Journals / Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 1

EDUCATION RIGHTS OF GIFTED CHILDREN

ÜSTÜN YETENEKLİ ÇOCUKLARIN EĞİTİM HAKKI

Pages
1–24
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, the current situation of the education of gifted children will be introduced regarding with national and international practice and human rights violations in the context of the education of gifted children in Turkey will be discussed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Gifted children are defined as children who perform better than their peers in areas such as sport, art, and creativity.
📊
Key Findings & Data:Gifted children face many problems in their education.
💡
Conclusion & Impact:In this study, the current situation of the education of gifted children will be introduced regarding with national and international practice and human rights violations in the context of the education of gifted children in Turkey will be discussed.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Üstün yetenekli çocuklar · hak temelli yaklaşım · eğitim hakkı

Abstract

Gifted children are defined as children who perform better than their peers in areas such as sport, art, and creativity. Gifted children face many problems in their education. They are excluded because they are different from their peers in the education process; they seem to have prejudiced that they do not need any extra training because they are superior talents. It is also a fact that educational environments are not structured for the needs of gifted children. It is necessary to regulate the education for the gifted children in accordance with their needs and from the perspective of equality of opportunity and to ensure the right of education in terms of interests, abilities and capacities. In this study, the current situation of the education of gifted children will be introduced regarding with national and international practice and human rights violations in the context of the education of gifted children in Turkey will be discussed.

Özet

Üstün yetenekli çocuklar, spor, sanat, yaratıcılık gibi alanlarda yaşıtlarına göre daha yüksek performans gösteren çocuklar olarak tanımlanmaktadır. Üstün yetenekli çocukların eğitim hayatında pek çok sorunla karşılaştığı bilinmektedir. Eğitim sürecinde yaşıtlarından farklı oldukları için dışlandıkları; üstün yetenekleri olduğu için fazladan bir eğitime gereksinim duymadıkları yönünde önyargılarla karşılaştıkları görülmektedir. Ayrıca eğitim ortamlarının üstün yetenekli çocukların ihtiyaçlarına yönelik olarak yapılandırılmadığı da bir gerçeklik olarak karşımıza çıkmaktadır. Üstün yetenekli çocukların eğitim hayatlarının gereksinimleri doğrultusunda fırsat eşitliği perspektifinden hareketle düzenlenmesi ve eğitim haklarının ilgi, yetenek ve kapasiteleri doğrultusunda sağlanması gereklidir. Bu çalışmada üstün yetenekli çocukların eğitim ihtiyaçlarının ve uygulamaların mevcut durumu ulusal ve uluslararası hukuk çerçevesinde ortaya konulacak ve hak ihlalleri bağlamında Türkiye’de üstün yetenekli çocukların eğitimi tartışılacaktır.

🔖

Cite This Article

PAK, M. D., ÖZDEN, S. A. (2018). EDUCATION RIGHTS OF GIFTED CHILDREN. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 1–24. https://ajindex.com/articles/813142

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Acar, T., Şen, Z., Doğan, N., & Senemoğlu, N. (2016, Haziran). Üstün yetenekli çocukların öğretmenleri ne diyor? Bir ihtiyaç analizi çalışması. III. International Eurasian Educational Research Congress’de sunulmuş sözlü bildiri, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi,
  2. Muğla. Ak, A. (2011) Üstün yeteneklilerin eğitimi ve Güney Kore modeli. Gönüllü Eğitim / Eğitim Bilim ve Kültür Dergisi, 7(16), 70-71.
  3. Akkanat, H. (1999, Ağustos). Türkiye’de özel yetenekli çocuklar için ne yapılıyor? Gifted And Talented: A Challenge For The New Millenium Congress’de sunulmuş sözlü bildiri, İstanbul.
  4. Akkutay, Ü. (1984). Osmanlı Ansiklopedisi (C.5). Ankara:
  5. Yeni Türkiye Yayınları.
  6. Altun, F. (2015). Üstün yetenekli öğrencilerin psikolojik danışma ve rehberlik ihtiyaçları, psikolojik danışma yaşantıları ve rehber öğretmenlerin üstün yeteneklilerle ilgili yeterlik düzeyleri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi,
  7. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. Aydoğan, Y., & Gültekin Duman, G. (2017). Yasa ve yönetmelikler ışığında geçmişten günümüze özel yetenekli çocukların hakları. Üstün Zekâlılar Eğitimi ve Yaratıcılık Dergisi, 4(2), 1-11.
  8. Bakioğlu, A., & Levent, F. (2013). Suggestions for gifted education in Turkey. Journal of Gifted Education Research, 1(1), 31-44.
  9. Bilgili, A. E. (2000). Üstün yetenekli çocukların eğitimi sorunu. M. Ü. Atatürk Eğilim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12, 59-74.
  10. İnsan Hakları Evrensel Beyannanmesi. (1948). Birleşmiş Milletler. 10 Aralık 1948.
  11. Çocuk Hakları Sözleşmesi. (1989). Birleşmiş Milletler. 20 Kasım 1989.
  12. Bisland, A. (2004). Developing leadership skills in young gifted students. Gifted Child Today, 27(1), 24-27.
  13. Borland, J. H. (2005). Gifted education without gifted children. In R.J. Sternberg & J.R. Davidson (Eds.) Conceptions of giftedness (pp. 1-19). USA: Cambridge University Press.
  14. Coleman, M. R. (2003). The Identification of Students Who Are Gifted. Washington: ERIC Digest. Institute of Education Sciences. http://www.ldonline.org/article/The_Identification_of_Students_Who_are_Gifted adresinden elde edilmiştir. Çetinkaya, Ç., & Döner, İ. (2012). Türkiye’de üstün yeteneklilere tanınan hakların incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 2(3), 7-20.
  15. Dağlıoğlu, E. (2004, Eylül). Okul öncesi çağdaki üstün yetenekli çocukların eğitimi. I. Türkiye Üstün Yetenekli Çocuklar Kongresi’nde sunulmuş sözlü bildiri, Çocuk Vakfı, İstanbul.
  16. Dede, Ş. (1996). Özel Eğitim Hakkında Salamanca Bildirisi. Özel Eğitim Dergisi, 2(2) 91- 94. D