SavedAdd your journal

Journals / Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Akhism in the Context of Social Policy

Faruk TAŞCI
Pages
115–164
Publication Date
2019-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The main conclusion from the analysis is that akhism is not only one organization of craft; but is also a union of craftman with social policy functions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Akhism is a structure that dates back to the pre-Ottoman period.
📊
Key Findings & Data:In the Ottoman period, akhism had many important functions.
💡
Conclusion & Impact:The main conclusion from the analysis is that akhism is not only one organization of craft; but is also a union of craftman with social policy functions.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Akhism · social policy · Ottoman period

Abstract

Akhism is a structure that dates back to the pre-Ottoman period. In the Ottoman period, akhism had many important functions. One of these functions is related to the social and economic area. On the other hand, social policy has social and economic aspects, too. Social policy is for the working life, on the other hand it is related to the non-working life. With these aspects social policy corresponds to both social and economic areas. As such, the ground for dealing with social policy and akhism has emerged. Within this scope, the article focuses on the issue of akhism in the context of social policy. The article is not based on archive documents, only the social policy dimension of the akhi community is analyzed through the current Turkish literature review. The analysis is bi-directional. One aspect of analysis is in the form of akhism over the working life of social policy; another aspect of the analysis is about the non-working life of social policy. The main conclusion from the analysis is that akhism is not only one organization of craft; but is also a union of craftman with social policy functions. For this reason, on the one hand akhism regulates the working life of its members, on the other hand it tries to solve the problems of both its members and the society.

🔖

Cite This Article

TAŞCI, F. (2019). Akhism in the Context of Social Policy. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 115–164. https://ajindex.com/articles/880146

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Akgündüz, M. (2014). Ticarî hayatta kardeşliği esas alan ahîlik teşkilatı, Harran Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 31, 9-18.
  2. Akman, M. (2004). Osmanlı Devleti’nde Ceza Yargılaması. İstanbul:
  3. Eren Yayınları.
  4. Anadol, C. (1991). Türk-İslam Medeniyetlerinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnâmeler. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  5. Asceric-Todd, I. (2018). Bosna’da Dervişler ve İslam: Müslüman Bosna Toplumunun Oluşumunda Tasavvufî Boyutlar. (Çev. H. Macic & Ö. Kobak). İstanbul:
  6. KTB Yayınları.
  7. Bayraktar, F. (2007). Ahîliğe Felsefî Bir Bakış, (Ed. M. F. Köksal) II. Ahî Evran-ı Velî ve Ahîlik Araştırmaları Sempozyumu (Bildiriler-13 Ekim 2006). (ss. 83-87), Ankara: Ahî Evran Üniversitesi Ahîlik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları.
  8. Bayraktar, L. (2007). Ahîlik ve Ahlâk. (Ed. M. F. Köksal) II. Ahî Evran-ı Velî ve Ahîlik Araştırmaları Sempozyumu (Bildiriler-13 Ekim 2006). (ss. 89-94), Ankara: Ahî Evran Üniversitesi Ahîlik Kültürünü Araştırma Merkezi Yayınları.
  9. Bayram, M. (2005). Bir Eğitim ve Öğretim Aracı Olarak Ahî Teşkilatı. (Ed. İ. Canan), İslam’da Aile ve Çocuk Terbiyesi (II). (ss. 139-145), İstanbul:
  10. Ensar Neşriyat. Cevdet, M. (2008). İslam Fütüvveti ve Türk Ahîliği (İbn-i Battuta’ya Zeyl). (Çev. C. Yarar). İstanbul:
  11. İşaret Yayınları.
  12. Cunbur, M. (1975). Anadolu Tarihinde Ahîlerin Seyfî Kolu. Türk Kültürü, 153-155.
  13. Çağatay, N. (1981). Bir Türk Kurumu Olan Ahîlik (2. bs.). Konya: Selçuk Üniversitesi Yayınları.
  14. Çakmak, M. (2014). Ahiliğin Tasavvufi Temelleri ve Ahilik-Fütüvvet İlişkisi. Hikmet Yurdu: Düşünce – Yorum Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 13, 143-158.
  15. Çalışkan, Y. & M. L. İkiz (1993).
  16. Kültür, San’at ve Medeniyetimizde Ahilik. Ankara:
  17. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  18. Demir, G. (2000). Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu ve Ahilik. İstanbul: Ahi Kültürünü Araştırma ve Eğitim Vakfı. Demirci, M. (1992). Ahîlik’te Tasavvufî Boyut: Fütüvvet. Dokuz Eylül Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7, 83-90.
  19. Döğüş, S. (2011). Anadolu’da Sosyal Örgütlenme Sürecinde Ahiliğin Rolü. Ahilik Uluslararası Sempozyumu Bildiri Kitabı (ss. 219-243).
  20. Eken, V. (1998). Bir Sivil Örgütlenme Modeli: Ahîlik. Ankara:
  21. Seba Yayınları.
  22. Ekinci, Y. (2008). Ahilik (10. bs.). Ankara:
  23. Özgün Matbaacılık. ----------- (1989). Ahîlik ve Meslek Eğitimi. İstanbul:
  24. MEB Yayınları. ----------- (1985). Eğitim Kurumu Yönleriyle Ahî Birlikleri. Diyanet Dergisi, 21 (1), 30-38.
  25. Erarı, F. (1999). Ahilik ve Ahilik Kültürünün İktisadi Hayatımızdaki Anlamı ve Önemi. II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bild