SavedAdd your journal

Journals / International Journal of Engineering Science and Application / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 4

Distance Education and Teaching Approachs

Tuncay Sevindik
Yelda ÇINAR
Emel YOLCU
Büşra YİĞİT
Pages
158–162
Publication Date
2017-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak Sunuş yoluyla öğretim modelinin temel bilgi becerilerin kazandırılmasında önemli olduğu, ancak tüm bunların yanı sıra bireysel farklılıklara dikkat edilmesi gerektiği ve bireysel farklılıkların bilginin yeniden inşaa edilmesinde önemli olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Uzaktan eğitim günümüz eğitim dünyası için geleneksel eğitim sistemleri ile benzer özellikler gösteren en etkili eğitim anlayışıdır.
📊
Key Findings & Data:Her nekadar farklı konum yada farklı zaman dilimleri içerisinde öğrenci-öğretmen ve öğrenci etkileşiminin gerçekleştirildiği plaftormdur.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak Sunuş yoluyla öğretim modelinin temel bilgi becerilerin kazandırılmasında önemli olduğu, ancak tüm bunların yanı sıra bireysel farklılıklara dikkat edilmesi gerektiği ve bireysel farklılıkların bilginin yeniden inşaa edilmesinde önemli olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Constructivism · Expository · Distance Education

Abstract

Uzaktan eğitim günümüz eğitim dünyası için geleneksel eğitim sistemleri ile benzer özellikler gösteren en etkili eğitim anlayışıdır. Aslında Uzaktan eğitim geleneksel bir okulda yer alan duvarlar ortadan kaldırıldıktan sonraki tüm süreçler olarak tanımlanabilir. Her nekadar farklı konum yada farklı zaman dilimleri içerisinde öğrenci-öğretmen ve öğrenci etkileşiminin gerçekleştirildiği plaftormdur. Bu araştırmada uzaktan eğitim platformaları için bir öğretim stratejisi, öğretim modeli ve bireysel farklılıkların önemine ilişkin literatür incelemesi yapılmıştır. Sonuç olarak Sunuş yoluyla öğretim modelinin temel bilgi becerilerin kazandırılmasında önemli olduğu, ancak tüm bunların yanı sıra bireysel farklılıklara dikkat edilmesi gerektiği ve bireysel farklılıkların bilginin yeniden inşaa edilmesinde önemli olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

Sevindik, T., ÇINAR, Y., YOLCU, E., YİĞİT, B. (2017). Distance Education and Teaching Approachs. International Journal of Engineering Science and Application, Cilt: 1 - Sayı: 4, 158–162. https://ajindex.com/articles/832923

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Andrade, M. S., & Bunker, E. L. (2009). A model for self‐regulated distance language learning. Distance Education, 30(1), 47-61.
  2. Bayrak, M., Aydemir, M., & Karaman, S. (2017). Uzaktan Eğitim Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ve Doyum Düzeylerinin İncelenmesi. Cela, K., Sicilia, M. Á., & Sánchez‐Alonso, S. (2016). Influence of learning styles on social structures in online learning environments. British Journal of Educational Technology, 47(6), 1065-1082.
  3. Cho, M. H., & Shen, D. (2013). Self-regulation in online learning. Distance education, 34(3), 290-301.
  4. Çakıroğlu, Ü. (2014). Analyzing the effect of learning styles and study habits of distance learners on learning performances: A case of an introductory programming course. The International Review of Research in Open and Distributed Learning, 15(4). Durdu, L., Durdu P. O. (2016). Öğretim Teknolojilerinin Temelleri Ekici, G. (2003). Öğrenme stiline dayalı öğretim ve biyoloji dersi öğretimine yöneli ders planı örnekleri. Gazi kitabevi. Girginer, N. (2002). “Uzaktan Eğitim Ekonomisi”, I. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, s.276-277,
  5. Kocaeli Üniversitesi,
  6. İzmit. Greene, J. A., & Azevedo, R. (2009). A macro-level analysis of SRL processes and their relations to the acquisition of a sophisticated mental model of a complex system. Contemporary Educational Psychology, 34(1), 18-29.
  7. Günter, T., Güneş, E. Ö., & Demır, E. O. (2012). Türkiye'deki Meslek Yüksekokullarında Uzaktan Eğitim. Journal of Higher Education & Science/Yüksekögretim ve Bilim Dergisi, 2(1). Gürol, M., & Demirli, A. G. C. Uzaktan EĞİTİMDE OLUŞTURMACI TASARIM ve UYGULANMASI. Hakan, K. Ö. R., ÇATALOĞLU, E., & ERBAY, H. (2013). Uzaktan ve Örgün Eğitimin Öğrenci Başarısı Üzerine Etkisinin Araştırılması. Journal of Social Sciences [JSS], 12(2). Holmberg, B. (1977). Distance Education: A Survey Bibliography. London: Kogan Page İşman, A. (2011). Uzaktan eğitim. Pegem Akademi.(s.201) Kaya, Z. (2002). Uzaktan eğitim. Ankara: Pegem A Yayıncılık, 235-251.
  8. Keefe, J. W. (1979). Learning style: An overview. Student learning styles: Diagnosing and prescribing programs, 1, 1-17.
  9. Lu, H., Jia, L., Gong, S. H., & Clark, B. (2007). The relationship of Kolb learning styles, online learning behaviors and learning outcomes. Journal of Educational Technology & Society, 10(4). Moore, M.G. (1973). Toward a theory of independent learning and teaching. The Journal of Higher Education, 44(9), 661-679
  10. ÖZBAY, Ö. (2015) DÜNYADA VE TÜRKİYE’DE UZAKTAN EĞİTİ