Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 26

A SUPERFICIAL GLANCE AT THE TRADITIONAL GAMES AND SPORTS IN THE TURKIC CULTURES

TÜRK KÜLTÜRLERİNDEKİ GELENEKSEL OYUNLAR VE SPORLARA YÜZEYSEL BİR BAKIŞ

Pages
655–671
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It should be noted that Turkish youth should be well acquainted with and adopt the stated games-sports differ in their practice and names in order to keep these cultural values alive.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:It can be stated that the activities which can be named as traditional games-sports were of importance in the social life of the Turkic people.
📊
Key Findings & Data:For instance, Kırkpınar Oil Wrestling Festival and Chovqan were inscribed on the list of "Intangible Cultural Heritage" by UNESCO in 2010 and 2013, respectively.
💡
Conclusion & Impact:It should be noted that Turkish youth should be well acquainted with and adopt the stated games-sports differ in their practice and names in order to keep these cultural values alive.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

It can be stated that the activities which can be named as traditional games-sports were of importance in the social life of the Turkic people. Thus, it is aimed to approach the place of such sports- games as Jereed, Chovqan, Kokborı, Mangala, Ankle Bone Shooting games and Wrestling (oil, shalwar and aba wrestling), which are amongst the recognized Turkic cultural activities in Turkic cultures from a superficial point of view in this study. A literature review was conducted in the study. In addition, relevant publications and sources obtained from social network platforms were reviewed. It can be noted that the traditional sports-games in Turkic cultures, performed whether on horseback or without horses, have a deep-rooted history. In addition, the sports and games in question can be expressed to be respected by the notable persons or the public of the time. For instance, it could be highlighted that Seljuq Sultan Alâeddin Kayqubad was very good in Jereed while Sultan Alp Arslan in Chovqan. Moreover, rulers of the Ottoman Empire were proud to show Jereed competitions to the foreign guests. In Jereed, one of the symbolic sports of Turkic traditions, a sportsman who approached to or outmaneuvered his competitor did not throw javelin at him. Furthermore, in Aba wrestling, it was strictly forbidden especially for the defeated wrestler to negligently throw his aba due to the belief that it would harm the moral principles. It can be claimed that the traditional sports-games, which have been played for centuries, are cultural heritages. For instance, Kırkpınar Oil Wrestling Festival and Chovqan were inscribed on the list of "Intangible Cultural Heritage" by UNESCO in 2010 and 2013, respectively. It should be noted that Turkish youth should be well acquainted with and adopt the stated games-sports differ in their practice and names in order to keep these cultural values alive.

Özet

Geleneksel oyunlar-sporlar olarak adlandırılabilen faaliyetlerin, Türklerin sosyal hayatlarında önem teşkil ettiği ifade edilebilir. Dolayısıyla çalışmada, Türk kültürünün tanınan faaliyetleri arasında yer alan atlı cirit, çevgen, kök böri, mangala, âşık oyunları ve güreş (yağlı, şalvar ve aba güreşi), sporların ve oyunların Türk kültürlerindeki yerine yüzeysel bir bakış açısı ile bakılmak amaçlanmıştır. Araştırmada literatür taraması yapılmıştır. Ayrıca ilgili yayın ve sosyal ağ erişim platformların da ki kaynakların taraması gerçekleştirilmiştir. Gerek at üzerinde gerekse atsız şekilde Türk kültüründe yer alan geleneksel sporların-oyunların oldukça köklü geçmişe sahip olduğu ifade edilebilir. Ayrıca söz konusu sporlar ve oyunlara zamanın ileri gelen insanları ya da halkı tarafından yüksek itibar gösterildiği belirtilebilir. Öyle ki Selçuklu Hükümdarı Alâeddin Keykubad’ın atlı cirit, Sultan Alp Arslan’ın ise çok iyi çevgen oyuncusu olduğu ifade edilebilir. Dahası Osmanlı Devleti hükümdarlarının yabancı misafirlere atlı cirit müsabakasını izletmekten gurur duyduğu söylenebilir. Türk örf ve adetlerini sembol nitelikteki söz konusu sporlardan atlı ciritte, rakibe yaklaşan ya da onu sıkıştıran bir sporcunun, rakibine cirit atmadığı ifade edilebilir. Ayrıca ahlaki kurallara zarar verebileceği düşüncesiyle, aba güreşinde, özellikle müsabakayı kaybeden güreşçinin üzerindeki abayı gelişi güzel fırlatmasının kesinlikle yasak olduğu belirtilebilir. Yüzyıllardır yapıla gelen geleneksel sporlar-oyunların bir kültür mirası olduğu söylenebilir. Öyle ki 2010 yılında Kırkpınar Yağlı Pehlivan Güreşleri’nin, 2013 yılında ise çevgen oyununun UNESCO’nun “Somut Olmayan Kültürel Miras” listesine girdiği ifade edilebilir. Uygulanış ve adlandırma olarak farklılıklar içeren söz konusu oyunlar-sporların Türk gençlerine yaygın olarak tanıtılması ve de benimsetilmesinin söz konusu kültür değerlerinin yaşatılması adına önem arz ettiği unutulmamalıdır.

