SavedAdd your journal

Journals / GİBTÜ İslami Araştırmalar Dergisi / 2022 / Cilt: 3 - Sayı: 2

İslam Hukukunda Evlenmenin Hükmü

Muhammed Mehdi AKSOY
Pages
100–129
Publication Date
2022-11-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmanın amacı, evlenmenin, İslam hukukuna göre ne tür durumlarda hangi teklifî hükümlere tâbi olduğunun incelenmesidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Evlenme, çok yönlü bir akit olduğu için hem vaz‘î hem de teklifî açıdan çeşitli hükümlere tâbidir.
📊
Key Findings & Data:Buna göre evlenme, birçok maslahatı barındırması sebebiyle İslam’da teşvik edilen temelde meşru bir akit olmakla birlikte evlenecek olan kişinin maddî ve manevî durumuna göre farklı teklifî hükümlere tâbidir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmanın amacı, evlenmenin, İslam hukukuna göre ne tür durumlarda hangi teklifî hükümlere tâbi olduğunun incelenmesidir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fıkıh · Evlenme · Mükellef

Özet

Evlenme, çok yönlü bir akit olduğu için hem vaz‘î hem de teklifî açıdan çeşitli hükümlere tâbidir. Zira İslam hukukuna göre evlenme, bir taraftan hukukî bir işlem iken diğer taraftan ibadet yönü bulunan bir tasarruftur. Bununla birlikte aile birliği içerisindeki kişiler arası (kadın-erkek-çocuk) ilişkinin tesisini sağladığından kul hakkına taalluk eden boyutu da haizdir. Gerek hukukî işlem olması gerekse de ibadet kabilinden sayılması hasebiyle birtakım rükün ve şartları barındırmalıdır. Kul hakkına taalluk etmesi bakımından ise hak ihlaline sebebiyet vermeyecek nitelikte gerçekleştirilmelidir. Bunun için de evlenecek kişinin, evliliğin hak ve yükümlülüklerini yerine getirebilecek durumda olması gerekmektedir. Buna göre evlenme, birçok maslahatı barındırması sebebiyle İslam’da teşvik edilen temelde meşru bir akit olmakla birlikte evlenecek olan kişinin maddî ve manevî durumuna göre farklı teklifî hükümlere tâbidir. Çünkü bazı durumlarda evlenmenin, maslahattan ziyade mefsedete ve zarara yol açması söz konusu olabilmektedir. Onun için kimi durumlarda evlenmek vâcib iken kimi hallerde mendûb, mekruh veya haramdır. Bu çalışmanın amacı, evlenmenin, İslam hukukuna göre ne tür durumlarda hangi teklifî hükümlere tâbi olduğunun incelenmesidir.

🔖

Cite This Article

AKSOY, M. M. (2022). İslam Hukukunda Evlenmenin Hükmü. GİBTÜ İslami Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 100–129. https://ajindex.com/articles/870612

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Abdürrezzâk es-San’ânî, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî el-Himyerî. el-Musannef. 12 Cilt. Beyrut: el-Mektebu’l-İslamî, 2. Basım., 1983.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî. el-Müsned. nşr. Ebû Hâcir Muhammed Saîd Besyûnî. Beyrut: y.y., 1405/1985. Âmir, Abdülaziz. el-Ahvâlü’ş-şahsiyye fi’ş-Şeriati’l-İslamiyye. Beyrut: Daru’l-fikri’l-Arabi, 1984. Aynî, Bedruddin Ebu Muhammed Mahmud b. Ahmed b. Musa b. Ahmed b. Hüseyin. el-Binâye şerhu’l-Hidâye. 13 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2000. Bakıllânî, Kadı Ebu Bekir Muhammed b. et-Tayyib. et-Takrîb ve’l-irşâd. 3 Cilt. Beyrut: Müessesetu’r-risâle, 2. Basım., 1998. Beyhakî, Ebu Bekir Ahmed b. el-Huseyn b. Ali. Ma’rifetu’s-süneni ve’l-âsâr. 15 Cilt. Şam: Dâru Kuteybe, 1991. Buhârî, Alauddin Abdülaziz b. Ahmed b. Muhammed. Keşfü’l-esrâr şerhu usuli’l-Pezdevî. 4 Cilt. Beyrut: Dâru’l-kitabi’l-İslami, ts. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî el-Buhârî. el-Câmiʿu’s-Sahîh. 9 Cilt. Bulak: Matbaatu’l-emirîyye, 1311. Cessâs, Ahmed b. Ali Ebû Bekir er-Râzî. el-Fusûl fi’l-usul. 4 Cilt. Kuveyt: Vezâretü’l-Evkâf, 2. Basım., 1994. Debûsî, Ebu Zeyd Ubeydullah b. Ömer b. İsa. Takvîmü’l-edille. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-İlmiyye, 2001. Demîrî, Ebü’l-Bekā Kemâlüddîn Muhammed b. Mûsâ b. Îsâ el-Kāhirî eş-Şâfiî. en-Necmü’l-vehhâc fî şerhi’l-Minhâc. 10 Cilt. Cidde: Dâru’l-minhâc, 2004. Ebû Dâvûd, Süleymân b. el-Eş‘as b. İshâk es-Sicistânî el-Ezdî. es-Sünen. 7 Cilt. Beyrut: Dâru’r-risâletu’l-âlemiyye, 2009.
  3. Ebu Zehra, Muhammed. el-Ahvâlü’ş-Şahsiyye. Beyrut: Daru’l-fikri’l-Arabi, ts. Ebyârî, Ali b. İsmail. et-Tahkîk ve’l-beyân fî şerhi’l-Burhân. 4 Cilt. Kuveyt: Dâru’d-diyâ, 2013. Hareşî, Ebu Abdullah Muhammed. Şerhu’l-Hareşî ’ala Muhtasari Halil. 8 Cilt. Bulak: Matbaatü’l-Emîrîyye, 2. Basım., 1317. Haskefî, Alauddin Muhammed b. Ali b. Muhammed el-Hısnî. ed-Dürrü’l-Muhtâr Şerhu Tenvîru’l-Ebsâr ve Câmiu’l-Bihâr. Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-İlmiyye, 2002. Hâşimî, Ebu Ali Muhammed b. Ahmed b. Ebi Musa eş-Şerîf el-Bağdâdî. el-İrşâd ilâ sebîli’r-reşâd. Beyrut: Müessesetu’r-risâle, 1998.
  4. Hinn, Mustafa Said vd. el-Fikhu’l-menhecî ’ala mezhebi’l-İmami’ş-Şafiî. 8 Cilt. Şam: Dâru’l-kalem, 4. Basım., 1992. İbn Âbidîn, Muhammed Emin b. Ömer b. Abdilaziz ed-Dimeşkî. Reddü’l-muhtâr ’ala Dürri’l-muhtâr şerhu Tenviri’l-ebsâr. 6 Cilt. Kahire: Matbaatu Mustafa el-Bâbî, 2. Basım., 1966. İbn Âşûr, Muhammed Tâhir b. Muhammed et-Tunusî. et-Tahrîr ve’t-tenvîr. 30 Cilt. Tunus: Dâru’n-neşri’t