AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to the phenotypic and molecular tests, out of 58 common bean genotypes tested, 37 involved the I gene, and seven and three genotypes contained bc-22 and bc-12 genes, respectively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The most effective control of Bean common mosaic virus (BCMV) and Bean common mosaic necrosis virus (BCMNV) is achieved by using the seeds of resistant cultivars. During conventional breeding, resistance against BCMV and BCMNV in common bean can be developed by pyramiding the strain-nonspecific dominant I gene with strain-specific recessive (bc-) resistance genes for long-term virus control. In this study, a total of 58 bean genotypes involving registered green and dry bean cultivars, local genotypes, and breeding lines were tested for the presence of known resistance genes. First of all, each genotype was inoculated with the NL-3 strain of BCMNV and the NL-4 strain of BCMV separately, and the plants were evaluated for the symptom appearance and tested by DAS-ELISA to confirm the presence or absence of the virus after three weeks of sap-inoculation. In the last part of the study, the resistance genes in bean genotypes were investigated by SCAR markers of SW-13 linked with the I gene and SBD-5 linked to bc-12. According to the phenotypic and molecular tests, out of 58 common bean genotypes tested, 37 involved the I gene, and seven and three genotypes contained bc-22 and bc-12 genes, respectively.
Özet
Fasulyede Bean common mosaic virus (BCMV) ve Bean common mosaic necrosis virus (BCMNV)’a karşı mücadelede en etkili yol dayanıklı çeşit kullanmaktır. Fasulye ıslah çalışmalarında, dominant I geni ve ırka-spesifik resesif genlerin (bc-) kombine edilmesi ile fasulyede BCMV ve BCMNV’ye karşı uzun süreli dayanıklılık sağlanabilmektedir. Bu çalışmada kuru ve taze fasulye çeşitlerini, yerel genotipleri ve ıslah hatlarını içeren toplam 58 fasulye genotipi, BCMV ve BCMNV’ye karşı test edilmiş ve genotiplerin sahip oldukları dayanıklılık genleri araştırılmıştır. Öncelikle her bir genotip, BCMV’nin NL-4 ve BCMNV’nin NL-3 ırkı ile ayrı ayrı inokule edilmiş; inokulasyondan üç hafta sonra genotipler, ortaya çıkan simptomlara ve DAS-ELISA sonuçlarına göre değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde; fasulye genotiplerinin içerdiği dayanıklılık genleri, I genine spesifik SCAR markör SW-13 ve bc-12 geni ile ilişkili SCAR markör SBD-5 kullanılarak araştırılmıştır. Fenotipik ve moleküler test sonuçlarına göre test edilen 58 genotipin 37’sinin I geni, yedi tanesinin bc-22 geni ve üç tanesinin ise bc-12 genine sahip olduğu ortaya konulmuştur.