Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2009 / Cilt: 13 Sayı: 1

Şiddetin İdeolojik Yüzü ya da Faşizmin Korunan Baltası

Pages
1–10
Publication Date
2010-04-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Faşizm, demokrasi ve liberalizme temelden karşı bir harekettir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bütün ideolojilerin amacı insanları mutlu etmektir.
📊
Key Findings & Data:Yirminci yüzyılda ortaya çıktığı kabul edilen faşizmi de bu genellemenin dışında görmemek gerekir.
💡
Conclusion & Impact:Faşizm, demokrasi ve liberalizme temelden karşı bir harekettir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Faşizm · ideoloji · devlet

Özet

Bütün ideolojilerin amacı insanları mutlu etmektir. Yirminci yüzyılda ortaya çıktığı kabul edilen faşizmi de bu genellemenin dışında görmemek gerekir. Ancak faşizmi diğer ideolojilerden ayıran bir yön vardır. O da, faşizmin ideolojiyi kötüye kullanmasıdır. Diğer taraftan hedefe ulaşmak için hemen her yöntemi meşru kabul eden faşizm, doğal olarak şiddeti de bir araç şeklinde kullanmıştır. Aslında faşizm bir şiddet ideolojisidir. Hem temel kabulleri hem de pratiği bunu açıkça göstermektedir. Faşist hareketler lidere bağlı hareketlerdir. Faşizmde lidere mutlak itaat esastır. Faşizm, demokrasi ve liberalizme temelden karşı bir harekettir

🔖

Cite This Article

CAN, N. (2010). Şiddetin İdeolojik Yüzü ya da Faşizmin Korunan Baltası. Current Perspectives in Social Sciences, Cilt: 13 Sayı: 1, 1–10. https://ajindex.com/articles/894665

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Hitler, A. (1992).
  2. Kavgam, Çev. A. Nejad, İstanbul:
  3. Toker Yay. Krisztics, A. (1935). “Essential Principles of Socialism, Fascism, and Democracy”, An- nals of the American Academy of Political and Social Science, Vol. 180. Douglas, A. (1984). “Violence and Fascism: The Case of the Faisceau”, Journal of Con- temporary History, Vol. 19, No. 4. Heywood, A. (2003).
  4. Political Ideologies, New York: Palgrave Macmillan. Vincent, A. (2006).
  5. Modern Politik İdeolojiler, Çev. A. Tüfekçi, İstanbul:
  6. Paradigma Yay. Fromm, E. (1995).
  7. İnsandaki Yıkıcılığın Kökenleri II, Çev. Ş. Alpagut, İstanbul:
  8. Payel Yay. Balibar, E. (1993). Some Questions on Politics and Violence, Assemblage, No. 20, Vio- lence, Space. Bataille, G. (1979). The Psychological Structure of Fascism, New German Critique, No.16, Winter. Sorel, G. (2002).
  9. Şiddet Üzerine Düşünceler, Çev. A. Hazaryan, Ankara:
  10. Epos Yay. Singh, G. (1976).
  11. Politics and Violence, Social Scientist, Vol. 4, No. 11. Marcuse, H. (1973).
  12. Reason and Revolution, London: Routledge&Kegan Paul. Siclair, J.M. (2000). Collins English Dictionary (Gen.Cons.), Glasgow: Harper Collins Publishers Lipset, S.M. (2001).
  13. Political Philosophy, Washington D.C. CQ Pres. Macciocchi, M-A. (2000).
  14. Faşizmin Analizi, Çev. Cemal Süreya, İstanbul:
  15. Payel Yay. Sarıca, M. (1993). 100 Soruda Siyasi Düşünce Tarihi, İstanbul:
  16. Gerçek Yayınevi.
  17. Türköne, M. (2005).
  18. Siyaset, Ankara:
  19. Lotus Yayınevi.
  20. Reich, W. (2002).
  21. Faşizmin Kitle Ruhu Anlayışı, Çev. B. Onaran, İstanbul:
  22. Payel Yay. Yayla, A. (2009, 8 Mayıs). ‘Liberaller, Kemalistler ve Faşizm’, Zaman Gazetesi. 24.