SavedAdd your journal

Journals / Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Sayı: Özel Sayı - Van Yüzüncü Yıl Üniversitesinin Kuruluşunun 40. Yıl Dönümü Şubat Özel Sayısı

Öğrenci Merkezli Eğitim: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması

Hüseyin ŞİMŞEK
Yasemin KUZU
Eda ELYILDIRIM
Şeyma ERBAY MERMER
Pages
88–107
Publication Date
2022-02-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Geliştirilen ölçeğin geçerli, güvenilir ve kuramsal temeli güçlü bir ölçek olduğu değerlendirilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın temel amacı, yükseköğretimin tüm kademelerinde öğrenci merkezli eğitim uygulamalarını belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir.
📊
Key Findings & Data:İlk olarak araştırmacılar tarafından 58 maddelik bir madde havuzu oluşturulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Geliştirilen ölçeğin geçerli, güvenilir ve kuramsal temeli güçlü bir ölçek olduğu değerlendirilmiştir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2019-2020 Verileri
⚙️Variables:Öğrenci merkezli eğitim · Yapılandırmacılık · Ölçek geliştirme

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, yükseköğretimin tüm kademelerinde öğrenci merkezli eğitim uygulamalarını belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. İlk olarak araştırmacılar tarafından 58 maddelik bir madde havuzu oluşturulmuştur. Kapsam geçerliğinin sağlanması amacıyla dört uzmanın görüşüne başvurulmuş, ilgisiz olduğu düşünülen 13 madde ölçekten çıkarılmış ve 45 maddeden oluşan tek boyutlu, 5’li likert tipi bir taslak ölçek hazırlanmıştır. Taslak ölçeği içeren form, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinin farklı bölümlerinde eğitim gören tüm öğrencilerin elektronik posta adreslerine gönderilmiş ve ölçeği doldurmaları için 5 gün boyunca yanıtlar kabul edilmiştir. Bu süre içerisinde 809 öğrenci ölçeği yanıtlamıştır. Ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek amacıyla açımlayıcı faktör analizi yapılmıştır. Analizler kapsamında KMO katsayısı ,973 Barlett testi sonucu (2=19307,85, p<,05) istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Analize dahil edilen 45 madde içinden, faktör yükleri ,40’ın altında olan 7 madde ve aynı anda birden fazla faktöre yük veren 13 madde analizden çıkarılmıştır. Kalan 25 maddeden oluşan ölçek tek boyutlu olup faktör yük değerleri ,69 ile ,87 arasında değişmektedir. Ölçeğin iç tutarlılığına yönelik olarak hesaplanan Cronbach alpha güvenirlik katsayısının ,97 olduğu ve madde toplam korelasyonlarının ,66 ile ,85 aralığında değerler aldığı görülmüştür. Geliştirilen ölçeğin geçerli, güvenilir ve kuramsal temeli güçlü bir ölçek olduğu değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

ŞİMŞEK, H., KUZU, Y., ELYILDIRIM, E., MERMER, Ş. E. (2022). Öğrenci Merkezli Eğitim: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: Özel Sayı - Van Yüzüncü Yıl Üniversitesinin Kuruluşunun 40. Yıl Dönümü Şubat Özel Sayısı, 88–107. https://ajindex.com/articles/892852

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Açıkgöz, K.Ü. (2005). Aktif öğrenme. (7. Baskı). İzmir:
  2. Eğitim Dünyası. Asmaz, A. (2019). John Dewey’in ilerlemeci eğitim felsefesine dayanan öğrenci merkezli eğitimin öğrencilerin Türkçe dersindeki akademik başarısına etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi,
  3. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. Baeten, M., Struyven, K., ve Dochy, F. (2013). Student-centred teaching methods: can they optimise students’ approaches to learning in professional higher education? Studies in Educational Evaluation, 39, 14–22.
  4. Bollen, K. A. (1989). A new incremental fit indexfor general structural equation models, Sociological Methods and Research, 173, 303–316.
  5. Bostan, L. (2007). Lise biyoloji öğretmenlerinin ‘öğrenci merkezli öğretim ve uygulamalı çalışmalar’ hakkındaki görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi,
  6. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  7. Browne, M.,ve Cudeck, R. (1993). Alternative ways of testing structural equation models, Testing Structural Equation Models. London: Sage Publications. Bütüner, Ö. S., & Gür, H. (2007). V diyagramına yönelik bir tutum ölçeğinin geliştirilme çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 176, 72–85
  8. Çalışkan, N., Kuzu, O., & Kuzu, Y. (2017). The development of a behavior patterns rating scale for preservice teachers. Journal of Education and Learning, 6(1), 130–142.
  9. Ekinci, N. (2009). Üniversite öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları. Eğitim ve Bilim, 34(151), 74–88.
  10. Erden, M. (2011). Eğitim bilimine giriş. (5.Baskı). Ankara:
  11. Arkadaş Yayınları.
  12. Ertürk, S. (1975). Eğitimde program geliştirme. (2. Baskı). Ankara:
  13. Cihan Gay, L. R., Mills, G. E., & Airasian, P. W. (2009). Educational research: competencies for analysis and applications, student value edition. Upper Saddle River, NJ: Merrill. George, D. & Mallery, M. (2010). SPSS for windows step by step: a simple guide and reference, 17.0 update (10. ed.). Boston: Pearson. Gibbs, A. (1992).
  14. Assessing More Students, Oxford Brookes University, Oxford. Gray, A. (1997). Contructivist teaching and learning. SSTA Research Centre Report. Greca, M. A., Dandes, K. S., Wick, P., Shaw., & Kand Stone, L. W. (1998). Development of the social anxiety scale for children: Reliability and concurrent validity. Journal of Clinical Child Psychoogy, 17, 84–91.
  15. Günay, D. (2004, Mayıs). Üniversitenin neliği, akademik özgürlük ve üniversite özerkliği. First International Congress on University Education, Perspectives on University Education in the 21st Century, İstanbul: Fatih Ünive