AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this article, the pottery assemblage found in the Wattle and Daub Architectural Layer, which represents the early periods of Area B but was unfortunately unearthed in a narrow area, will be introduced and evaluated with the intention of contributing to the data such as change and continuity in the settlement.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aktopraklık Höyük, located east of Lake Uluabat in Northwest Anatolia, has been inhabited continuously for a thousand years, starting from 6400 BC. This process, which extends from the Late Neolithic period to the Middle Chalcolithic period, is observed in three different areas (areas A, B, C) which are replaced in short distances. Although there are innovations especially in architecture and pottery, in each change of settlement between these chronologically successive areas, there is a cultural continuity. When the first settlement in Aktopraklık Mound was moved from area C to area B, a defined layout began to develop in which buildings and open spaces were carefully arranged in a plan. At the end of this process, Aktopraklık is one of the places that best reflects the systematically organized village societies in all of Western Anatolia, at least in this respect. In this article, the pottery assemblage found in the Wattle and Daub Architectural Layer, which represents the early periods of Area B but was unfortunately unearthed in a narrow area, will be introduced and evaluated with the intention of contributing to the data such as change and continuity in the settlement.
Özet
Kuzeybatı Anadolu’da Uluabat Gölü’nün hemen doğusunda yer alan Aktopraklık Höyük MÖ 6400’lerden başlayarak bin yıl boyunca kesintisiz olarak iskân edilmiş bir yerdir. Son Neolitik Dönem’den Orta Kalkolitik Dönem’e kadar uzanan bu süreç kısa mesafelerde yer değiştiren üç farklı alanda (A, B, C alanları) izlenmektedir. Kronolojik olarak birbirini takip eden bu alanlar arasındaki her yer değişiminde özellikle mimari ve çanak çömlekte takip edilen yenilikler olmasına karşın, kültürel bir süreklilik de söz konusudur. Aktopraklık Höyük’teki ilk yerleşim, C Alanı’ndan B Alanı’na taşındığında, yapıların ve açık alanların bir plan dahilinde özenle düzlendiği tanımlı bir yerleşim düzeni de gelişmeye başlamıştır. Bu sürecin sonunda Aktopraklık en azından bu bakımdan, tüm Batı Anadolu’da sistematik bir şekilde örgütlenmiş köy toplumlarını en iyi şekilde yansıtan yerlerden birine dönüşmüştür. Bu yazıda B Alanı’nın erken dönemlerini temsil eden, ancak ne yazık ki dar alanda açığa çıkarılan Dal Örgü Mimari Tabakasında bulunan çanak çömlek topluluğu yerleşimdeki değişim ve süreklilik gibi verilere katkı sağlayacak şekilde tanıtılarak değerlendirilmeye çalışılmaktadır.