Çalışmada yapılan ilişkilendirmeler ve tartışmalar göstermektedir ki, insan kaynakları yönetim fonksiyonlarının işkolikliği destekleme ve engelleme potansiyeli oldukça güçlüdür.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Yapılan çalışmalar örgütsel politika ve uygulamaların bireylerin işkoliklik davranışlarının ortaya çıkmasında ve sürekli hale gelmesinde etkili olduğunu ileri sürmektedir.
📊
Key Findings & Data:Dolayısıyla söz konusu örgütsel uygulamaların hangi mekanizmalar aracılığıyla işkoliklik olgusunu etkilediğini tartışmak anlamlı bir çaba olacaktır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmada yapılan ilişkilendirmeler ve tartışmalar göstermektedir ki, insan kaynakları yönetim fonksiyonlarının işkolikliği destekleme ve engelleme potansiyeli oldukça güçlüdür.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:: İşkoliklik · İşkolik Çalışanlar · İnsan Kaynakları Yönetimi Fonksiyonları.
Özet
Yapılan çalışmalar örgütsel politika ve uygulamaların bireylerin işkoliklik davranışlarının ortaya çıkmasında ve sürekli hale gelmesinde etkili olduğunu ileri sürmektedir. Dolayısıyla söz konusu örgütsel uygulamaların hangi mekanizmalar aracılığıyla işkoliklik olgusunu etkilediğini tartışmak anlamlı bir çaba olacaktır. Bu doğrultuda çalışmamızın amacı işkolik davranışları destekleyen insan kaynakları yönetimi uygulamalarının neler olduğu sorusuna yanıt aramaktır. Bu soru insan kaynakları planlama, seçme ve yerleştirme, performans değerlendirme, ücretlendirme ve kariyer geliştirme fonksiyonları bağlamında tartışılmıştır. Çalışmada yapılan ilişkilendirmeler ve tartışmalar göstermektedir ki, insan kaynakları yönetim fonksiyonlarının işkolikliği destekleme ve engelleme potansiyeli oldukça güçlüdür.
BAYRAKTAROĞLU, S., YILMAZ, S. E., ÇETİNEL, E. (2015). İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİ BAĞLAMINDA İŞKOLİKLİK DAVRANIŞI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 3, 107–129. https://ajindex.com/articles/893619
Altınkesen, Mehtap (2006). “İnsan Kaynakları ve Ücret Yönetimi”, (http://www.ikademi.com/ucret-yonetimi/1566-insan-kaynaklari- ve-ucret-yonetimi.html, 12 Aralık 2012’de erişildi). Arslan, Mehmet Lütfi (2012). “İnsan Kaynakları Gereksinime Süreç Yaklaşımı: Stratejik İnsan Kaynakları Planlaması”. Öneri Dergisi 10(37): 89-101.
Aydın, Özlem (2006). “En Ünlü İşkolikler”, (http://embamaltepe.e- universite.org/main.asp?sf=5, 14 Ekim 2008’de erişildi). Bardakçı, Salih ve Baloğlu, Mustafa (2012). “İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumlarında Görev Yapan Okul Yöneticilerinin İşkoliklik Eğilimleri”. Eğitim ve Bilim Dergisi 37(164): 45-56.
Bardakçı, Salih (2007). Eğitim Yöneticilerinin İnternet Kullanımına İlişkin Tutumlarının İşkoliklik Eğilimleri Üzerine Etkilerinin Belirlenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Tokat: Gaziosmanpaşa Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Bayraktaroğlu, Serkan (2006). İnsan Kaynakları Yönetimi. 2. Baskı. Sakarya: Sakarya Yayıncılık. Buelens, Marc ve Poelmans, Steven (2004). “Enriching the Spence and Robbins’ Typology of Workaholism: Demographic, Motivational and Organizational Correlates”. Journal of Organizational Change Management 17: 440–458.
Burke J. Ronald ve Cooper, L. Jary (2008). The Long Work Hourse Culture: Causes Consequences and Choices. Emerald Group Publications. Burke, J. Ronald (2000). “Workaholism in Organizations: The Role of Organizational Values”. Personel Review 30(6): 637–645.
Burke, J. Ronald (2002). “Do Workaholics Prefer Demanding, Aggressive and Result-Oriented Organizational Culture?”. Career Development International 7(4):211–217.
Burke, J. Ronald; Matthiesen, Berge, Stig ve Pallesen, Stale (2006). “Workaholism, Organizational Life and Well-Being of Norwegian Nursing Staff”. Career Development International 11(5): 463–477.
Burke, J. Ronald, Burgess, Zena ve Fallon, Barry (2006). “Workaholism Among Australian Female Managers and Professionals, Job Behaviors, Satisfactions and Psychological Health”. Equal Opportunities International 25(3):200–213.
Burke, J. Ronald, Burgess, Zena ve Oberklaid, Fay (2003). “Predictors of Workaholic Behaviors Among Australian Psychologists”. Career Development International 8(6): 301–308.
Cenzo, De, David ve Robbins, Stephen (1996). Human Resources Management. 5. Edition. New York:John Willey. Çetinel, Emine (2014). Profesyonelleşme Sürecinde Cinsiyetin Rolü: Akademisyen Hekimler Üzerine Bir Araştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Sakarya: Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstit