SavedAdd your journal

Journals / Educational Academic Research / 2018 / Sayı: 37

ÖZEL GEREKSİNİMLİ BİREYLERE SAHİP AİLELERİN YAŞADIKLARI ZORLUKLAR

Mehtap KOT
Serdar SÖNMEZ
Emine ERATAY
Pages
85–96
Publication Date
2018-12-27
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Katılımcılar özel gereksinimli çocuklarının ev ortamında kardeşi ile okul ortamında da arkadaşları ile yaşadığı problemler, uygun fiziksel çevre düzenlemelerinin olmamasından kaynaklanan problemler ve ilgisiz öğretmen tutumları sebebiyle eğitimde yaşanan olumsuzluklar gibi sorunların yanı sıra en büyük problemi de tanı sürecinde bilgilendirilme konusunda yaşadıklarını belirtmişlerdir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon kurumlarına devam eden özel gereksinimli bireye sahip annelerin görüşleri doğrultusunda, ailelerin yaşadıkları sorunları saptamaktır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma kapsamında; özel gereksinimli çocuğa sahip anneler ile görüşme yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Katılımcılar özel gereksinimli çocuklarının ev ortamında kardeşi ile okul ortamında da arkadaşları ile yaşadığı problemler, uygun fiziksel çevre düzenlemelerinin olmamasından kaynaklanan problemler ve ilgisiz öğretmen tutumları sebebiyle eğitimde yaşanan olumsuzluklar gibi sorunların yanı sıra en büyük problemi de tanı sürecinde bilgilendirilme konusunda yaşadıklarını belirtmişlerdir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:özel gereksinimli birey · aile · ailelerin yaşadığı sorunlar

Özet

Bu çalışmanın amacı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon kurumlarına devam eden özel gereksinimli bireye sahip annelerin görüşleri doğrultusunda, ailelerin yaşadıkları sorunları saptamaktır. Çalışma kapsamında; özel gereksinimli çocuğa sahip anneler ile görüşme yapılmıştır. Veriler nitel bir özellik gösteren yarı yapılandırılmış görüşme formuyla elde edilmiştir. Çalışmaya katılan annelere; çocuğunun tanısı konulmadan önce ve sonra, ev yaşamında ve geçiş dönemlerinde ne gibi zorluklar yaşadıkları sorulmuştur. Katılımcılar özel gereksinimli çocuklarının ev ortamında kardeşi ile okul ortamında da arkadaşları ile yaşadığı problemler, uygun fiziksel çevre düzenlemelerinin olmamasından kaynaklanan problemler ve ilgisiz öğretmen tutumları sebebiyle eğitimde yaşanan olumsuzluklar gibi sorunların yanı sıra en büyük problemi de tanı sürecinde bilgilendirilme konusunda yaşadıklarını belirtmişlerdir.

🔖

Cite This Article

KOT, M., SÖNMEZ, S., ERATAY, E. (2018). ÖZEL GEREKSİNİMLİ BİREYLERE SAHİP AİLELERİN YAŞADIKLARI ZORLUKLAR. Educational Academic Research, Sayı: 37, 85–96. https://ajindex.com/articles/825262

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Akçamete, G., Kargın, T. (1996). İşitme Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Gereksinimlerinin Belirlenmesi, Özel Eğitim Dergisi, 2 (2), 7-24.
  2. Aydoğan, A., A. (1999). Özürlü çocuğa sahip olan anne babaların umutsuzluk düzeylerinin belirlenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi,
  3. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  4. Ayyıldız, T., Konuk-Şener, D., Kulakçı, H. ve Veren, F. (2012). Zihinsel Engelli Çocuğa Sahip Annelerin Stresle Baş Etme Yöntemlerinin Değerlendirilmesi, Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 11 (2). Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, S. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (4. Baskı). Ankara:
  5. Pegem Yayıncılık. Canpolat, M. (2012). Grup rehberliği programının zihinsel yetersizliği olan çocuğa sahip annelerin stres düzeyine etkisi. Yayınlanmış yüksek lisans tezi. İnönü Üniversitesi,
  6. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya. Kaner, S. (2010). Aile katılımı ve işbirliği. B. Sucuoğlu (Ed). Zihin Engelliler ve Eğitimleri (s. 353-401). (3. Baskı). Ankara:
  7. Kök Yayıncılık. Kavak, S. (2007). Algılanan aile yakınları destek ölçeğinin geliştirilmesi ve 0-8 yaş arası engelli çocuğu olan annelerin yakınlarından aldığı desteği algılamaları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi,
  8. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
  9. Kaya, A., Yıkmış, A. (2014). Bakım hizmeti veren personelin zihin engellilerin yaşadıkları sorunlara ilişkin görüş ve önerileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (2), 365-403.
  10. Mert, E. (1997). Farklı engel grubunda çocuğu olan anne ve babaların gereksinimlerinin karşılaştırılması. Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  11. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu. Özdemir, Ö. (2011). Aile eğitimi. H. Avcıoğlu (Ed). İlköğretimde Özel Eğitim (s. 191-217). Ankara:
  12. Nobel Yayın Dağıtım. Özen, A. (2010). Aile eğitimi. İ. H. Diken (Ed). Özel Eğitim (s:110-130). Ankara:
  13. Pegem Yayıncılık. Özen, A. (2013). Ailelerle işbirliği ve iletişim. A. Cavkaytar (Ed.). Özel eğitim (s:37-51). Ankara:
  14. Vize Basın Yayın. Sexton, D., Burrel, B. ve Thompson, B. (1992). Measurement integrity of the family need survey. Journal of Early Intervention, 16 (4), 343-352.
  15. Sucuoğlu, B. (1995). Özürlü çocuğu olan anne-babaların gereksinimlerinin belirlenmesi. Çocuk ve Gençlik Dergisi, 2 (1), 10-18.
  16. Şahin, S., Işıtan, S. ve Gündüz, S. (2011). Özel gereksinimli çocuklar ve aileleri. N. Baykoç (Ed). Özel Gereksinimli Çocuklar ve Eğitimleri (s:107-150). Ankara: Eğiten Kitap. Merria