Journals / Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi / 2023 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Portrait of a Mutakabbir Scholar in the Context of “ar-Riāye li-Hukūkillāh”

“Er-Riâye li-Hukûkillâh” Bağlamında Bir Mütekebbir Âlim Portresi

Pages
79–97
Publication Date
2023-03-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, on the basis of al-Muhasibi’s work ar-Riāya, the prototype of the arrogant scholar, who expresses a person who is arrogant with his knowledge, has been focused on by partially benefiting from the thoughts of other sufi theorists.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Allah has praised the people of knowledge and placed them in a lofty position to testify to His divinity with Himself and with the angels.
📊
Key Findings & Data:While some of the scholars were grateful and grateful for this great treat, some of them were arrogant and self-knowledge of this grace offered to them.
💡
Conclusion & Impact:In this study, on the basis of al-Muhasibi’s work ar-Riāya, the prototype of the arrogant scholar, who expresses a person who is arrogant with his knowledge, has been focused on by partially benefiting from the thoughts of other sufi theorists.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Kibir · Mütekebbir

Abstract

Allah has praised the people of knowledge and placed them in a lofty position to testify to His divinity with Himself and with the angels. While some of the scholars were grateful and grateful for this great treat, some of them were arrogant and self-knowledge of this grace offered to them. Thus, the scholar, who was arrogant with his knowledge, became one of the arrogants by falling into oblivion. Because of this, as a result of the conditions and possibilities he was in, he was deprived of seeing the truth, sometimes by being veiled and being left without wisdom, and sometimes by obeying his nafs and becoming angry. Seeing oneself as unique and unique is expressed with the concept of arrogance, arrogance of a person is called takabbur, and those who are arrogant are called mutakabbir. Since arrogance is considered one of the main characteristics of the soul, which is one of the most important issues of sufism, it has attracted the attention of the sufis, and some of the author sufis have discussed arrogance and its derivatives in their writings. One of them is Haris al-Muhasibi. In this study, on the basis of al-Muhasibi’s work ar-Riāya, the prototype of the arrogant scholar, who expresses a person who is arrogant with his knowledge, has been focused on by partially benefiting from the thoughts of other sufi theorists.

Özet

Allah, ilim sahiplerini övmüş, onları kendisiyle ve meleklerle birlikte kendi ilahlığına şahitlik etmek gibi yüce bir makama koymuştur. İlim sahiplerinden bir kısmı bu büyük ikram karşısında şükür ile minnet duyarken bir kısmı kendisine ikram edilen bu lütfu nefsinden bilerek kibirlenmiştir. Böylece ilmiyle kibirlenen âlim tekebbüre kapılarak mütekebbirlerden olmuştur. Bundan kaynaklı olarak içinde bulunduğu şartlar ve imkânlar neticesinde kimi zaman perdelenmek suretiyle hikmetten nasipsiz bırakılmak, kimi zaman da nefsine uyup azgınlaşmak suretiyle hakikati görmekten mahrum kalabilmiştir. İnsanın kendisini biricik ve eşsiz görmesi kibir kavramıyla ifade edilmiş, bir kimsenin kibirlenmesine tekebbür, kibirlenen kimselere de mütekebbir denmiştir. Kibir tasavvufun en önemli konularından biri olan nefsin temel hususiyetlerinden biri sayıldığı için sûfîlerin dikkatini çekmiş, müellif sûfîlerin bir kısmı teliflerinde kibir ve türevlerini ele almıştır. Bunlardan biri Hâris el-Muhâsibî’dir. Bu çalışmada Muhâsibî’nin er-Riâye adlı eseri temel alınmak kaydıyla kısmen diğer tasavvuf teorisyenlerinin düşüncelerinden de istifade edilerek ilmiyle kibirlenen kimseyi ifade eden mütekebbir âlim prototipi üzerinde durulmuştur.

