SavedAdd your journal

Journals / Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi / 2022 / Sayı: 54

Parent-Child Interactions and Use of Technology During Dinnertime in Families with Children Aged 4-6

4-6 Yaş Çocuğu Olan Ailelerde Akşam Yemeği Sırasında Ebeveyn-Çocuk Etkileşimi ve Teknoloji Kullanımı

Dilara HARMANDAR-ERGÜL
Nesrin IŞIKOĞLU
Pages
1137–1157
Publication Date
2022-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak teknolojik aletlerle kurulan etkileşimin hem doğrudan hem de arka planda gerçekleşebildiği ve az sayıda çocuğun ekrana maruz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, 4-6 yaşlarındaki çocuklar ve ebeveynlerinin yemek sırasındaki etkileşimlerinin derinlemesine incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu kapsamda ebeveynlerin çocuklarıyla yemek sırasındaki etkileşimleri, ifadelerin türü ve içeriği, ebeveynlerin etkileşimlere dair görüşleri ve çocukların yemek sırasında teknolojik aletlerle etkileşim kurma durumu incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak teknolojik aletlerle kurulan etkileşimin hem doğrudan hem de arka planda gerçekleşebildiği ve az sayıda çocuğun ekrana maruz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yemek zamanı etkileşimleri · Akşam yemeği sohbetleri · Ebeveyn-çocuk etkileşimi

Özet

Bu araştırmada, 4-6 yaşlarındaki çocuklar ve ebeveynlerinin yemek sırasındaki etkileşimlerinin derinlemesine incelenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda ebeveynlerin çocuklarıyla yemek sırasındaki etkileşimleri, ifadelerin türü ve içeriği, ebeveynlerin etkileşimlere dair görüşleri ve çocukların yemek sırasında teknolojik aletlerle etkileşim kurma durumu incelenmiştir. Nitel durum çalışması desenindeki araştırmanın çalışma grubunu kolay ulaşılabilir durum örneklemesiyle ulaşılan 17 çocuk ve ebeveynleri oluşturmuştur. Gözlem ve yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanan verilerin analizinde içerik analizi tekniğine başvurulmuştur. Bulgular Akşam yemeklerine genel bakış ve Yemek sohbetleri olarak adlandırılan iki temada sunulmuştur. Sonuç olarak; ailelerin genellikle birlikte yemek yedikleri ancak yemekteki etkileşimlerinin sınırlı olduğu saptanmıştır. Ebeveynlerin genellikle çocuklarına emir bildiren ifadeler yönelterek yemeğini bitirmeye yönlendirdiği; çocukların ise yemek dışındaki konulara da yoğunlaşarak sohbet etme eğiliminde oldukları görülmüştür. Genel etkileşimler sınırlı olmasına rağmen yemek sırasında öğrenme fırsatlarının yakalandığı da dikkat çekmiştir. Son olarak teknolojik aletlerle kurulan etkileşimin hem doğrudan hem de arka planda gerçekleşebildiği ve az sayıda çocuğun ekrana maruz kaldığı sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

HARMANDAR-ERGÜL, D., IŞIKOĞLU, N. (2022). Parent-Child Interactions and Use of Technology During Dinnertime in Families with Children Aged 4-6. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 54, 1137–1157. https://ajindex.com/articles/858870

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akca, A. ve Ayaz Alkaya, S. (2019). Erken çocukluk döneminde ekran maruziyetinin etkileri. I. Uluslararası 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Kongresi (s. 1-9). Ankara:
  2. İKSAD. Akgün, E. ve Yeşilyaprak, B. (2011). Anne çocuk oyun etkileşiminde niteliksel boyut: Annelerin sözel ifadelerinin değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40, 11-20.
  3. Anderson, S. E. ve Whitaker, R. C. (2010). Household routines and obesity in US preschool-aged children. PEDIATRICS, 125(3), 420-428. DOİ:10.1542/peds.2009-0417
  4. Aram, D., Fine, Y. ve Ziv, M. (2013). Enhancing parent–child shared book reading interactions: Promoting references to the book’s plot and socio-cognitive themes. Early Childhood Research Quarterly, 28, 111–122.
  5. Aukrust, V. G. ve Snow, C. E. (1998). Narratives and explanations during mealtime conversations in Norway and the US. Language Society, 27, 221-246.
  6. Aydın, G., Akay, D. ve İbiş, E. (2017). 3-7 yaş çocuğa sahip annelerin beslenmeyle ilgili davranışlarının incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 683-700. DOİ:10.24315/trkefd.307013 Beals, D. E. (1993). Explanatory talk in low-income families' mealtime conversations. Applied Psycholinguistics, 14, 489-513.
  7. Beals, D. E. (1997). Sources of support for learning words in conversation: Evidence from mealtimes. Journal of Child Language, 24, 673-694.
  8. Beals, D. E. ve De Temple, J. M. (1992). Home contributions to early language and literacy development. From Three to Six: Home and Preschool Supportsfor Literacy Development Among Low-Income Children (s. 1-18).
  9. San Antonio, Texas: National Reading Conference. Blum-Kulka, S. (1994). The dynamics of family dinner talk: Cultural context for children's passages to adult discourse. Research on Language and Social Interaction, 27(1), 1-50. DOİ:10.1207/s15327973rlsi2701_1 Blum-Kulka, S. (1997). Dinner talk: Cultural patterns of sociability and socialization in family discourse. New York: Routledge. Bova, A. (2019). Parental strategies in argumentative dialogues with their children at mealtimes. Language and Dialogue, 9(3), 379-401. DOİ:10.1075/ld.00048.bov Bova, A. (2020). A qualitative investigation of the issues leading parents and children aged 3-7 years to argumentative discussions during mealtimes. A. M. Columbus (Ed.) içinde, Advances in Psychology Research vol. 139 (s. 67-96).
  10. Hauppauge, NY: Nova Science Publishers.
  11. Bova, A. (2021). Dialogical construction of parental feeding strategies during family mealtimes. Journ