SavedAdd your journal

Journals / Akademik Platform İslami Araştırmalar Dergisi / 2022 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Fıkıh Usûlünde Sahâbî Kavlinin Hüccet Olması Meselesi

İbrahim Halil DEMİR
Pages
230–250
Publication Date
2022-08-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Üzerinde en fazla tartışma yaşanmış olan sahâbî kavli ise, tabiûn arasında yaygınlık kazanmış kıyâsa uygun olan sahâbî kavli olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bir sahâbînin kendi görüşü olan her söz ve eylemine sahâbî kavli denir.
📊
Key Findings & Data:Usulcüler arasında şer’î kaynak olup olmadığı tartışılan sahâbî kavli, birçok yönden incelenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Üzerinde en fazla tartışma yaşanmış olan sahâbî kavli ise, tabiûn arasında yaygınlık kazanmış kıyâsa uygun olan sahâbî kavli olmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fıkıh (İslam Hukuku) · Fıkıh usûlü · Sahâbî kavli

Özet

Öz Bir sahâbînin kendi görüşü olan her söz ve eylemine sahâbî kavli denir. Sahâbî fetvası ve sahâbî mezhebi terimleri de aynı anlamdadır. Usulcüler arasında şer’î kaynak olup olmadığı tartışılan sahâbî kavli, birçok yönden incelenmiştir. Genel olarak üç görüş ortaya çıkmıştır. Bazıları şartsız bir şekilde sahâbî kavlini kaynak sayarken, bazıları tam tersine şartsız olarak onu kaynak saymamıştır. Üçüncü görüştekilere göre ise, eğer sahâbî kavli naklî yani vahye dayanan konularda olursa kaynaktır, yok eğer ictihâdî yani akla dayanan konularda olursa kaynak değildir. Sahâbe arasında yaygın olmuş ve herhangi bir itiraz görmemiş sahâbî kavli, ictihâdî olmayan konulardaki sahâbî kavli ve ictihâdî konularda olup kıyâsa aykırı sahâbî kavli, çoğunluk tarafından kaynak sayılan sahâbi kavli çeşitleridir. Üzerinde en fazla tartışma yaşanmış olan sahâbî kavli ise, tabiûn arasında yaygınlık kazanmış kıyâsa uygun olan sahâbî kavli olmuştur.

🔖

Cite This Article

DEMİR, İ. H. (2022). Fıkıh Usûlünde Sahâbî Kavlinin Hüccet Olması Meselesi. Akademik Platform İslami Araştırmalar Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 230–250. https://ajindex.com/articles/823883

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Abd b. Hümeyd, Ebû Muhammed el-Keşşî (ö. 249/863), el-Müntehab min Müsnedi Abd b. Hümeyd, Ankara 1980. Abdurrezzâk b. Hemmâm, Ebûbekr es-San’ânî (ö. 211/827), el-Musannef, thk. Eymen Nasruddin el-Ezherî, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2000. Adududdin el-Îcî, Abdurrahman b. Ahmed (ö.756/1355), Şerhü’l-Adûd alâ Münteha’l-vüsûl, Beyrut: Dârü’l-kütübi’l-ilmiyye, 2000. Âmidî, Ali b. Muhammed (ö. 631/1234), el-İhkâm fi usûli’l ahkâm, thk. Seyyid el-Cemîlî, Beyrut: Dâru’l-kitâbi’l-Arabî, 1984.
  2. Apaydın, Yunus, “Sahâbî Sözünün Hukûki Değeri”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4/1, (Haziran 1991), 323-353.
  3. Apaydın, Yunus, “İbn Hazm”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 20/39-51 İstanbul: TDV yayınları, 1999.
  4. Apaydın, Yunus, “Kıyâs”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 15/529-539, İstanbul: TDV yayınları, 2002.
  5. Apaydın, Yunus, “Sahâbî kavli”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 35/500-504, İstanbul: TDV yayınları, 2008.
  6. Aybakan, Bilal, “Şâfiî mezhebi”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, 38/233-247, İstanbul: TDV yayınları, 2010. Bâcî, Ebu’l-Velîd Süleyman b. Halef (ö. 474/1081), İhkâmu’l-Fusûl fi ahkâmi’l-usûl, thk. Abdullah el-Cebbûrî, Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1989. Beydâvî, Abdullah b. Ömer (ö. 685/1286), Minhâcü’l-vusûl ila ilmi’l-usûl, thk. Abdulfettah Kutbu’r-Rahmânî, Müssesetü Kurtuba, 1996.
  7. Bilmen, Ömer Nasuhi (ö. 1971), Hukûk-ı İslâmiyye ve Istılâhât-ı Fıkhiyye Kâmusu, İstanbul: Bilmen yayınları, 1967. Buhârî, Abdulaziz b. Ahmed (ö. 730/1330), Keşfü’l-esrâr an Usûli’l-Pezdevî, Beyrut: Dâru’l-kitâbi’l-Arabî, ts. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail (ö. 256/869), Sahîh, İstanbul: Çağrı yayınları, ts. Cessâs, Ahmed b. Ali er-Râzî (ö. 370/980), el-Fusûl fi’l-usûl, thk. Casım en-Neşemî, Kuveyt 1994. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn Abdülmelik b. Abdillah (ö. 487/1094), el-Burhân fi usûli’l-fıkh, thk. Abdülazîm ed-Dîb, Kahire 1978. Debûsî, Ubeydullah b. Muhammed b. Ömer (ö. 430/1039), Takvîmü’l-edille, thk. Şeyh Halil Muhyiddin, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 2001. Debûsî, Ubeydullah b. Muhammed b. Ömer, Te’sîsü’n-nazar, thk. Mustafa Muhammed el-Kabbânî, Beyrut: Dâru İbn Zeydun, ts. Ebû Davud, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî (ö. 275/888), Sünen, el-Mektebetü’l- İslâmiyye, İstanbul, ts. Ebü’l-Hüseyn el-Basrî, Muhammed b. Ali b.Tayyib (ö. 436/1044), el-Mu’temed fi usûli’l-fıkıh, Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1983. Ebû Ya’lâ el-Ferrâ, Muhammed b. Hüseyn (ö. 458/1066), el-Udde fi usûli’l-fıkh, thk. Ahmed b. Ali S