🔖

Cite This Article

ULU, M. (2023). Portrait of a Mutakabbir Scholar in the Context of “ar-Riāye li-Hukūkillāh”. Türkiye İlahiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 79–97. https://ajindex.com/articles/888978

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Afîfî, Ebu’l-Alâ. Tasavvuf - İslam’da Manevî Devrim. çev. H. İbrahim Kaçar - Murat Sülün. İstanbul: Risale Basın-Yayın, 1996.
  2. Amil, Mecit. Kur’an’da Küfür Kavramı ve Boyutları. Sivas: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi, 2019. Ankaravî, İsmail Rusûhî. Osmanlı Tasavvuf Düşüncesi (Makasıd-ı Aliyye fi Şerhi’t-Taiyye). çev. Mehmet Demirci. İstanbul: Vefa Yayınları, 2007.
  3. Aydın, Hüseyin. Muhâsibî’nin Tasavvuf Felsefesi. Ankara: Pars Matbaacılık, 1976.
  4. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. İstanbul: Ağaç Kitabevi Yayınları, 5. Basım, 2009.
  5. Cevziyye, İbn Kayyım el-. Medâricu’s-sâlikîn (Kur’anî Tasavvufun Esasları). çev. Ali Ataç vd. 3 Cilt. İstanbul: İnsan Yayınları, 1990.
  6. Çağrıcı, Mustafa. “Kibir”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 25/561-562. Ankara: TDV Yayınları, 2022.
  7. Gül, Melike. Tasavvuf Düşüncesinde Manevî Gelişimi Engelleyen Kibir ve Hased. Karabük: Karabük Üniversitesi, 2021. Hucvirî, Ali B. Osman Cüllâbî. Keşfü’l-mahcûb. thk. İsâd Abdulhadi Kandîlî. 2 Cilt. İskenderiye: Mektebetü İskenderiye, 1394. Hucvirî, Ali B. Osman Cüllâbî. Keşfü’l-mahcûb (Hakikat Bilgisi). çev. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yayınları, 7. Basım, 2020.
  8. İbn Mace, Muhammed b. Yezid el-Kazvînî. Sünenu İbn Mâce. çev. Muhammed Fuad Abdulbâkî. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. İbn Manzûr, Ebû’l-Fadl Cemâluddîn Muhammed b. Mükrim b. Ali Ensârî. Lisânu’l-Arab. 15 Cilt. Beyrut: Dâr-ı Sâdır, 1994. İmam Gazzâlî. İhyâu’ Ulûmid-dîn. çev. Ahmet Serdaroğlu. 4 Cilt. İstanbul: Bedir Yayınevi, 1989. İsfahanî, Rağıb el-. Müfredât (Kur’an Kavramları Sözlüğü). çev. Abdülbaki Güneş - Mehmet Yolcu. İstanbul: Çıra Yayınları, 3. Basım, 2012. Kâşânî, İzzeddîn. Misbâhu’l-hidâye ve miftâhu’l-kifâye (Tasavvufun Ana Esasları). ed. Ersan Güngör. İstanbul: Kurtuba Kitap, 2010.
  9. Kaya, Ali. “Kur’an’da İstiğnâ”. İHYA 3/2 (2017), 1-25. Kuşeyrî, Abdülkerim. er-Risâle (Tasavvuf İlmine Dair Kuşeyrî Risâlesi). çev. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yayınları, 7. Basım, 2014. Kuşeyrî, Abdülkerim. er-Risâletü’l-Kuşeyriyye. thk. Abdulhalim Mahmud - Mahmud Şerîf. Kahire: Müessetü Daru’ş-Şağbi, 1409. Licâlî, Abdurrahman b. Yusuf el-. Kutbü’l-ârifîn fi’l-akaidi ve’t-tasavvuf. çev. Adem Çatak. Ankara: İlâhiyât, 2022. Mekkî, Ebû Tâlib el-. Kûtü’l-kulûb (Kalplerin Azığı). çev. Muharrem Tan. 4 Cilt. İstanbul: İz Yayıncılık, 1999. Muhâsibî, Hâris. er-Riâye. çev. Hülya Küçük - Şahin Filiz. İstanbul: İnsan Yayınları, 6. Basım, 2020. Muhâsibî, Hâris. er-Riâye li Hukûkillâh. thk. Abdulkâdir Ahmed Ata. Beyrut: