Journals / Milli Eğitim Dergisi / 2021 / Cilt: 50 - Sayı: 229

TÜRKİYE’DE MATEMATİK DERSİNE YÖNELİK ÖZYETERLİK İLE BAŞARI İLİŞKİSİ ÜZERİNE YAPILAN ÇALIŞMALARIN META-ANALİZİ

Pages
319–335
Publication Date
2021-02-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yüzden konu alanı veya beceriye yönelik başarı değişkenin moderatör rol oynadığı bulunmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Araştırmada matematik dersine ya da matematikteki bir konunun öğrenilmesine yönelik özyeterlik ile başarı arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaların sonuçlarının meta-analiz yöntemiyle sentezleyerek daha kapsamlı sonuçlar ortaya çıkarmak amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Tarama sonucunda ulaşılan çalışmaların 2005-2018 yılları arasında yayımlanmış 27 araştırma meta-analize dahil edilmiş ve toplam 14541 kişilik örneklem grubundan elde edilen veriler analiz edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu yüzden konu alanı veya beceriye yönelik başarı değişkenin moderatör rol oynadığı bulunmuştur.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2005-2018 Verileri
⚙️Variables:Özyeterlik · Başarı · Meta-Analiz

Özet

Araştırmada matematik dersine ya da matematikteki bir konunun öğrenilmesine yönelik özyeterlik ile başarı arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışmaların sonuçlarının meta-analiz yöntemiyle sentezleyerek daha kapsamlı sonuçlar ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Bu bağlamda özyeterlik ile başarı arasındaki ilişkiyi araştıran çalışmalara ulaşabilmek için “YÖK Ulusal Tez Merkezi” ve “Google Akademik” veri tabanları tarama yapılmıştır. Tarama sonucunda ulaşılan çalışmaların 2005-2018 yılları arasında yayımlanmış 27 araştırma meta-analize dahil edilmiş ve toplam 14541 kişilik örneklem grubundan elde edilen veriler analiz edilmiştir. Analiz sonucunda çalışmaların özyeterlik ile başarı arasındaki ilişkiye olan etki büyüklükleri ortalaması (r=.437) pozitif yönde ve orta düzeyde olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada, öğrenim kademesi, yayım türü ve konu alanı veya beceriye yönelik özyeterlik değişkeni moderatör değişken olmadığı saptanmıştır. Bunun yanısıra başarının konu alanı ya da beceriye göre sınıflandırılması bireylerin özyeterlik ve başarı ilişkisini etkilemektedir. Bu yüzden konu alanı veya beceriye yönelik başarı değişkenin moderatör rol oynadığı bulunmuştur.

🔖

Cite This Article

GÜNHAN, B. C. (2021). TÜRKİYE’DE MATEMATİK DERSİNE YÖNELİK ÖZYETERLİK İLE BAŞARI İLİŞKİSİ ÜZERİNE YAPILAN ÇALIŞMALARIN META-ANALİZİ. Milli Eğitim Dergisi, Cilt: 50 - Sayı: 229, 319–335. https://ajindex.com/articles/82137

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abalı Öztürk, Y. ve Şahin, Ç. (2015). Matematiğe ilişkin akademik başarı özyeterlik ve tutum arasındaki ilişkilerin belirlenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies (JASSS) Doi number: http://dx. doi. org/10.9761/JASSS2621 S, 31, 343-366.*Akçakın, V. (2018). Matematik öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(1), 259-277.*Altun, S., (2005). Öğrencilerin öz düzenlemeye dayalı öğrenme stratejilerinin ve öz yeterlik algılarının öğrenme stilleri ve cinsiyete göre matematik başarısını yordama gücü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi,
  2. İstanbul.Aşkar, P. ve Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1–8.*Aygüner, E. (2016). Sekizinci sınıf öğrencilerinin görsel matematik okuryazarlığı öz yeterlik algıları ile gerçek performanslarının karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi,
  3. Eskişehir.Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change.Psychology Review, 84, 191-215.Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman.Bandura, A. (2002). Social Cognitive Theory in Cultural Context. Applied Psychology: An International Review, 51 (2), 269-290.
  4. Başol, G. ve Johanson, G. (2009). Effectiveness of frequent testing over achievement: A meta-analysis study. International Journal of Human Sciences, 6(2), 99-121.Bonne, L. ve Johnston, M. (2016). Students’ beliefs about themselves as mathematics learners. Thinking Skills and Creativity, 20, 17-28.Borenstein, M. (2009). Effect size for continuous data. In H. Cooper, L. V. Hedges & J. C. Valentine (Eds.), The handbook of research synthesis and meta-analysis (2nd ed.). New York: Russell Sage Foundation.Borenstein, M., Hedges, L.V., Higgins, J.P.T. ve Rothstein H. (2013). Meta-analize giriş.(Çev. Serkan Dinçer). Ankara: Anı Yayıncılık.*Bozkurt, E. ve Bircan, M. A. (2015). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin matematik motivasyonları ile matematik dersi akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5, 201-220.Büyüköztürk, Ş., Kılıç, Çakmak E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (20.Baskı). Ankara:
  5. Pegem Akademi Yayıncılık.Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Experiments,