SavedAdd your journal

Journals / Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Sayı: 40

Asef Bayat Bağlamında Türkiye'de Madunlar ve Madun Siyaseti

Gürbüz ÖZDEMİR
Pages
89–108
Publication Date
2020-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ardından, Türkiye’de şehir yoksulluğu ele alınmış ve son olarak Türkiye’deki madun siyasetine dair değerlendirmeler yapılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sanayi Devrimi sonrası Batı’da yaşanan göçler, şehirlerde işsizlik, yoksulluk, dışlanma gibi sorunları beraberinde getirmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu durum, Batıyla sınırlı kalmamış ve kapitalizmin gittikçe ağırlaşan yansıması olarak sosyal adalet, sosyal güvenlik vb. politikaları terk eden özellikle küresel güneydeki ülkelerde daha yoğun yaşamış ve şehir yoksulluğunu (maduniyet) ortaya çıkarmıştır. 1960’lardaki kalkınma çabasının sonucu olarak yaşanan göç, İran’da da bir sosyal değişim başlatmış ve şehir yoksulluğuna zemin hazırlamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ardından, Türkiye’de şehir yoksulluğu ele alınmış ve son olarak Türkiye’deki madun siyasetine dair değerlendirmeler yapılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Asef Bayat · Madun · Şehir Yoksulluğu

Özet

Sanayi Devrimi sonrası Batı’da yaşanan göçler, şehirlerde işsizlik, yoksulluk, dışlanma gibi sorunları beraberinde getirmiştir. Bu durum, Batıyla sınırlı kalmamış ve kapitalizmin gittikçe ağırlaşan yansıması olarak sosyal adalet, sosyal güvenlik vb. politikaları terk eden özellikle küresel güneydeki ülkelerde daha yoğun yaşamış ve şehir yoksulluğunu (maduniyet) ortaya çıkarmıştır. 1960’lardaki kalkınma çabasının sonucu olarak yaşanan göç, İran’da da bir sosyal değişim başlatmış ve şehir yoksulluğuna zemin hazırlamıştır. Bu süreç İran’da, Asef Bayat’ın ‘sokak siyaseti’ kavramıyla açıkladığı yeni bir siyaset tarzını ortaya çıkarmıştır. Bayat, şehir yoksullarının (madunlar) yürüttüğü bu siyasetin kodlarını ararken özgün bir siyaset teorisi geliştirmiştir. Bayat’ın tespitleri sadece İran’da değil, yoğunluk dereceleri farklı olsa da Türkiye’de de kendisini göstermiş ve madunların hayatta kalma çabaları, madun siyasetini Türkiye’de şekillendirmiştir. Çalışmamda; Bayat bağlamında Türkiye’de madunlar ve madun siyaseti incelenmiştir. Öncelikle, Bayat’ın teorisindeki kavramlar açıklanmıştır. Ardından, Türkiye’de şehir yoksulluğu ele alınmış ve son olarak Türkiye’deki madun siyasetine dair değerlendirmeler yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, G. (2020). Asef Bayat Bağlamında Türkiye'de Madunlar ve Madun Siyaseti. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 40, 89–108. https://ajindex.com/articles/87027

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (25)

  1. Bayat, A. (2006). Ortadoğu’da Maduniyet: Toplumsal Hareketler ve Siyaset, (Çev. Ö. Gökmen ve S. Deren), İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Bayat, A. (2008). Sokak Siyaseti, (Çev. S. Torlak, Ankara:
  4. Phoenix Yayınları.
  5. Beall, J. and Fox, S. R. (2006). Urban Poverty And Development in The 21st Century: Towards An Inclusive and Sustainable World, Oxfam Gb Research Report. Castells, M. (1983).
  6. The City and Grassroots, Berkeley: University of California Press.
  7. Çakır, Ö. (2002). “Sosyal Dışlanma”, Dokuz Eylül Üniversitesi SBE Dergisi, 4 (3): 83-104.
  8. Çolakoğlu, E. (2003). “Kentsel Yoksulluk”, Şu Kitapta: M. A. Çukurçayır ve A. Tekel, Yerel ve Kentsel Politikalar, Konya: Çizgi Yayınevi: 463-490.
  9. Danış, D. (2008). “Asef Bayat İle Söyleşi: Kent, Modernite ve Yoksulluk”, İstanbul Dergisi, (64), www.Birikimdergisi.com/Birikim/Makale. Emami, M. (2019). Neoliberal Dönemde Tahran’da ve Ankara’da İşportacılık. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi SBE, Ankara.
  10. Erder, S., (1995). “Yeni Kentliler ve Kentin Yeni Yoksulları”, Toplum ve Bilim, (66): 106-121.
  11. Gökburun, İ. (2017). “İstanbul’da Nüfusun Gelişimi Ve İlçelere Dağılımı (1950-2015)”, Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 1 (3): 110-130.
  12. Güneş-Ayata, A. (1991). “Gecekondularda Kimlik Sorunu, Dayanışma Örüntüleri ve Hemşerilik”, Toplum ve Bilim, 51/52, Kış: 89-101.
  13. Gürler Hazman, G. (2010). “Kamusal Etkililik Göstergesinin Seçilmiş Değişkenler Üzerindeki Etkilerinin OECD Ülkeleri Açısından Değerlendirilmesi”, Afyon Kocatepe Üni. İİBF Dergisi, 12 (2): 1-22.
  14. Işık, O. ve Pınarcıoğlu, M. M. (2005).
  15. Nöbetleşe Yoksulluk, İstanbul:
  16. İletişim Yayınları.
  17. İçduygu, A. ve Sirkeci, İ. (1999). “Cumhuriyet Dönemi Türkiye’sinde Göç Hareketleri”, Şu Kitapta: O. Baydar, 75 Yılda Köylerden Şehirlere, İstanbul: Tarih Vakfı Yay.: 249-268.
  18. İngün, Ö. (2013). “Dönüş(Türül)En Mahallelerde Toplumsal Muhalefet ve Cinsiyet”, Şu Kitapta: C. Ergun, M. Güneş, ve A. Dericioğulları, Kent Üzerine Özgür Yazılar, İstanbul: Bağlam Yay.: 216-237.
  19. Kaygalak, S. (2001). "Yeni Kentsel Yoksulluk, Göç ve Yoksulluğun Mekânsal Yoğunlaşması: Mersin/Demirtaş Mahallesi Örneği", Praksis, (2): 124-172.
  20. Keyder, Ç. (2005). “Globalization and Social Exclusion in Istanbul”, International Journal of Regional Research, 29 (1), March: 124-134.
  21. Koray, M. (2008).
  22. Sosyal Politika, Ankara:
  23. İmge Kitabevi.
  24. Kök, S. (2011). Kent Yoksulluğu ve Siyaset: Ankara Örneği, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi SBE, Ankara.
  25. Mingione, E. (1993). “New Urban Poverty and The Crisis in The Citizenship/Wel