🔖

Cite This Article

GÜL, M., UZUN, R. N., ÇEBİ, M. (2018). A SUPERFICIAL GLANCE AT THE TRADITIONAL GAMES AND SPORTS IN THE TURKIC CULTURES. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 13 - Sayı: 26, 655–671. https://ajindex.com/articles/85696

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Aka, S. T. (2010). Atlı cirit sporcularının sosyal beceri düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. Akbulut, K., Şekeroğlu, M, ve Ceylan, L. (2018). Dünden Bugüne: Türklerde ve Perslerde Çevgân/Polo Oyunu, Türk Halkları Geleneksel Oyunlar-Sporlar Sempozyum Kitapçığı: Kahramanmaraş. Aslan, E. ve Aslan, E. (2013). Karapapak- Terekeme Türklerinde Aşık Kemiği Oyunları, 4. Uluslararası Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Sempozyum Kitapçığı: Ankara.
  2. Atalay, A. (2018). Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü Çalışanlarının Bireysel Yenilikçilik Düzeyi, Turkish Studies - Social Sciences, Volume 13/10, Spring 2018, p. 87-108, ISSN: 1308-2140, www.turkishstudies.net, DOI Number:http://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.13121,
  3. Ankara-Turkey. Belek, K. (2015). Eski Türklerde at ve at kültürü (dünden bugüne Kırgız kültürel hayatı örneği). Gazi Türkiyat, 2(16), 111-128.
  4. Belek, K. (2017). Eski Türklerde At Oyunları ve Sporları (Kırgız Kültürel Hayatı Örneğinde): Gelenekten Geleceğe Kökbörü Oyunu,Türk Halkları Geleneksel Oyunlar- Sporlar Sempozyum Kitapçığı: Kahramanmaraş. Bozbay, H. (2013) Geçmişten günümüze aşık oyunları. Folklor Edebiyat Dergisi, 19(73), 147- 160. Boobekova, K. (2017). Çocuk Zekâ Geliştirici Akıl Oyunları, Türk Halkları Geleneksel Oyunlar- Sporlar Sempozyum Kitapçığı: Kahramanmaraş. Bozbıyık, İ. (2017). Osmanlıdan Cumhuriyete cirit, turan-sam. Uluslararası Bilimsel Hakemli Dergisi, 9(36), 502-508.
  5. Çavuşoğlu, A. (2008). Çevgen/Çöğen oyunu kültürü ve edebî; Tasavvufî metinlerde yansıması. İslam, Sanat Tarih, Edebiyat ve Müsikisi Dergisi, 8(11), 159-174.
  6. Çakır, A. ve Öztürk, G. (2015). Eski Uygarlıklarda Çocuk Oyunları ve Oyuncaklar, Uluslararası Oyun ve Oyuncak Kongre Kitapçığı: Erzurum. Deniz, M. ve Sezer, A. (2012). Uşak ilinde kültürel ve sportif amaçlı yapılan atçılık ve sorunları. Türk Dünyası Araştırmaları Dergisi, 200, 203-230.
  7. Demirci, U. (1999). Geleneksel sporumuz ve yağlı güreş temel teknik ve oyunları ile türkiye’deki serbest güreş temel teknik oyunların karşılaştırmalı analizi. Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. Dervişoğlu, M. (2012). Kırkpınar Güreşleri’nin halkbilimsel açıdan incelenmesi. Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Edirne. Durnagölü, N. K. (2015). Antik Mankala Oyununun Stratonikeia’daki İzleri, Ege Yayınları:
  8. İstanbul.
  9. Erkal, M. E. (1986). Sosyolojik