Journals / Dil ve Edebiyat Dergisi / 2015 / Cilt: 12 - Sayı: 2

Standart Hasta-Tıp Öğrencisi Etkileşiminde Ön Bilgi İddiaları ve Etkileşimsel Sorunlar

Pages
4–25
Publication Date
2015-12-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Anahtar Sözcükler: Konuşma Çözümlemesi, Tıp Eğitimi, Standart Hastalar, Hasta-Hekim Etkileşimi

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Tıbbi etkileşim çerçevesinde yapılan araştırmalar sağlık hizmetlerindeki başarının hasta-hekim etkileşimindeki başarı ile bağlantılı olduğunu göstermiştir (Drew, Chatwin ve Collins, 2001).
📊
Key Findings & Data:Buna bağlı olarak, tıp eğitimi veren üniversitelerde hasta-hekim iletişimi üzerine eğitimler yoğunlaşmış, dünyada birçok üniversitede hekimleri gerçek hayata yakın klinik ortamlara alıştırmak için “standart hasta-tıp öğrencisi” etkileşim örnekleri kullanılmaya başlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Anahtar Sözcükler: Konuşma Çözümlemesi, Tıp Eğitimi, Standart Hastalar, Hasta-Hekim Etkileşimi
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Conversation Analysis · Medical Education · Standardised

Özet

Tıbbi etkileşim çerçevesinde yapılan araştırmalar sağlık hizmetlerindeki başarının hasta-hekim etkileşimindeki başarı ile bağlantılı olduğunu göstermiştir (Drew, Chatwin ve Collins, 2001). Buna bağlı olarak, tıp eğitimi veren üniversitelerde hasta-hekim iletişimi üzerine eğitimler yoğunlaşmış, dünyada birçok üniversitede hekimleri gerçek hayata yakın klinik ortamlara alıştırmak için “standart hasta-tıp öğrencisi” etkileşim örnekleri kullanılmaya başlanmıştır. Bu araştırmada Türkiye’deki bir üniversitede mezuniyet öncesi tıp eğitiminde kullanılan bir standart hasta-tıp öğrencisi etkileşim veri tabanından açığa çıkan ilk bulgular sunulacaktır. Araştırmanın bütüncesi video kayıt altına alınmış simülasyon ortamındaki 71 etkileşim örneğinden oluşmaktadır. Veri analizinde Konuşma Çözümlemesi yönteminden yararlanılmış, katılımcıların etkileşim içindeki sözlü ve sözsüz katkıları mikro analitik ve dizisel açılardan incelenmiştir. Veri tabanlı çözümlemeden ortaya çıkan temalardan birisi, tıp öğrencilerinin görüşmelerde hastanın durumuyla ilgili önbilgilerinden bahsettikleri anlarda ortaya çıkan etkileşimsel sorunlardır. Bulgular, bu bilgi iddialarından hemen sonra onarım dizileri, uzun süreli sessizlikler ve standart hastaların konuşmayı bitirme girişimleri gibi etkileşimsel sorunların ortaya çıktığını göstermektedir. Bu bulgular, olası etkileşimsel sorunları işaret ettiği için ülkemizde hekimlerin yetiştirilmesinde düzenlenecek eğitim programlarına önemli katkılar sağlayacak niteliktedir. Anahtar Sözcükler: Konuşma Çözümlemesi, Tıp Eğitimi, Standart Hastalar, Hasta-Hekim Etkileşimi

🔖

Cite This Article

SERT, O., BOZBIYIK, M., ELÇİN, M., TURAN, S. (2015). Standart Hasta-Tıp Öğrencisi Etkileşiminde Ön Bilgi İddiaları ve Etkileşimsel Sorunlar. Dil ve Edebiyat Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 4–25. https://ajindex.com/articles/828331

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Ainsworth-Vaughn, N. (2003). The Discourse of Medical Encounters. D. Schiffrin, D. Tannen ve H. E. Hamilton (Haz.) içinde, The Handbook of Discourse Analysis (s. 453-469). Malden: Blackwell. Barrows, H. S. (1987). Simulated (standardized) patients and other human simulations: A comprehensive guide to their training and use in teaching and evaluation. Chapel Hill, NC: Health Sciences Consortium. Barrows, H. S. (1993). An overview of the uses of standardized patients for teaching and evaluating clinical skills. Academic Medicine, 68(6), 443-453.
  2. Beeke, S., Wilkinson, R., & Maxim, J. (2003). Exploring aphasic grammar 1: a single case analysis of conversation. Clinical linguistics & Phonetics. 17(2), 81-107.
  3. Clayman, S. E. (2013). Conversation Analysis in the News Interview. J Sidnell, T. Stivers, (Haz.) içinde, The Handbook of Conversation Analysis (s. 630-656). West Sussex: Blackwell. Collins, P. ve RM Harden, J. (1998). AMEE Medical Education Guide No. 13: real patients, simulated patients and simulators in clinical examinations. Medical Teacher, 20(6), 508-521.
  4. Çiftçioğlu, B. & Ordun, G. (2010). Hastaların Hekimlerin Kendileri ile Kurdukları İletişimden Memnuniyet Düzeylerinin Ölçümüne Yönelik Bir Araştırma, Öneri Dergisi, 9(34), 109-118.
  5. DePaulo, B. M., Lindsay, J. L., Malone, B. E., Muhlenbruck, L., Charlton, K., & Cooper, H. (2003). Cues to deception. Psychological Bulletin, 129, 74 –118 Drew, P., Chatwin, J., & Collins, S. (2001). Conversation analysis: a method for research into interactions between patients and health‐care professionals. Health Expectations, 4(1), 58-70.
  6. Elçin, M., Odabaşı, O., Turan, S., Sincan, M. & Başusta, N. B. (2010). Tıp Eğitiminde İletişim Becerilerinin Standart Hastalar ve Yapılandırılmış Değerlendirmelerle Geliştirilmesi. Hacettepe Tıp Dergisi, 41(4), 219-230.
  7. Elçin, M., Turan, S., Odabaşı, O., Abay, E., Onan, A. & Sezer, B. (2014). İyi Hekimlik Uygulamaları. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Basımevi. Fatigante, M. & Orletti, F. (2013). Laughter and smiling in a three-party medical encounter: negotiating participants; alignment in delicate moments. P. Glenn, E. Holt, E. (Haz.) içinde, Studies of Laughter in Interaction (s.161-183). Bloomsbury: London. Firth, A. (1995). ‘Accounts’ in negotiation discourse: A single-case analysis. Journal of Pragmatics. 23(2), 199-226.
  8. Garcia, A. C. ve Parmer, P. A. (1999). Misplaced mistrust: The collaborative construction of doubt in 911 emergency calls. Symbolic Interaction, 22(4), 297-3