Journals / Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 6 Sayı: 1

Sınıf Öğretmeni Adaylarının Türkçe Derslerine Yönelik Tutumları, Akademik Benlik Tasarımları İle Başarıları Arasındaki İlişki

Pages
343–362
Publication Date
2009-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak yalnızca akademik benlik tasarımının Türkçe dersleri başarısı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu saptanmıştır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı, Sınıf Öğretmenliği Bölümü öğrencilerinin Türkçe dil ve anlatım / dilbilgisi becerilerini geliştirmeyi amaçlayan derslere ilişkin tutumları, akademik benlik tasarımları ile başarıları arasındaki ilişkiyi belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Tarama modelinde desenlenen araştırmanın çalışma evrenini Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı1., 2. ve 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır (N=329).
💡
Conclusion & Impact:Ancak yalnızca akademik benlik tasarımının Türkçe dersleri başarısı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu saptanmıştır
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe · ana dil · temel dil becerisi

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, Sınıf Öğretmenliği Bölümü öğrencilerinin Türkçe dil ve anlatım / dilbilgisi becerilerini geliştirmeyi amaçlayan derslere ilişkin tutumları, akademik benlik tasarımları ile başarıları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Tarama modelinde desenlenen araştırmanın çalışma evrenini Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı1., 2. ve 3. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır (N=329). Araştırmaya ilişkin veriler Türk Dili Dersine Karşı Tutum Ölçeği (Büyükkurt, 1989), Akademik Benlik Tasarımı Ölçeği (Arseven, 1979) ve 5 sorudan oluşan Kişisel Bilgi Formu aracılığı ile toplanmıştır. Verilerin yüzde dökümleri alınmış, aritmetik ortalama, standart sapma, minimum ve maksimum değerler hesaplanmıştır. Verilere t-testi, Kruskal Wallis H ve Mann Whitney U testleri uygulanmıştır. Ayrıca korelasyon katsayıları hesaplanmış ve regresyon analizi yapılmıştır. Araştırma bulguları genel olarak incelendiğinde; kız öğrencilerin Türkçe derslerine ilişkin tutumlarının ve bu derse ilişkin akademik benliktasarımlarınıngörülmektedir. Ayrıca kız öğrenciler Türkçe dil ve anlatım / dilbilgisi becerilerini geliştirmeyi amaçlayan derslerde erkek öğrencilerden daha başarılıdırlar. Sınıf öğretmeni adaylarının Türkçe ile ilgili derslerdeki başarı ortalamaları, Türkçe’ye yönelik tutumları ve akademik benlik tasarımı arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca Türkçe tutumu ve akademik benlik tasarımı birlikte başarıdaki toplam değişkenliğin % 20’sini açıklamaktadır. Ancak yalnızca akademik benlik tasarımının Türkçe dersleri başarısı üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu saptanmıştır

🔖

Cite This Article

KARASAKALOĞLU, Y. D. D. N., SARACALOĞLU, P. D. A. S. (2009). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Türkçe Derslerine Yönelik Tutumları, Akademik Benlik Tasarımları İle Başarıları Arasındaki İlişki. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 343–362. https://ajindex.com/articles/893304

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Andres, V. de(2002-03). The Influence of Affective Variables on EFL/ESL Learning and Teaching. The Journal of the Imagination in Learning and Teaching. VII- 2002-03 (Erişim tarihi: 09.07.2004).
  2. Arseven, D. A. (1979). Akademik Benlik Tasarımı ile Akademik Başarı Arasındaki İlişki Konusunda Bir İnceleme. Yayınlanmamış Doçentlik tezi. Ankara:
  3. Hacette Üniversitesi.
  4. Arseven, D. A. (1986). Çocukta Benlik Gelişimine Ailenin Etkisi ve Çocuğun Okuldaki Başarısı. Eğitim ve Bilim. 10(60), 11-17,
  5. Nisan. Bloom, B. S. (1979). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. Çev. D. A. Özçelik. Ankara:
  6. MEB Yayınevi.
  7. Brown, H. D. (1994). Principles of Language Learning and Teaching. Third Edition. Englewood Cliffs NJ: Prentice Hall. Burns, R.(1982). Self-Concept Development and Education. New York: Holt, Rinehart and Winston. Büyükkurt, G. (1989). Yöntem Farklılığının Erişiye Etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Chambers, G. N. (1999). Motivating Language Learners. Clevedon, Multilingual Matters. Cross, D. (1988)
  8. Selection, Setting and Streaming in Language Teaching System 16, 1, 13-22.
  9. Day, E. M. (1986). A Study of the Atttudes and Opinions of British Columbia’s First Immersion Graduates. The Joint Meeting of the Pasific Northwest Council on Foreign Languages. Vancouver, May 9-10, 1986.
  10. Dean, Raymond S. (1977). Effects of Self-concept on Learning with Gifted Children. The Journal of Educational Research. 70(6), 315-318, July/August. Demirel, Ö. (2000). Plandan Uygulamaya Öğretme Sanatı. 2. Baskı. Ankara:
  11. Pegem A Yayıncılık. Deniz, S., Tuna, S. (2006). İlköğretim Öğrencilerinin Türkçe Derslerine Yönelik Tutumları: Köyceğiz Örneklemi. Milli Eğitim. 35(170), 339-350.
  12. Dilaçar, A. (1968). Dil ve Dilcilik. Ankara: TDK Yayınları, 26-39. Bulunduğu Kaynak: İlköğretim Öğrencilerinin Türkçe Derslerine Yönelik Tutumları: Köyceğiz Örneklemi. Milli Eğitim. 35(170), 339-350.
  13. Ehrman, M. (1996). An Exploration of Adult Language Learner Motivation, Self- efficacy, and Anxiety. In R. L. Oxford (Ed.), Language Learning Motivation: Pathways to the New Century (pp. 81-103; Tech.Rep. No: 11). Honolulu, HI: University of Hawaii Press.
  14. Ellis, R. (1994). The Study of Second Language Acquisition. Oxford: Oxford University Press.
  15. Gardner, R. C. & Lambert, W.E. (1972). Attitudes and Motivation in Second Language Learning. Newbury House Publishers/ Rowley, Massachusets 01961.
  16. Gökçora, İ. H. (2004). Bilim Dili Olarak Türkçe. Üniversite ve Toplum. 4(2): Hazi