Journals / Culture and Civilization / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 1

BİR HALK BİLİMİ TERİMİ OLARAK CÖNK KAVRAMINA YENİDEN BAKIŞ/ BİR TANIM TEKLİFİ DENEMESİ

Pages
27–40
Publication Date
2021-10-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalede, bugüne kadar yapılan tanımlardan hareketle Türkiye ve dünya kütüphanelerinde yer alan yaklaşık altı yüz cönk, şekil ve muhteva açısından incelenmiş ve cönk kelimesinin “kutu” manası esas alınarak cönk terimi için yeni bir tanım teklifinde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Yazı çeşidi ve yazı malzemelerinin belirlenmesinde iklim ve coğrafya daima önemli bir rol oynamıştır.
📊
Key Findings & Data:Çince kutu anlamına gelen “t’uṅ” kelimesinin Türkçede “cönk” şeklinde telaffuz edilmesi kelimenin kökenine dair farklı bir yaklaşımın ortaya çıkmasına ve biçim-içerik bakımından cönklerin bu bakış açısıyla yeniden değerlendirilmesine zemin hazırlamıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalede, bugüne kadar yapılan tanımlardan hareketle Türkiye ve dünya kütüphanelerinde yer alan yaklaşık altı yüz cönk, şekil ve muhteva açısından incelenmiş ve cönk kelimesinin “kutu” manası esas alınarak cönk terimi için yeni bir tanım teklifinde bulunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Cönk · Pothi · Tûlânî

Özet

Yazı çeşidi ve yazı malzemelerinin belirlenmesinde iklim ve coğrafya daima önemli bir rol oynamıştır. Yazı taşıyıcısı konumundaki nesnelerin zamanla yıpranması ve bozulması bu nesnelerin korunması ihtiyacını doğurur. Bu ihtiyaçtan hareketle cönklerin de bir kitap şekli olarak Orta Asya’da ortaya çıktığı düşünülmektedir. Biçim olarak ilk örnekleri “pothi” şeklindeki yapraklardan oluşan bu eserlerin muhtevası Budist, Maniheist gibi dini metinlerden oluşmaktadır. Çince kutu anlamına gelen “t’uṅ” kelimesinin Türkçede “cönk” şeklinde telaffuz edilmesi kelimenin kökenine dair farklı bir yaklaşımın ortaya çıkmasına ve biçim-içerik bakımından cönklerin bu bakış açısıyla yeniden değerlendirilmesine zemin hazırlamıştır. Bu makalede, bugüne kadar yapılan tanımlardan hareketle Türkiye ve dünya kütüphanelerinde yer alan yaklaşık altı yüz cönk, şekil ve muhteva açısından incelenmiş ve cönk kelimesinin “kutu” manası esas alınarak cönk terimi için yeni bir tanım teklifinde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ALTINIŞIK, M. E. (2021). BİR HALK BİLİMİ TERİMİ OLARAK CÖNK KAVRAMINA YENİDEN BAKIŞ/ BİR TANIM TEKLİFİ DENEMESİ. Culture and Civilization, Cilt: 1 - Sayı: 1, 27–40. https://ajindex.com/articles/850813

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. [Koman], M. M. (1928). “Cönk”. Adana Mıntıkası Maarif Mecmuası, 3, 3-4.
  2. Artun, E. (2014). Ansiklopedik Halkbilimi / Halk Edebiyatı Sözlüğü Terimler-Motifler-Kavramlar. Adana: Karahan Kitabevi.
  3. Ayverdi, İ. (2005). Asırlar Boyu Tarihi Seyri İçinde Misalli Büyük Türkçe Sözlük 1. İstanbul: Kubbealtı Neşriyat. Azǝrbaycan Dilinin İzahlı Lüğǝti I. (2006). Bakı: Şǝrq-Qǝrb Nǝşriyyatı. Çağbayır, Y. (2017). Ötüken Osmanlı Türkçesi Sözlüğü. İstanbul:
  4. Ötüken Yayınları.
  5. Devellioğlu, F. (2005). Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat. Ankara:
  6. Aydın Kitabevi Yayınları.
  7. Dihuda, A. E. (1998). Lugatname-i Dihuda 1-16. ( Ed.: Muhammed Mu’in ve Cafer Şahidi). Tahran: Müessese-i Lugatname-i Dihuda. Elçin, Ş. (1988). Halk Edebiyatı Araştırmaları I. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  8. Erünsal, E. İ. (2018). Orta Çağ İslam Dünyasında Kitap ve Kütüphane. İstanbul:
  9. Timaş Yayınları.
  10. Esiner Özen, M. (1985). Yazma Kitap Sanatları Sözlüğü. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Yayınları.
  11. Eyüboğlu, İ. Z. (1988). Türk Dilinin Etimoloji Sözlüğü. İstanbul:
  12. Sosyal Yayınlar. Gencan, T. N., Ediskun, H., Dürder, B. ve Gökşen, E. N. (1974). Yazın Terimleri Sözlüğü. Ankara:
  13. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  14. Gökyay, O. Ş. (1984). “Cönkler Üzerine”. Folklor ve Etnografya Araştırmaları. İstanbul: Say Yayınları. 107-173.
  15. Gökyay, O. Ş. (1993). “Cönk”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, (8, 73-75). İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. Hasan Âmid. (1392). Ferheng-i Amîd. Tehran: Müesse-i İntişarat-ı Emir-Kebir. Kanar, M. (2010). Farsça Türkçe Sözlük. İstanbul:
  16. Say Yayınları.
  17. Karaalioğlu, S. K. (1975). Edebiyat Terimleri Kılavuzu. İstanbul: İnkılâp ve Aka Kitabevleri. Karataş, T. (2001). Ansiklopedik Edebiyat Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Perşembe Kitapları. Kâşgarlı Mahmud. (2013). Divanü Lûgat-it Türk. (Çev.: Besim Atalay). Ankara:
  18. Türk Dil Kurumu Yayınları.
  19. Kaya, D. (2014). Türk Dünyası Ansiklopedik Türk Halk Edebiyatı Kavramları ve Terimleri Sözlüğü. Ankara:
  20. Akçağ Yayınları.
  21. Koz, M. S. (1977). “Cönk”. Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi Devirler / İsimler / Eserler / Terimler, (2, 83-85). İstanbul: Dergâh Yayınları.
  22. Köksal, M. F. (2017). “Divan Şiiri-Cönk İlişkisi ve “Cönk” Redifli Gazeller”. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, (37), 247-290.
  23. Laufer, B. (1919). Sino-Iranico Chinese Contributions to the History of Civilization in Ancient Iran. Chicago: Field Museum of Natural History Publication. Muhammed Karîb. (1375). Vâjenâme-i Nevîn. Baharistan: Müesse-i İntişarat