Journals / Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 1

İlkokul Öğrencilerinin Hareketli ve Sağlıklı Yaşam Yeterlilikleri (Isparta Örneği)

Pages
17–27
Publication Date
2021-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçta sağlıklı yaşam için, hareket ve fiziksel aktivitenin teşvik edilmesi, programlar ve tesislerin geliştirilmesi ve toplumsal bilincin arttırılması, fiziksel aktivitenin alışkanlık haline gelmesi için özellikle ilkokul müfredatında beden eğitimi, oyun gibi fiziksel aktivite içerikli programların artırılması, toplumsal bilincin artırılması için yazılı ve görsel medyadan daha fazla yararlanılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmada, Isparta ilinde öğrenim gören ilkokul 4.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın evrenini Isparta İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilkokullarda öğrenim gören 5145 öğrenci arasından tesadüfi yöntem ile seçilen 1034 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçta sağlıklı yaşam için, hareket ve fiziksel aktivitenin teşvik edilmesi, programlar ve tesislerin geliştirilmesi ve toplumsal bilincin arttırılması, fiziksel aktivitenin alışkanlık haline gelmesi için özellikle ilkokul müfredatında beden eğitimi, oyun gibi fiziksel aktivite içerikli programların artırılması, toplumsal bilincin artırılması için yazılı ve görsel medyadan daha fazla yararlanılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:Hareket · ilkokul · öğrenci

Özet

Çalışmada, Isparta ilinde öğrenim gören ilkokul 4. Sınıf öğrencilerinin hareketli ve sağlıklı yaşam yeterliliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini Isparta İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ilkokullarda öğrenim gören 5145 öğrenci arasından tesadüfi yöntem ile seçilen 1034 öğrenci oluşturmuştur. Verilerin toplanması sürecinde, Isparta Valiliğinden alınan izin doğrultusunda veliler ve öğrenciler çalışma ve anketler hakkında bilgilendirilerek kişisel bilgi formu ile Aydoğan ve Gündoğdu (2019) tarafından geliştirilmiş olan İlkokul Hareketli ve Sağlıklı Yaşam Yeterlik Algısı Ölçeğini doldurmaları talep edilmiştir. Sağlanan verilerin bilgisayar analizi yapılarak, değişkenler ortalama ± standart sapma, yüzde ve frekans değerleri kullanılarak ifade edilmiş, ikili değişkenler için bağımsız testlerde t-Testi ile üç ve fazla değişkenler için Anova Testi yapılmıştır. Aralarında anlamlı farklılık bulunan grupları belirlemek için Bonferroni testi uygulanmıştır. Sonuç olarak çalışmaya katılan öğrencilerin hareketli ve sağlıklı yaşam yeterliliklerinin cinsiyet değişkenine göre, hareket becerileri alt boyutunda kadınlar yönünde anlamlı farklılık tespit edilirken, planlama, kültür ve değer alt boyutları ile hareket ve sağlıklı yaşam yeterlilikleri toplam puanında erkekler yönünde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Anne eğitim düzeyi değişkenine göre toplamda ilköğretim, lise ve lisans arasında, planlama alt boyutunda ilköğretim, lise ve lisans arasında, kültür alt boyutunda ilköğretim, lise ve lisans arasında, değer alt boyutunda ise ilköğretim ve lisans arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olduğu görülürken, baba eğitim düzeyi değişkenine göre toplamda ilköğretim ve lisans arasında, planlama alt boyutunda ilköğretim ve lisans arasında, kültür alt boyutunda ilköğretim ve lisans arasında, değer alt boyutunda ise ilköğretim, lise, lisans ve lisansüstü arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yerleşim yeri değişkenine göre, hareket becerileri, kültür ve değer alt boyutlarında anlamlı farklılık görülmemiş, planlama alt boyutu ile hareketli ve sağlıklı yaşam yeterlilikleri toplamında il merkezi yönünde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık tespit edilirken, kurum türü değişkenine göre herhangi bir anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Sonuçta sağlıklı yaşam için, hareket ve fiziksel aktivitenin teşvik edilmesi, programlar ve tesislerin geliştirilmesi ve toplumsal bilincin arttırılması, fiziksel aktivitenin alışkanlık haline gelmesi için özellikle ilkokul müfredatında beden eğitimi, oyun gibi fiziksel aktivite içerikli programların artırılması, toplumsal bilincin artırılması için yazılı ve görsel medyadan daha fazla yararlanılması gerekliliği ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

AKINCI, A. Y., ÇİMEN, E. (2021). İlkokul Öğrencilerinin Hareketli ve Sağlıklı Yaşam Yeterlilikleri (Isparta Örneği). Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 1, 17–27. https://ajindex.com/articles/851187

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Adsız, E. (2010). İlköğretim çağındaki öğrencilerde düzenli yapılan sporun dikkat üzerine etkisinin araştırılması. Ege Üniversitesi,
  2. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans, İzmir.
  3. Akcınlı, N. (2005). Sekiz Yaş Grubu Çocuklarda Hareket Eğitimi ile Dikkat ve Hafıza Gelişiminin İlişkisi, Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Öğretimi Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Manisa Akıncı, A.Y. (2019). Ortaöğretim Kurumlarımda Beden Eğitimi ve Spor Etkinliklerinin Sosyalleşme Düzeyi ve Şahsiyetin Oluşmasında Katkısı, Lap Lambert Academic Publihing, Mauritus. Al-Zandee, S.S.A. & Ünlü, H. (2019). Ortaokul Öğrencilerinin Fiziksel Aktivite Egzersiz Değişim Davranışları ve Beden Eğitimi Dersine Yatkınlıklarının İncelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(3), 100-118.
  4. Arabacı, R., (2010). Ambulatory Activities İn Turkish Adults Without Exercise Habits. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Sciences; 30 (3): 985-94.
  5. Arslan, C., Koz, M., Gür, E., And Mendeş, B., (2003). Investigation Of The Correlation Between The Physical Activity Level And Health Problems İn University Educational Staff. Fırat University Journal Of Health Sciences (Medicine). 17(4): 249-258.
  6. Aydoğan, R. Ve Gündoğdu, K. (2019). İlkokul Hareketli ve Sağlıklı Yaşam Yeterlik Algısı Ölçeği Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, The 7th International Congress On Curriculum And Instruction (ICCI –EPOK 2019)
  7. Bardid, F., Rudd, J.R., Lenoir, M., Polman, R., & Barnett, L.M. (2015). Cross-Cultural Comparison Of Motor Competence İn Children From Australia And Belgium. Frontiers İn Psychology, 6, 1–8. Doi:10.3389/Fpsyg.2015.00964. Barnett LM, Van Beurden E, Morgan PJ, Brooks LO, Beard JR. (2008). Does Childhood Motor Skill Proficiency Predict Adolescent Fitness? Medicine & Science İn Sports & Exercise; 40(12): 2137–2144. Doi:10.1249/MSS.0b013e31818160d3. Bidzan-Bluma, I. & Lipowska, M. (2018) Physical Activity And Cognitive Functioning Of Children: A Systematic Review. International Journal Of Environment Research And Public Health. 15, 800. Blair, S.N., Goodyear, N.N., Gibbons, L.W., And Cooper K.N., (1984). Physical Fitness And Incidence Of Hypertension İn Healthy Normotensive Men And Women. The Journal Of American Medical Association 252(4): 487-490.
  8. Bozkurt, S., Bal, M., Kırbayır, B. & Erkut, O. (2016) Fiziksel Etkinlik Kartlarının Yer Değiştirme ve Dengeleme Hareketleri Gelişimine Etkisi (Beykoz İlçesi Pilot