SavedAdd your journal

Journals / Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2022 / Sayı: 9

Turizm Sektöründe Yerel Halkın Yaşam Kalitesi Kavramı

Hüseyin KELEŞ
Halil AKMESE
Pages
110–125
Publication Date
2022-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Netice olarak yerel halkın yaşam kalitesine yönelik yapılan çalışmalar incelendiğinde, turizm planlamalarının amacına ulaşmasında yöre halkının son derece önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yerel halkın yaşam kalitesi turizmin gelişiminden ve turizm kaynaklı ortaya çıkan ekonomik, sosyal, kültürel ve çevresel etkilerden direk olarak etkilenmektedir.
📊
Key Findings & Data:Yerel halkın yaşam kalitesi kavramı her ne kadar ilk başlarda turizm bazlı değerlendirilen bir kavram olmasa da son yıllarda turizm destinasyonları açısından oldukça önemli bir kavram haline gelmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Netice olarak yerel halkın yaşam kalitesine yönelik yapılan çalışmalar incelendiğinde, turizm planlamalarının amacına ulaşmasında yöre halkının son derece önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yerel halk · yaşam kalitesi · turizmin etkileri

Özet

Yerel halkın yaşam kalitesi turizmin gelişiminden ve turizm kaynaklı ortaya çıkan ekonomik, sosyal, kültürel ve çevresel etkilerden direk olarak etkilenmektedir. Bu bağlamda, yerel halkın turizm faaliyetlerinden memnun olup destinasyonda turizmin gelişimine destek vermesi turizmin o destinasyonda sürdürülebilir olması yönünde ele alınması gereken en önemli unsurlar arasındadır. Dolayısıyla, yerel halk bir destinasyonda turizmin planlanmalarında kilit rol oynayan bir paydaş olarak kabul edilmektedir. Yerel halkın yaşam kalitesi kavramı her ne kadar ilk başlarda turizm bazlı değerlendirilen bir kavram olmasa da son yıllarda turizm destinasyonları açısından oldukça önemli bir kavram haline gelmiştir. Bunun başlıca nedeni turizmin ziyaretçilerin turizmden alacakları hazzın yanı sıra yerel halkı da benzer ölçüde etkilemesinden kaynaklanmaktadır. Yapılan bu çalışmanın temel amacı kavramsal çerçevede yerel halkın yaşam kalitesi kavramını inceleyerek yaşam kalitesine ilişkin yapılan çalışmaların kapsamlı olarak değerlendirilmesidir. Netice olarak yerel halkın yaşam kalitesine yönelik yapılan çalışmalar incelendiğinde, turizm planlamalarının amacına ulaşmasında yöre halkının son derece önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

KELEŞ, H., AKMESE, H. (2022). Turizm Sektöründe Yerel Halkın Yaşam Kalitesi Kavramı. Çatalhöyük Uluslararası Turizm ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Sayı: 9, 110–125. https://ajindex.com/articles/867624

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abrams, M. (1973). “Subjective social indicators. Social Trends, 4, 35–50. Aiming for tourism growth: Saudi diversification goes into gear. (2007, fall)”, Arab Banker, p. 56. Aref, F. (2011). “The effects of tourism on quality of life: A case study of Shiraz, Iran”, Life Science Journal, 8(2), 26-30.
  2. Argyle, M., ve Lu, L. (1990). “Happiness and social skills”, Personality and Individual Differences, 11, 1255-1261. Almeida-García, F., Peláez-Fernández, M. Á., Balbuena- Vázquez, A. ve Cortés-Macias, R. (2016). “Residents’ Perceptions of Tourism Development in Benalmádena (Spain)”, Tourism Management, 54 (Haziran): 259–274.
  3. Altintaş, V. (2010). “Turizm Gelişiminin Yerel Halkın Yaşam Kalitesi Üzerine Etkileri: Alanya Bölge Modeli”, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Andereck, K. L., Valentine, K. M., Vogt, C. A. ve Knopf, R. C. (2007). “A Cross-cultural Analysis of Tourism and Qu¬ality of Life Perceptions”, Journal of Sustainable Tourism, 15 (5): 483–502.
  4. Andereck, K. L. ve Nyaupane, G. P. (2011). “Exploring the nature of tourism and quality of life perceptions among residents”, Journal of Travel Research, 50(3), 248-260.
  5. Barcaccia, B., Esposito, G., Matarese, M., Bertolaso, M., Elvira, M. ve De Marinis, M. G. (2013). “Defining Quality of Life: A Wild-Goose Chase?”, Europe’s Journal of Psychology, 9(1): 185-203.
  6. Biderman, A. D. (1974). “Social indicators”, in R. L. Clewett ve J. C. Olson (Eds.), Whence and whither in social Indicators and marketing (pp. 27-44). Chicago: American Marketing Association. Bimonte, S. ve Faralla, V. (2016). “Does Residents’ Perceived Life Satisfaction Vary with Tourist Season? A Two-step Survey in a Mediterranean Destination”, Tourism Mana¬gement, 55 (Ağustos): 199–208.
  7. Borthwick-Duffy, S. A. (1992). Quality of Life and Quality of Care in Mental Retardation, L. Rowitz, (Ed.) Mental Retardation in the Year 2000, New York: Springer, 52-66.
  8. Brock, D. W. (1989) Quality of Life Measures in Health Care and Medical Ethics. M. Nassbaum ve A. Sen, (Ed.) The Quality of Life, New York: Oxford University Press, 95-132.
  9. Brown, S. L., Nesse, R. M., Vinokur, A. D. ve Smith, D. M. (2003). “Providing Social Support May Be More Beneficial Than Receiving it: Results from a Prospective Study of Mortality”, Psychological Science, 14(4), 320-327.
  10. Bubloz, M., Eicher, J., Evers, J., ve Sontag, M. (1980). “A human ecological approach to quality of life: Conceptual framework and results of a preliminary study”, Soc