AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt also provides valuable insights into the nature of these texts and how to read and what to look for in them using the expedition to al-Kharrār as a case study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The first written classical sources of Islamic history which scholars of various fields within the Arabic and Islamic studies, including but not limited to Arabic literature, Islamic law, and Ḥadīth studies, rely on for inquiry into historical events as well as (auto)biographies of historical figures is generally accepted to date back to the third century of the Hijra. Although the crux of the matter as to historical events described in the texts of these Arabic historical writings is transmitted from one to the other often unchanged, the narrative structure of these events shows variations across texts. The present work analyzes the expedition to al-Kharrār led by Saʿd b. Abū Waqqāṣ in classical sources in an effort to make sense of the changes and overlaps that occur in the descriptions of the same event found in these texts. It provides a comparative analysis of the expedition as it is described in al-Wāqidī’s al-Maghāzī, Ibn Saʿd’s al-Ṭabaqāt, and Ibn Hishām’s al-Sīra. This paper argues that the changes in the narrative structure of the expedition seen in these three sources should be attributed to especially Ibn Saʿd’s efforts to provide a more cohesive narrative of the event rather than a disingenuous effort to twist history. It also provides valuable insights into the nature of these texts and how to read and what to look for in them using the expedition to al-Kharrār as a case study.
Özet
Arapça ve İslâmî çalışmalar alanının çeşitli bilim dalları olan Arap Edebiyatı, İslam Hukûku, Hadis gibi alanlarında faaliyet yürüten ilim adamlarının gerek tarihi olaylar gerekse de tarihi şahısların (oto)biyografilerine dair malumat elde etmek üzere kullandıkları ilk yazılı İslam Tarihi kaynakları, Hicret’in 3. y.y.'na gittiği genel olarak kabul edilir. Bu Arapça tarih eserlerinin metinlerinde anlatılan olaylar genel olarak temelde aynen birinden diğerine tarih içerisinde aktarılmış olsa da, anlatım yapısı metinler arasında değişiklik göstermektedir. Bu çalışma, Saʿd b. Ebū Vakkāṣ tarafından kumanda edilen Ḫarrār Seriyyesi özelinde, klasik tarih eserlerinde mezkûr olaya dair anlatımlardaki ortak ve farklı yönleri incelemektedir. Bu makale, el-Vākidī’nin al-Meğāzī’si, İbn Saʿd’ın al-Ṭabakāt’ı ve İbn Hişām’ın al-Sīre’sini Ḫarrār Seriyyesi özelinde mukayeseyeli bir metin analizine tabi tutmaktadır. Bu çalışma, bu metinlerin doğasına, onların nasıl okunması gerektiğine ve onları okurken nelere dikkat edilmesi gerektiğine dair Ḫarrār Seriyyesi özelinde kıymetli değerlendirmeler sunmaktadır. Son olarak, bu seferin anlatımına dair bu üç eserde görülen farklılıkları, bilhassa İbn Saʿd’ın bu seriyyeyi daha tutarlı ve akıcı bir şekilde işleme gayretinin bir neticesi olarak görmenin daha doğru olduğunu ve bunun tarihi çarpıtmaya yönelik olmadığını iddia etmektedir.