Nye'ın yumuşak güç kavramını inceleyen çalışma yumuşak gücü oluşturan temek kaynakları merkeze alarak sert güç yumuşak güç dönüşümünü değerlendirmeye çalışmıştır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Makale uluslararası İlişkiler literatüründe önemli bir kavram olan güç olgusuna odaklanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Tarihsel süreç içerisinde güce yönelik tanımlamalara odaklanan çalışma literatürde güç kavramına yapılan teorik yaklaşımları da ele almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Nye'ın yumuşak güç kavramını inceleyen çalışma yumuşak gücü oluşturan temek kaynakları merkeze alarak sert güç yumuşak güç dönüşümünü değerlendirmeye çalışmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Uluslararası İlişkiler · Sert Güç · Yumuşak Güç
Özet
Makale uluslararası İlişkiler literatüründe önemli bir kavram olan güç olgusuna odaklanmaktadır. Tarihsel süreç içerisinde güce yönelik tanımlamalara odaklanan çalışma literatürde güç kavramına yapılan teorik yaklaşımları da ele almıştır. Klasik realizm, liberalizm ve inşacı kuramlar çerçevesinde güce yönelik yaklaşımları da incelemeyi amaçlayan makale özellikle soğuk savaş sonrası dönemde güç kavramının yaşadığı dönüşümü analiz etmeye çalışmıştır. Bu kapsamda Josep S. Nye'ın yumuşak güç kavramını inceleyen çalışma yumuşak gücü oluşturan temek kaynakları merkeze alarak sert güç yumuşak güç dönüşümünü değerlendirmeye çalışmıştır.
KODAMAN, T., HACIBEKTAŞOĞLU, A. (2022). Uluslararası İlişkilerde Güç Olgusu: Sert ve Yumuşak Güç. Hakkari Review, Cilt: 6 - Sayı: 2, 95–122. https://ajindex.com/articles/872608
Uluslararası İlişkiler Teorileri, Çatışma, Hegemonya, İşbirliği. Bursa: MKM Yayıncılık. Arıboğan, D. Ü. (2001).
Globalleşme Senaryosunun Aktörleri, Uluslararası İlişkilerde Güç Mücadelesi. İstanbul:
Der Yayınları.
Arıboğan, D. Ü. (2007).
Uluslararası İlişkiler Düşüncesi, Tarihsel Gelişim. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi Yayınları.
Arquilla, J., & Ronfeldt, D. (1999). The Emergence of Noopolitik: Toward an American Information Society. Rand Corporation: https://www.rand.org/pubs/monograph_reports/MR1033.html adresinden alındı Aydemir, E. (2016). Dış Politikada Yumuşak Güç ve Medya. İstanbul:
Kalkedon Yayınları.
Aydın, M. (2004, Nisan 1). Uluslararası İlişkilerin Gerçekçi Teorisi: Kökeni, Kapsamı, Kritiği. Uluslararası İlişkiler, s. 33-60.
Barnett, M., & Duvall, R. (2005, Vol. 59, No: 1). Power in International Politics. International Organization, s. 30-62.
Bektaş, A. (1993, Temmuz 1). Machiavelli ve Hobbes, Siyasal İktidar ve Güç Analizleri. Marmara İletişim Dergisi, s. 177-188.
Boesche, R. (2003, January 1). Kautilya's Arthasastra on War and Diplomacy in Ancient India. The Journal of Military History, 67(1), s. 9-37.
Bozdağlıoğlu, Y., & Özen, Ç. (2004). Liberalizmden Neoliberalizme Güç Olgusu ve Sistemik Bağımlılık. Uluslararası İlişkiler, s. 59-79.
Bull, H. (1977). The Anarchical Society. New York: Columbia University Press.
Buzan, B. (1996). The Timeless Wisdom of Realism. S. Smith, & M. Zalevski içinde, International Theory, Pozitivism and Beyond. Cambridge: Cambridge University Press.
Can, H. D. (2011, 30 50). Maurya İmparatoru Çandragupta Döneminde Yönetim. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 30(50), s. 49-56.
Carr, E. H. (2010). Yirmi Yıl Krizi 1919-1939. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
Cassirer, E. (1969). The Triumph of Machiavellism and Its Consequences. (I. Kramni, Dü.) New Jersey. Çalış, Ş., & Özlük, E. (2007). Uluslararası İlişkiler Tarihinin Yapısökümü: İdealizm-Realizm Tartışması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, s. 225-243.
Çelikpala, M. (2007).
Güç. H. Çakmak içinde, Mitat Çelikpala,Uluslararası İlişkiler, Giriş, Kavram ve Teoriler (s. 64). Ankara:
Platin Yayınları.
Davutoğlu, A. (2012).
Stratejik Derinlik, Türkiye’nin Uluslararası Konumu. İstanbul:
Küre Yayınları.
Demir, S., & Varlık, A. B. (2013). Realist ve Liberal Teorilerde “Güç” Anlayışı. H. Çomak, & C. Sancaktar içinde, Uluslararası İlişkilerde Teorik Tartışmalar (s. 80). İstanb