Journals / Africania / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 1

PARTY AUTONOMY IN REGULATION OF THE LAW OF AFRICAN COUNTRIES

AFRİKA ÜLKELERİ HUKUKU DÜZENLEMELERİNDE İRADE MUHTARİYETİ

Journal
Africania
Pages
162–172
Publication Date
2021-01-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Making this determination required comparing various practices in African countries with contemporary regulations.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The principle of party autonomy, which has a wide repercussions in contemporary legal systems, sometimes manifests itself as the freedom of contract in substantive law provisions, and sometimes comes to order with the opportunity of choice of law in the field of international private law.
📊
Key Findings & Data:The principle of party autonomy, which affects even the free economic order to the extent limited by some countries, becomes applicable to the extent that the laws are uniform.
💡
Conclusion & Impact:Making this determination required comparing various practices in African countries with contemporary regulations.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:milletlerarası özel hukuk · OHADA · irade muhtariyeti

Abstract

The principle of party autonomy, which has a wide repercussions in contemporary legal systems, sometimes manifests itself as the freedom of contract in substantive law provisions, and sometimes comes to order with the opportunity of choice of law in the field of international private law. The principle of party autonomy, which affects even the free economic order to the extent limited by some countries, becomes applicable to the extent that the laws are uniform. In the African countries, which are the subjects of our study, the need to uniformalize the law has been understood in the region and the OHADA laws revealed that the necessary steps were taken. Apart from this, it is also seen that there are country-based practices that sometimes go beyond the generally accepted binding points in private international law. The aim of our study is to determine whether the choice of law, which is a reflection of the principle of will autonomy to private international law, is applicable in Africa. Making this determination required comparing various practices in African countries with contemporary regulations.

Özet

Çağdaş hukuk düzenlerinde geniş yankı uyandıran irade muhtariyeti ilkesi, kimi zaman maddi hukuk hükümlerinde sözleşme özgürlüğü olarak kendini belli ederken kimi zaman da milletlerarası özel hukuk alanında taraflara hukuk seçimi imkânı ile gündeme gelmektedir. Bazı ülkelerin sınırlandırdığı ölçüde serbest ekonomik düzenlerine dahi etki eden irade muhtariyeti ilkesi, hukukların yeknesaklaştırıldığı kadarıyla uygulanabilir hale gelmektedir. Çalışmamıza konu olan Afrika kıtası ülkelerinde, hukukun yeknesaklaştırılması gereği bölgede anlaşılmış olup gerekli adımların atıldığı OHADA kanunları ile açığa çıkarılmıştır. Bunun dışında yer yer milletlerarası özel hukukta genel olarak kabul görmüş bağlama noktaları dışına çıkan ülke bazında uygulamaların söz konusu olduğu da görülmektedir. Çalışmamızın amacı irade muhtariyeti prensibinin milletlerarası özel hukuka yansıması olan hukuk seçiminin Afrika’da uygulanabilir olup olmadığını tespit etmektir. Bu tespiti yapmak Afrika ülkelerindeki çeşitli uygulamaların çağdaş düzenlemeler ile karşılaştırılmasını gerektirmiştir

🔖

Cite This Article

DÜRGEN, B. (2021). PARTY AUTONOMY IN REGULATION OF THE LAW OF AFRICAN COUNTRIES. Africania, Cilt: 1 - Sayı: 1, 162–172. https://ajindex.com/articles/848758

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Abegg A. (2020). DieAusdifferenzierung der VertragsfreiheitimWirtschaftsrecht Erişim tarihi: 03.07.2020, http://doc.rero.ch/record/4793/files/1_Abegg_-_Vertragsfreiheit_KritV.pdf.
  2. Akipek, Ş., ve Küçükgüngör, E. (2002). Sözleşmeler Rehberi. Ankara:
  3. Yetkin Yayınları.
  4. Altaş, H. (2000). Kira Parası Artışlarının Sınırlandırılması. AÜHFD, C. 49, S. 1-4, 97-116.
  5. Antalya, G. (2018). Borçlar Hukuku Genel Hükümler (cilt 1). 2. baskı. İstanbul:
  6. Beta Yayıncılık. Aral, V. (1983). Hukukta İrade Özgürlüğü. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, Cilt 48, Sayı 1-4, 249 – 282. Ateş, D. (2007). Borçlar Hukuku Sözleşmelerinde Genel Ahlaka Aykırılık. Ankara: Turhan Kitabevi, (Borçlar). Ateş, D. (2007). İrade Özerkliği Kapsamında MK. m. 23/II Hükmü ve Karar Özgürlüğü. Ankara Barosu Dergisi, 66, S. 2, 135-148. (İrade). Ateş, D. (2007). Sözleşme Özgürlüğü Yönünden Dürüstlük Kuralları. TBB Dergisi, Sayı 72, 75-93. (Dürüstlük). Ateş, D. (2008). BK. m. 65 Kuralı: Özel Olarak Genel Ahlaka Aykırı Amaçlarla Verilenlerin İade Edilememesi. Prof. Dr. Turgut Akıntürk’e Armağan. İstanbul: Beta Yayıncılık, 583-605.
  7. Baran Çelik, N. (2011). Milletlerarası Unsurlu Ölüme Bağlı Tasarruflara Uygulanacak Hukukun Tayini. Doktora Tezi. Başpınar, V. (1998). Borç Sözleşmelerinin Kısmi Butlanı. Banka ve Ticaret Hukuku Araştırma Enstitüsü Yayınları.
  8. Eren, F. (2020). Borçlar Hukuku Genel Hükümler. 25. bs., Yetkin Yayınları.
  9. Erman, H. (2011). Borçlar Hukukunda Akit Serbestîsi ve Genel Olarak Sınırlamaları. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, C. 38 S. 1-4, 601-620.
  10. Fagbemi, S. A. (2015). The Doctrine Of Party Autonomy In International Commercial Arbitration: Myth Or Reality?. Afe Babalola University: J. Of Sust. Dev. Law ve Policy Vol. 6: 1: 222-246.
  11. Gül, İ. (2016).
  12. Freedom of Contract, Party Autonomy and Its Limit Under CISG. Hacettepe HFD, 6 (1), 77–102.
  13. Güngör, G. (2000). Milletlerarası Özel Hukukta Tüketicinin Korunması. Yetkin Yayıncılık. Hatemi, H. (1976). Hukuka ve Ahlaka Aykırılık Kavramı ve Sonuçları: Özellikle BK. 65 Kuralı. İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  14. İnceoğlu, M. M. (2000). Sözleşme Yapma Zorunluluğu ve Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 5. Maddesinin Bu Açıdan Değerlendirilmesi. Prof. Dr. Kemal Oğuzman’ın Anısına Armağan, 391-429.
  15. Kaşak, F. E. (2019). Sözleşme Özgürlüğünün Sınırı Olarak Kanunun Emredici Hükümlerine Aykırılık. Oniki Levha Yayıncılık. Monsenepwo, J. (2019). Contribution of The Hague Principles On Choice Of Law İn International Commercial Contracts To