Journals / MTA Yerbilimleri ve Madencilik Dergisi / 2022 / Cilt: 1 - Sayı: 1

Edremit Körfezi (KB Anadolu) karot sedimanlarının jeokimyasal özellikleri: Kaynak ve dağılım koşullarının araştırılması

Pages
1–20
Publication Date
2022-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ülkemizde gravite karot yöntemi ile ilk defa Edremit Köfrezi’nde yapılan bu sistematik çalışmanın yaygınlaştırılması ile gelecekte ülkemiz plaser yataklarına ilişkin kıymetli veriler ortaya konabilecektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Edremit Körfezi, ülkemizin KB kıyılarında yer alan jeolojik olarak oldukça karmaşık bir yapıya sahip ve maden potansiyeli ile bilinen Biga Yarımadası’nın güney deniz sınırında yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışma kapsamında, körfezden ilk defa sistematik olarak alınmış 60 adet denizel karot üzerinde μXRF analizi yapılarak jeokimya dağılım haritaları hazırlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ülkemizde gravite karot yöntemi ile ilk defa Edremit Köfrezi’nde yapılan bu sistematik çalışmanın yaygınlaştırılması ile gelecekte ülkemiz plaser yataklarına ilişkin kıymetli veriler ortaya konabilecektir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:60 adet
⚙️Variables:Sediman Karotları · jeokimya · denizaltı jeokimya haritaları

Özet

Edremit Körfezi, ülkemizin KB kıyılarında yer alan jeolojik olarak oldukça karmaşık bir yapıya sahip ve maden potansiyeli ile bilinen Biga Yarımadası’nın güney deniz sınırında yer almaktadır. Biga Yarımadası olarak adlandırılan karasal alanda yapılan çalışmalar hariç körfezde depolanmış denizel sedimanlar hakkında literatürde oldukça kısıtlı bilgiler bulunmaktadır. Bu çalışma kapsamında, körfezden ilk defa sistematik olarak alınmış 60 adet denizel karot üzerinde μXRF analizi yapılarak jeokimya dağılım haritaları hazırlanmıştır. Sediman karotları 30-150 cm uzunlukta, 2,5-3 km yatay mesafede ve 23-85 m arasında değişen su derinliklerinden alınmıştır. Farklı uzunluklara sahip olan karotların en üstteki 10 cm’lik sediman kalınlığı analiz sonuçlarının ortalamaları haritalama çalışmasında kullanılmıştır. Sonuç olarak elde edilen yaklaşık 30 adet element verisi incelenmiş, yorumlanmış ve haritalanmıştır. Bu çalışma kapsamında ise Ca, Sr, Fe, Ti ve Pb dağılım haritaları sunularak karşılaştırmaları yapılmıştır. Elde edilen veriler, karasal birimlerin formasyon bazındaki özellikleri, denizdeki karasal beslenme alanlarına yakın olan element ve denizel kökenli (Ca, Sr) elementlerin dağılımları, sedimantolojik çökelim süreçlerini net olarak yansıttığını göstermektedir. Ülkemizde gravite karot yöntemi ile ilk defa Edremit Köfrezi’nde yapılan bu sistematik çalışmanın yaygınlaştırılması ile gelecekte ülkemiz plaser yataklarına ilişkin kıymetli veriler ortaya konabilecektir.

🔖

Cite This Article

KARTAL, P. Ç., GÜRBOĞA, Ş., ERTEKİN, M. B., TÜRKMEN, Ö., YAVUZOĞLU, A., KIRAT, U. Z., KAYADİBİ, Ö., AYLAN, E., ARAL, Z. D. (2022). Edremit Körfezi (KB Anadolu) karot sedimanlarının jeokimyasal özellikleri: Kaynak ve dağılım koşullarının araştırılması. MTA Yerbilimleri ve Madencilik Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 1–20. https://ajindex.com/articles/854455

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akıska, S., Demirela, G. 2014.
  2. Handeresi, Bağırkaçdere ve Fırıncıkdere (Kalkım, Yenice ÇANAKKALE) Pb-Zn±Cu Distal Skarn Yataklarında Akışkanların Kökeni. Yerbilimleri 35, 3, 199-218.
  3. Aksu, A. E., Yaşar, D., Uslu, O., 1998. Assessment of marine pollution in İzmir Bay: Heavy metal and organic compound concentrations in surficial sediments. Turkish Journal of Engineering and Enviromental Sciences 22, 5, 387-416.
  4. Alak, A., Sümer, Ö. 2017. Marmara ve Karadeniz kıyılarındaki güncel sedimanlar içinde Antroposen’in varlığına ait yeni bulgular. Türkiye Jeoloji Bülteni 60, 145-168.
  5. Algan, O., Çağatay, N., Sarıkaya, H. Z., Balkıs. N., Sarı. E. 1999. Pollution monitoring using marine sediments. A case study on the İstanbul Metropolitan Area. Tr.J. of Engineering and Environmental Science 23, 39-45.
  6. Algan, O., Balkıs, N., Çağatay, M. N., Sarı, E. 2004. The sources of metal contents in the shelf sediments from the Marmara Sea. Turkey. Environmental Geology 46, 932-950.
  7. Altunkaynak, Ş. 2004. Post collisional multistage magmatism in northwest Anatolia (Turkey): geochemical and isotopic study of Orhaneli magmatic associations. International Geological Congress, Florence, Italy, August 20–28.
  8. Altunkaynak, Ş., Genç, Ş.C. 2008. Petrogenesis and time-progressive evolution of the Cenozoic continental volcanism in the Biga Peninsula, NW Anatolia (Turkey). Lithos 102, 316–340.
  9. Arrhenius, G. 1952. Sediment cores from the East Pacific. Reports of the Swedish Deep-Sea Expedition (1947–1948), 5, 1127, Goteborg. Arz, H. W., Pätzold, J., Moammar, M.O., Röhl, U. 2001. Late Quaternary climate records from the Northern Red Sea: results on gravity cores retrieved during the R/V METEOR Cruise M44/3. Journal of King Abdulaziz University, Marine Science 101–113.
  10. Arz, H. W., Pätzold, J., Müller, P. J., Moammar, M. O. 2003. Influence of Northern Hemisphere climate and global sea level rise on the restricted Red Sea marine environment during termination I. Paleoceanography 18, 1053. Aysal, N., Öngen, S., Peytcheva, I., Keskin, M. 2012a. Origin and evolution of the Havran Unit, Western Sakarya basement (NW Turkey): new LA-ICP-MS U-Pb dating of the metasedimentary-metagranitic rocks and possible affiliation to Avalonian microcontinent. Geodinamica Acta 25, 3-4, 226-247.
  11. Aysal, N., Ustaömer, T., Öngen, S., Keskin, M., Köksal, S., Peytcheva, I., Fenning, M. 2012b. Origin of the Lower–Middle Devonian magmatism in the Sakarya Zone, NW Turkey: geochronology, geochemistry and isotope systematics. Journa