate the effect of the Reınforcement-Polyethylene Fibrils Strips on gingival crevicular fluid (GCF) human β defensin-1 levels in chronic periodontitis (CP) who have pathologic teeth mobility. Material and Method: Totaly 15 patients who have a pathological mobility due to periodontal problem with chronic periodontitis were included in our study. The clinical periodontal parameters were recorded at the baseline and 1 month. After the phase 1 and phase 2 periodontal treatment periodontal splint treatment was performed with reınforcement polyethylene fibrils strips. Examples of gingival crevicular fluid are taken before and after the first month splint treatment. To measure human β defensin-1 levels linked immuno sorbent method (ELISA) was used. Results: Before and after the splint treatment clinical periodontal indexes found significantly difference between compared groups. Total human β defensin-1 levels in gingival crevicular fluid are found significantly decrased after the first month splint treatment. Conclusion: In addition to periodontal treatment with a regulation of pathologic mobility human β defensin-1 levels are decreased in chronic periodontitis patients. Use of reinforcement polyethylene fibrils strips may be beneficial to reduce the devastating effects of pathological mobility of periodontal tissues
Özet
Amaç: Bu çalışmamın amacı, kronik periodontitis (KP) hastalarında periodontal problemler nedeniyle oluşmuş patolojik diş mobilitesini güçlendirilmiş polietilen fibriler şeritler ile tedavisinin diş eti oluğu sıvısındaki total human β defensin-1 (hBD-1) miktarına etkisini değerlendirmektir.Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza periodontal problemler nedeniyle oluşmuş patolojik mobilitesi bulunan toplam 15 kronik periodontitis hastası dâhil edilmiştir. Başlangıçta ve 1 ay sonra çalışmaya katılan tüm bireylerin periodontal klinik indeksleri kaydedilmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin faz 1 ve faz 2 periodontal tedavileri bitirildikten sonra güçlendirilmiş fibriller splint materyali ile periodontal splintleme işlemi yapılmıştır. Bireylerden diş eti oluğu sıvısı örnekleri splintleme işlemi öncesi ve splintleme işlemi sonrası 1. ayda alınmıştır. Diş eti oluğu sıvısı örneklerinde human β defensin-1 miktarı enzyme linked immuno sorbent yöntemi (ELISA) kullanılarak ölçülmüştür.Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerde splintleme öncesi ve sonrası klinik periodontal indekslerin değişimi karşılaştırıldığında gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Splintleme öncesi alınan diş eti oluğu sıvısı örneklerinde total human β defensin-1 miktarı, splintleme sonrası 1. ayda anlamlı düzeyde azalma bulunmuştur.Sonuç: Kronik periodontitis hastalarında periodontal tedaviye ek olarak patolojik diş mobilitesinin düzenlenmesi ile diş eti oluğunda human β defensin-1 miktarı azalmaktadır. Bu durum güçlendirilmiş polietilen fibriler şerit kullanımının, patolojik mobilite nedeniyle periodontal dokularda oluşan yıkımı azaltabileceğini düşündürmektedir.Anahtar Kelimeler: Kronik periodontitis, güçlendirilmiş polietilen fibriler şerit, human β defensin-1