SavedAdd your journal

Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi Kadın ve Aile Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Tek Çocuk Olmanın Kişiliğe Yansımaları: Nitel Bir Çalışma

Rabia ARZUMAN
Dilek GENÇTANIRIM KURT
Pages
277–296
Publication Date
2022-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bulgular literatür doğrultusunda tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada genç yetişkinlik dönemindeki bireylerde tek çocuk olmanın kişilik özelliklerine nasıl yansıdığının incelenmesi amaçlanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaç doğrultusunda ailenin tek çocuğu olan ve 19-35 yaş aralığında yer alan dört erkek altı kadın katılımcı ile çevrimiçi yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bulgular literatür doğrultusunda tartışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İçerik analizi · kişilik özellikleri · tek çocuk olmak

Özet

Bu araştırmada genç yetişkinlik dönemindeki bireylerde tek çocuk olmanın kişilik özelliklerine nasıl yansıdığının incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda ailenin tek çocuğu olan ve 19-35 yaş aralığında yer alan dört erkek altı kadın katılımcı ile çevrimiçi yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Yapılan görüşmelerde katılımcılara öncelikle araştırma hakkında kısaca bilgi verilmiştir. Görüşme başlamadan önce katılımcılara ses kayıtlarının alınacağı bilgisi verilmiş ve katılımcıların onayları alınmıştır. Bu görüşmelerde araştırmacılar tarafından hazırlanan ve 3 sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Bireyler tek çocuk olmanın kişilerarası ilişkilerini nasıl etkilediğine, kendilerini bir kardeşin yokluğu nedeniyle nasıl hissettiklerine ve hayatlarını hangi yönlerden etkilediğine dair düşüncelerini dile getirmişlerdir. Görüşmelerin kayıtları deşifre edilmiş ve araştırmacılar tarafından yazıya geçirilen deşifrelerde yer alan veriler nitel araştırma modellerinden içerik analizi modeli ile incelenmiştir. Analiz sonucunda on üç sayfalık bir metin elde edilmiştir. Bu metindeki anlamlı kelimeler kodlanmıştır. Kodlanan kelimelerin anlamı genişletilmiş ve temalar oluşturulmuştur. Verilerin analizinin ardından ortaya çıkan tema ve kodların kavramsal kategorileri araştırmacılar tarafından ayrı ayrı incelenmiştir. Araştırma sonucunda tek çocuk olmak ana temasının altında yer alan beş alt temadan yalnızlığa ilişkin kodlar yalnız kalmak, tek olmak, desteksiz olma; bencilliğe ilişkin kodlar paylaşmayı sevmeme, cimrilik, kıskançlık; nevrotikliğe ilişkin kodlar içine kapanık, boşlukta hissetmek, karamsarlık, güvensiz olma, şüpheci olma, sinirli olma, inatçılık; uyumluluğa ilişkin kodlar rahat olma, güven duyma, pozitif olma, duygusallık, paylaşmayı sevme; sosyal girişkenliğe ilişkin kodlar girişkenlik, özgüvenli olma, dışadönük olma, kolay iletişim kurma şeklinde ortaya çıkmıştır. Elde edilen bulgular literatür doğrultusunda tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ARZUMAN, R., KURT, D. G. (2022). Tek Çocuk Olmanın Kişiliğe Yansımaları: Nitel Bir Çalışma. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Kadın ve Aile Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 277–296. https://ajindex.com/articles/873777

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Agger, E. M. (1988). Psychoanalytic perspectives on sibling relationships. Psychoanalytic Inquiry, 8(1), 3–30.
  2. Attepe, S. (2010). Anne baba kaybının çocuklar üzerindeki etkileri. Aile ve Toplum, 6(23), 23-28.
  3. Ayan, A. (2017). Yalnızlık ve utangaçlık düzeyinin özyeterlik ve öfke kontrolü üzerine etkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (1), 87-108.
  4. Aydıner-Boylu, A. ve Öztop, H. (2013). Tek ebeveynli aileler: sorunlar ve çözüm önerileri. Sosyoekonomi, 19 (19), 208-220.
  5. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274.
  6. Bedford, V. H., Volling, B. L. ve Avioli, P. S. (2000). Positive consequences of sibling. Aging, 51(1), 53–69.
  7. Begun, A. L. (1995). Sibling relationships and foster care placements for young children. Early Child Development and Care, 106(1), 237–250.
  8. Black, B. ve Logan A. (1995). Link between communication patterns in mother-child, father-child and child-paper interactions and children’s social status. Child Development, 66, 255-271.
  9. Blake, J. (1981). Population council wiley. Source: Population and Development Review, 7(1), 43–54.
  10. Borchet, J., Lewandowska-Walter, A., Połomski, P., Peplińska, A. ve Hooper, L. M. (2020). We are in this together: retrospective parentification, sibling relationships and self-esteem. Journal of Child and Family Studies, 29(10), 2982–2991.
  11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  12. PegemAkademi Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz Ş. ve Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara:
  13. Pegem Akademi. Cole, A. K. ve Kerns, K. A. (2001). Perceptions of sibling qualities and activities of early adolescents. Journal of Early Adolescence, 21(2), 204–226.
  14. Conger, K. J. ve Little, W. M. (2010). Sibling relationships during the transition to adulthood. Child Development Perspectives, 4(2), 87–94.
  15. Cüceloğlu, D. (2015). İnsan ve davranışı: psikolojide temel kavramlar. İstanbul:
  16. Remzi Kitabevi Day, H.L. (1991). Is there any socially significant psychological difference in being an only child? the evidence from some adult behavior. Journal of Applied Social Psychology, 21(9), 754-773.
  17. Demir, S. ve Çelebi, Ş. (2017). Tek ebeveynli ailelerin sorunları: nitel bir araştırma. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (13), 111-128.
  18. Dunn, J. (1988). Sibling influences on childhood