AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhen examining the retelling scores, digital text reading scores were higher than for printed text reading.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, the printed and digital text reading process of third grade primary school students was examined comparatively. In the study, a descriptive survey model was used to compare third grade primary school students’ printed and digital text reading miscues. The study group of the research consisted of 6 third grade students studying in primary schools in the centre of Konya. A narrative reading text, which was selected after the validity and reliability studies had been carried out, was used as the data collection tool. The ‘Reading Miscue Inventory’ developed by Goodman, Watson and Burke (2005) was used in the analysis of the data. According to the data obtained as a result of the research, students were generally able to use linguistic cues more selectively and flexibly in digital text reading. Although similar results were obtained in both text types in terms of similarity in reading speed and letter-sound relationship, the sound similarity of the students was higher in digital text reading than in printed text reading. According to another result obtained in the research, students made fewer reading miscues in digital text reading than in printed text reading. When examining the retelling scores, digital text reading scores were higher than for printed text reading.
Özet
Bu araştırmada ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin basılı ve dijital metin okuma süreci karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırmada, ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin basılı ve dijital metin okuma hatalarının karşılaştırılması amacıyla betimsel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Konya ili merkez ilkokullarında üçüncü sınıfta öğrenim gören altı öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak geçerlik ve güvenirlik çalışmalarının yapılmasının ardından karar verilen öyküleyici okuma metni kullanılmıştır. Verilerin analizinde Goodman, Watson ve Burke (2005) tarafından geliştirilen ‘Okuma Hata Envanteri’ kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilere göre öğrenciler genelde dijital metin okumalarında dilin ipuçlarını daha seçici ve esnek kullanabilmektedirler. Okuma hızı ve harf-ses ilişkisi benzerlik noktasında her iki metin türünde de benzer sonuçlar elde edilirken öğrencilerin dijital metin okumasında yaptıkları ses benzerliği basılı metine göre daha yüksek çıkmıştır. Araştırmada elde edilen bir diğer sonuca göre öğrenciler dijital metin okumalarında basılı metin okumalarına göre daha az okuma hatası yapmıştır. Yeniden anlatım puanlarına bakıldığında ise dijital metin okuma puanları basılı metine göre daha yüksektir.