AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, it has come to the conclusion that sports facilities are not sufficient in terms of users to determine the standard of competence level for disabled sports.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to identify the level of proficiency standards of the sports facilities for the disables Turkey to determine the current situation there, to establish the level of work expectations and satisfaction and to form a model proposal. There search comprised 232 scholars, 195 trainees, 595 students studying in physical education departments, 458 physical education teachers in special education schools, 87 physically disabled, 89 hearing impaired and 149 visually impaired athletes who participated as volunteers and engaged in disabled sports branches from Elazığ, Bingöl, Ankara, Tokat, Kayseri, Antalya, Sakarya, Konya, İstanbul, Mersin, Samsun, Bitlis, Malatya and Adana. A "Personal Information Form" was created to obtain the information of participants participating in the survey. For the data related to the research, the literature search done by Demiröz through sports facilities and management questionnaire which was made valid and reliable in 2009. These form shave been converted into Braille alphabets for visual impairments and filled with face-to-face questions with sign language experts for hear in gimpaired and face-to-face questions with physical disabilities and other participants. The obtained data were evaluated with SSPS 22.0 statistical package program and the level of significance was taken as P <0.05. As a result of the research, in terms of the users in determining the standards of competence level of sports facilities for disabled sports, results of survey showed that in terms of total scores for disabled athletes (blind athlete 34.06 ± 1.21, hearing athlete 42.02 ± 1.50, physically disabled athlete 40.04 ± 1.43 a statistically significant difference was determined. As a result, it has come to the conclusion that sports facilities are not sufficient in terms of users to determine the standard of competence level for disabled sports.
Özet
Bu çalışmada, Türkiye’deki spor tesislerinin engelliler için yeterlilik düzeyindeki standartlarını belirlemede var olan mevcut durumu tespit etme, beklenti, memnuniyet düzeylerini belirlemeye yönelik model önerisi oluşturma amaçlanmıştır. Araştırmaya; Elazığ, Bingöl, Ankara, Tokat, Kayseri, Antalya, Sakarya, Konya, İstanbul, Mersin, Samsun, Bitlis, Malatya, Adana illerinde engelli spor dalları ile uğraşan 232 akademisyen, 195 antrenör, beden eğitimi bölümlerinde okuyan 595 öğrenci, özel eğitim okullarındaki 458 beden eğitimi öğretmeni, 87 bedensel engelli, 89 işitme engelli ve 149 görme engelli sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Toplam katılımcı sayısı 1825’tir. Araştırmaya katılan katılımcılara ait bilgilerin tespiti için “Kişisel Bilgi Formu” oluşturulmuştur. Araştırma da verilerin elde edilmesinde Demiröz (2009) tarafından geçerlilik ve güvenirliliği yapılan “Spor Tesisleri ve İşletmeciliği” formu kullanılmıştır. Formlar, görme engelliler için Braille alfabesine dönüştürülerek ve yüz yüze sorulan sorular yardımıyla, işitme engelliler için işaret dili uzmanları ile bedensel engelliler ve diğer katılımcılar için ise yüz yüze sorulmak suretiyle uygulanmıştır. Elde edilen veriler, SSPS 22,0 istatistik paket programı ile değerlendirilmiş ve anlamlılık düzeyi (P<0.05) olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda, spor tesislerinin engelli spor dalları için yeterlilik düzeyindeki standartlarının belirlenmesinde kullanıcılar açısından değerlendirilmesinde engelli sporcular lehine toplam puanları açısından (görme engelli sporcu 34.06 ±1,21, işitme engelli sporcu 42.02 ± 1,50, bedensel engelli sporcu 40.04 ± 1,43 istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık belirlenmiştir. Sonuç olarak, spor tesislerinin engelli spor dalları için yeterlilik düzeyindeki standartların kullanıcılar açısından yeterli olmadığı tespit edilmiştir.