Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2020 / Cilt: 21 - Sayı: 3

Kaynaştırma Sınıflarında Özel Eğitim Alan Öğrencilere Yönelik Öğretmen Davranışlarına İlişkin Rehberlik Öğretmenlerinin Görüşleri

Pages
479–511
Publication Date
2020-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Rehberlik öğretmenleri, okullarda kaynaştırma öğrencilerine ilişkin olumsuz öğretmen davranışlarını önlemeye yönelik hizmet içi eğitim programlarının düzenlenmesi gerektiğini önermektedirler.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı, devlet okullarında kaynaştırma öğrencilerine yönelik öğretmen davranışlarına ilişkin rehberlik öğretmenlerinin görüşlerini incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırma kapsamında, İstanbul ili Çekmeköy ve Sancaktepe ilçelerinde bulunan farklı okul türlerinde görev yapan 20 rehberlik öğretmeni ile yüz yüze görüşme yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Rehberlik öğretmenleri, okullarda kaynaştırma öğrencilerine ilişkin olumsuz öğretmen davranışlarını önlemeye yönelik hizmet içi eğitim programlarının düzenlenmesi gerektiğini önermektedirler.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Kaynaştırma öğrencileri · özel gereksinimli öğreciler · rehberlik öğretmenleri

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı, devlet okullarında kaynaştırma öğrencilerine yönelik öğretmen davranışlarına ilişkin rehberlik öğretmenlerinin görüşlerini incelemektir. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseniyle yürütülmüş olan bu çalışmanın verileri, yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak elde edilmiştir. Araştırma kapsamında, İstanbul ili Çekmeköy ve Sancaktepe ilçelerinde bulunan farklı okul türlerinde görev yapan 20 rehberlik öğretmeni ile yüz yüze görüşme yapılmıştır. Elde edilen veriler, nitel araştırma yöntemleri doğrultusunda kodlanarak temalar altında toplanmış ve betimsel analize tabi tutulmuştur. Rehberlik öğretmenlerinin görüşlerine göre genel olarak öğretmenler, kaynaştırma öğrencilerine yönelik BEP planlarına gereken özeni göstermemekte ve bunu gereksiz iş yükü olarak değerlendirmektedir. Bununla birlikte öğretmenlerin; kaynaştırma öğrencilerinin fark edilmesinde yeterli bilgiye sahip olmadıkları, özel eğitim ve kaynaştırma bilgilerinin yetersiz olduğu ve öğrenci yetersizliklerine göre öğretimlerini çeşitlendirmediklerini ifade etmişlerdir. Aynı zamanda katılımcılar, öğretmenlerin; bu öğrencileri sınıf ortamında pasif bıraktıkları, görmezden geldikleri, problemli ve engelli öğrenciler olarak gördükleri, bu öğrencilerden yüksek akademik beklenti içerisinde oldukları, sınıflarında istemediklerini, bu öğrencilerin gelişebileceklerine ve öğrenebileceklerine inanmadıklarını için not verirken geçiştirdiklerini belirtmişlerdir. Rehberlik öğretmenleri, okullarda kaynaştırma öğrencilerine ilişkin olumsuz öğretmen davranışlarını önlemeye yönelik hizmet içi eğitim programlarının düzenlenmesi gerektiğini önermektedirler.

🔖

Cite This Article

DEMİRBİLEK, M., LEVENT, F. (2020). Kaynaştırma Sınıflarında Özel Eğitim Alan Öğrencilere Yönelik Öğretmen Davranışlarına İlişkin Rehberlik Öğretmenlerinin Görüşleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 3, 479–511. https://ajindex.com/articles/84576

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. Aker, G. (2014). Öğretmen adaylarının kaynaştırma eğitimi hakkındaki tutumları [Pre-service teachers' attitudes towards inclusive education] (Yüksek lisans tezi), Trakya Üniversitesi,
  2. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne. Anılan, H., & Kayacan, G. (2015). Sınıf öğretmenlerinin gözüyle kaynaştırma eğitimi gerçeği [The reality of inclusive education through classroom teachers]. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Özel Sayı, 74-90. doi: 10.14686/BUEFAD.2015USOSOzelsayi13199 Avcıoğlu, H. (2017). Classroom teachers’ behaviors and peers’ acceptance of students in inclusive classrooms. Educational Sciences: Theory & Practice, 17(2), 463-492. doi: 10.12738/estp.2017.2.0034 Avramidis, E., & Norwich, B. (2002). Teachers' attitudes towards integration/inclusion: a review of the literature, European Journal of Special Needs Education, 17(2), 129-147. doi: 10.1080/08856250210129056 Aydın, İ. (2015). Eğitim ve öğretimde etik [Ethics in education and training]. Ankara:
  3. Pegem Akademi. Baar, R. (2016). Attitudes of German student teachers on inclusion. Journal of Research in Special Educational Needs, 1(16), 225-228. doi: 10.1111/1471-3802.12143 Barbotte, E., Guillemin, F., Chau, N., & Group, L. (2001). Prevalence of impairments, disabilities, handicaps and quality of life in the general population: A review of recent literature. Bull World Health Organ, 79(11), 1047-1055.
  4. Başgül, Ş. S., Rışvanlı, B., Başar, G., & Topçu, F. (2018). Okul öncesi kaynaştırma öğrencileri ile ilgili akran, veli ve öğretmen algılarının incelenmesi [Examination of peer, parent and teacher perceptions regarding preschool mainstreaming students]. Uluslararası Erken Çocukluk Eğitimi Çalışmaları Dergisi, 3(1), 17- 31. Birleşmiş Milletler [United Nations] (1990). Çocuk Haklarına Dair Sözleşme [The United Nations Convention on the Rights of the Child]. Retrieved from https://www.unicef.org/turkey/crc/_cr23c.html. Birleşmiş Milletler Engelli Haklarına İlişkin Sözleşme [Contract on the Rights of Persons with Disabilities] (2009). T.C. Resmi Gazete, (27288), 14 Temmuz 2009. Bizová, N. (2012). Programs of inclusive education in leisure time institutions. Journal of Exceptional People, 1(1), 103-117.
  5. Brandon, D. P., & Ncube, M. M. (2006). Botswana's agriculture teachers' attitudes towards inclusion of students with physical disabilities in mainstream classes. The Negro Educational Review, 57(3-4), 215-227.
  6. Chhabra, S., Bose, K., & Chadha, N. (2018). Early childhood educators’ perspectives and practic