SavedAdd your journal

Journals / Toros Üniversitesi İİSBF Sosyal Bilimler Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 9

Endüstri 4.0’ in İnsan Kaynakları Yönetimine Etkileri

Süleyman TÜRKEL
Filiz BOZAGAÇ
Pages
419–441
Publication Date
2018-12-26
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak Endüstri 4.0 kısaca açıklandıktan sonra, Endüstri 4.0’ ın İnsan Kaynakları Yönetimine pozitif ve negatif öngörülen etkileri incelenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:: Bu çalışmada, literatüre dayalı olarak teknoloji ve endüstri yapısının işletmelerin insan kaynakları faaliyetlerine olan etkileri genel çerçevesi ile incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bunun yanında, alt birimler arasındaki çıkar farklılıkları ve kıt kaynakların paylaşılması konularında çatışma durumları da göz ardı edilemez (Harvey, 1968).
💡
Conclusion & Impact:Son olarak Endüstri 4.0 kısaca açıklandıktan sonra, Endüstri 4.0’ ın İnsan Kaynakları Yönetimine pozitif ve negatif öngörülen etkileri incelenmiştir.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Endüstri 4.0 · İnsan Kaynakları · Teknoloji

Özet

: Bu çalışmada, literatüre dayalı olarak teknoloji ve endüstri yapısının işletmelerin insan kaynakları faaliyetlerine olan etkileri genel çerçevesi ile incelenmiştir. Öncelikle endüstri devrimlerinden yola çıkılarak, teknoloji ve endüstri yapısı açıklanmış, yeni üretim ve yönetim modelleri sayesinde işletmelerin çevresel ve teknolojik değişim koşullarına daha kolay uyum sağlayabileceği ve rekabet üstünlüğü elde edebileceği görülmüştür. Woodward’ ın teknoloji ile yapılarını uyumlandırabilen örgütlerin daha başarılı oldukları düşüncesinden yola çıkılarak, örgütsel yapı ile işletmenin teknoloji yapısı arasında çeşitli yönlerden ilişki bulunduğu görülmüştür. Teknolojinin dönüşümü ile birlikte işletmenin yönetimsel açıdan avantajlar elde ettiği görülmektedir. Bunun yanında, alt birimler arasındaki çıkar farklılıkları ve kıt kaynakların paylaşılması konularında çatışma durumları da göz ardı edilemez (Harvey, 1968). Çalışmada ayrıca örgütlenmenin teknoloji boyutu ile ilişkisi ele alınmıştır. Son olarak Endüstri 4.0 kısaca açıklandıktan sonra, Endüstri 4.0’ ın İnsan Kaynakları Yönetimine pozitif ve negatif öngörülen etkileri incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

TÜRKEL, S., BOZAGAÇ, F. (2018). Endüstri 4.0’ in İnsan Kaynakları Yönetimine Etkileri. Toros Üniversitesi İİSBF Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 9, 419–441. https://ajindex.com/articles/807223

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Akbulut, U. (2011). Sanayi Devrimleri Dünya Gidişini Değiştirdi, htttp://www.uralakbulut.com.tr/ Erişim tarihi: 16.06.16. Ancona, D. G. (1990). Outwardbound: strategiesforteamsurvival in an organization. Acad.,Manage., J., 33, 334-65.
  2. Ansal, H. (2016).
  3. İTÜ, Bilim Teknoloji ve Toplum, İstanbul Teknik Üniversitesi Vakfı Yayını, Ekim-Aralık, 2016, 74, 12-17.
  4. Aronowitz, S. (1973). FalsePromises: TheShaping of AmericanWorking Class Consciousness. New York: McGraw-Hill. Ayvaz, Z. R.,Kırbaşlar, F.G., Güneş, Z. Ö. (2010). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Kimya Öğretiminde B de Materyali Kullanımına İlişkin Düşünceleri, Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 14 (2), 1-18. BBC, (2015). http://www.bbc.com/turkce/haberler/2015/ 09/150917_calisan_robotlar. Bluestone, B., Harrison, B. (1982). TheDeindustrialization of America: PlantClosings, CommunityAbandonment, andtheDismantling of Basic Industry. New York: Basic Books. Bonekamp, L., Sure, M. (2015). Consequences of Industry4.0 on Human LabourandWorkOrganisation. Journal of Business and Media Psychology, 6(1), 33-40.
  5. Burns, T.,Stalker, G. M. (1961).
  6. The Management of Innovation, London: Tavistock Publications, 1961.
  7. SeealsoWoodward, IndustrialOrganization, 23-25.
  8. Cascio, W. F. (1995). Whitherindustrialandorganizationalpsychology in a changingworld of work? Am.,Psychol., 50, 928-39.
  9. Cole, R. E. (1989). Strategiesfor Learning: Small GroupActivities in American, Japanese, andSwedishIndustry, Berkeley, CA: Univ. Calif. Press.
  10. Cyert, R. M.,March, J. G. (1959).A BehavioralTheory of OrganizationalObjectives, in Mason Haire (ed.), ModernOrganizationTheory, New York, Wiley, 1959.
  11. Cyert, R. M.,March, J. G. (1958). Economicsand Operations Research: A Symposium, Review of EconomicsandStatistics, 40 (1958), 195-229.
  12. Çeliktaş, M. S., Sonlu, G., Özgel, S., Atalay, Y. (2015). Endüstriyel Devrimin Son Sürümünde Mühendisliğin Yol Haritası, Endüstri ve Mühendislik Dergisi, 54(662), 24-34.
  13. Dubash, J. (2016). Marketing andThe Internet of Things: AreYou Ready?,http://www.marketingjournal.org/marketing-and-the-internet-of-things-are-you-readyjamshed-dubash/, (Erişim Tarihi, 16.06.2016).
  14. EBSO. (2015). Sanayi 4.0, Ege Bölgesi Sanayiciler Odası, Araştırma Müdürlüğü. Eisenberger, R.,Huntington, R., Hutchinson, S., Sowa, D. (1986). Perceivedorganizationalsupport. J. Appl. Psychol. 71, 500-507.
  15. Graen, G. B.,Scandura, T. A. (1987). Toward a psychology of dynamicorganizing. InResearch in OrganizationalBehavior, ed. LL Cummings, BM Staw, 9, 1