Journals / Kafkas Journal of Medical Sciences / 2021 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Tek Merkez Deneyimi: Feokromasitoma Olgularının Retrospektif Değerlendirilmesi

Pages
353–359
Publication Date
2021-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Feokromasitoma şüphesi olan hastalarda özellikle ataklar sırasında tarama testi olarak 24 saatlik idrarda normetanefrin ve metanefrin düzeyleri istenmeli ve görüntüleme yöntemleri ile kitle lokalize edildikten sonra cerrahi tedavi uygulanmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Feokromositomalar kromaffin hücrelerinden kaynaklanan nöroendokrin tümörlerdir.
📊
Key Findings & Data:Materyal ve Metot: Araştırmamızda 2009–2019 yılları arasında feokromasitoma tanısı almış 19 olguya ait klinik, laboratuvar ve radyolojik veriler geriye dönük olarak değerlendirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Feokromasitoma şüphesi olan hastalarda özellikle ataklar sırasında tarama testi olarak 24 saatlik idrarda normetanefrin ve metanefrin düzeyleri istenmeli ve görüntüleme yöntemleri ile kitle lokalize edildikten sonra cerrahi tedavi uygulanmalıdır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2009–2019 · 19 hasta
⚙️Variables:feokromasitoma · hipertansiyon · katekolamin

Özet

Amaç: Feokromositomalar kromaffin hücrelerinden kaynaklanan nöroendokrin tümörlerdir. Bu çalışmanın amacı feokromasitoma hastalarının klinik, laboratuvar ve görüntüleme bulgularını gözden geçirmektir. Materyal ve Metot: Araştırmamızda 2009–2019 yılları arasında feokromasitoma tanısı almış 19 olguya ait klinik, laboratuvar ve radyolojik veriler geriye dönük olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Feokromasitoma tanısı konan 19 hastadan 13’ü kadın, 6’sı erkek olup ortalama yaş 44,1±11,3 yıl olarak saptandı. Hastaların 8 tanesi yeni tanı olmak üzere 18’inde hipertansiyon mevcuttu. Feokromositoma hastalarına eşlik eden hastalıklar incelendiğinde, hipertansiyondan sonra en sık tiroid patolojilerinin olduğu bulundu. Tansiyon yüksekliğinden sonra en sık semptom terleme ve baş ağrısı olarak saptandı. Tüm hastalarda vitamin D eksikliği ya da yetersizliği mevcuttu. Hastaların %94,1’inde 24 saatlik idrarda bakılan normetanefrin düzeyi yüksek olarak saptandı. Yerleşim yerleri açısından on birinde sağda, beşinde solda ve üçünde tümör bilateral adrenal yerleşimliydi. Lezyon boyutu %36,8’inde 4 cm’den küçük, %42,1’inde 4–6 cm arasında saptanırken, %21,1’inde 6 cm’den büyük saptandı. Sonuç: Bu çalışma feokromasitomanın nonspesifik ve değişken bir kliniğinin olduğunu gösterdi. Feokromasitoma şüphesi olan hastalarda özellikle ataklar sırasında tarama testi olarak 24 saatlik idrarda normetanefrin ve metanefrin düzeyleri istenmeli ve görüntüleme yöntemleri ile kitle lokalize edildikten sonra cerrahi tedavi uygulanmalıdır.

🔖

Cite This Article

ÇALAPKULU, M., SENCAR, M. E., ÜNSAL, İ. Ö., SAKIZ, D., ÖZBEK, M., ÇAKAL, E. (2021). Tek Merkez Deneyimi: Feokromasitoma Olgularının Retrospektif Değerlendirilmesi. Kafkas Journal of Medical Sciences, Cilt: 11 - Sayı: 3, 353–359. https://ajindex.com/articles/891951

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Lenders JWM, Duh Q-Y, Eisenhofer G, et al. Pheochromocytoma and paraganglioma: an endocrine society clinical practice guideline. J Clin Endocrinol Metab 2014;99(6):1915–42
  2. Feokromositoma. Adrenal ve Gonadal Hastalıklar Kılavuzu. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği, 7. Baskı, Miki Matbaacılık San. ve Tic. Ltd. Şti., Ankara, 2019;47–64
  3. Beard CM, Sheps SG, Kurland LT, Carney JA, Lie JT. Occurrence of pheochromocytoma in Rochester, Minnesota, 1950 through 1979. Mayo Clin Proc 1983;58(12):802–4
  4. Pacak K, Linehan WM, Eisenhofer G, Walther MM, Goldstein DS. Recent advances in genetics, diagnosis, localization, and treatment of pheochromocytoma. Ann Intern Med 2001;134(4):315–29
  5. Stein PP, Black HR. A simplified diagnostic approach to pheochromocytoma. A review of the literature and report of one institution’s experience. Medicine (Baltimore)1991;70(1):46–66
  6. Guerrero MA, Schreinemakers JMJ, Vriens MR, et al. Clinical spectrum of pheochromocytoma. J Am Coll Surg 2009;209(6):727–32
  7. Else T. 15 Years of Paraganglioma. Pheochromocytoma, paraganglioma and genetic syndromes: a historical perspective. Endocr Relat Cancer 2015;22(4): T147–159
  8. Paul A, Fitzgerald MD. Adrenal medulla and paraganglia. In: Gardner DG, Shoback D (eds) Greenspan’s Basic and ClinicalEndocrinology 9th edition. USA. McGraw Hill companies; 2011 358–93
  9. Eisenhofer G, Siegert G, Kotzerke J, Bornstein SR, Pacak K. Current progress and future challenges in the biochemical diagnosis and treatment of pheochromocytomas and paragangliomas. Horm Metab Res Horm Stoffwechselforschung Horm Metab 2008;40(5):329–37
  10. Tsunoda M. Recent advances in methods for the analysis of catecholamines and their metabolites. Anal Bioanal Chem 2006;386(3):506–14
  11. Sinan Aydoğdu, Kerim Güler, Fahri Bayram, Bülent Altun, Ülver Derici, Adnan Abacı, Tufan Tükek, Tevfik Sabuncu et al 2019 Turkish Hypertension Consensus Report. Turk Kardiyol Dern Ars 2019;47(6):535–546
  12. Cheng L-F, Tseng S-C, Yu C-C, et al. Pheochromocytoma: A single-center 20-year experience. Urol Sci 2019;30(1):30
  13. Karagiannis A, Mikhailidis DP, Athyros VG, Harsoulis F. Pheochromocytoma: an update on genetics and management. Endocr Relat Cancer 2007;14(4):935–56
  14. Parikh PP, Rubio GA, Farra JC, Lew JI. Nationwide review of hormonally active adrenal tumors highlights high morbidity in pheochromocytoma. J Surg Res 2017;215:204–10
  15. Soufi M, Bouziane M, Azzouzi A, Housni B, Elharroudi T. Graves disease allied