Journals / Yeni Medya Elektronik Dergisi / 2020 / Cilt: 4 - Sayı: 3

DİJİTAL TÜKETİM KÜLTÜRÜNÜN HEGEMONYASI VE SERBEST ZAMAN

Pages
185–202
Publication Date
2020-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada serbest zamanın dijitalleşen tüketim kültürünün bir tasarımı haline gelmesi, teorik bir çerçevede sunulmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Serbest zaman, insanların kendileri için özgürce seçim yaptığı bir özel zaman dilimi gibi lanse edilmekle birlikte, bu konuda bireylerin kararlarının dış etmenlerle şekil alması paradoksaldır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmada, tüketimin bir kültür halini aldığı bu çağda, serbest zamanın bireylerin hür seçimleri ile değil manipülasyona maruz kalarak şekillendiği düşünülmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada serbest zamanın dijitalleşen tüketim kültürünün bir tasarımı haline gelmesi, teorik bir çerçevede sunulmaktadır.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Serbest Zaman · Tüketim · Dijital Tüketim Kültürü

Özet

Serbest zaman, insanların kendileri için özgürce seçim yaptığı bir özel zaman dilimi gibi lanse edilmekle birlikte, bu konuda bireylerin kararlarının dış etmenlerle şekil alması paradoksaldır. Çalışmada, tüketimin bir kültür halini aldığı bu çağda, serbest zamanın bireylerin hür seçimleri ile değil manipülasyona maruz kalarak şekillendiği düşünülmektedir. Bu bağlamda bu manipülasyon biçimlerinin, günümüzde yaygın kullanıma sahip internet tabanlı akıllı uygulamalar ve kullandıkları algoritmalar yardımı ile bireylere ait toplanan elektronik ayak izleri ile gerçekleştiği iddia edilmektedir. Bireylerin kendi verileri kullanılarak serbest zaman yönlendirilmekte ve bireylerin ‘sözde’ tercihleri, özgün bir edinimden uzaklaşmaktadır. Bu çalışmada serbest zamanın dijitalleşen tüketim kültürünün bir tasarımı haline gelmesi, teorik bir çerçevede sunulmaktadır.

🔖

Cite This Article

GİLANLIOĞLU, E., ÖZE, N. (2020). DİJİTAL TÜKETİM KÜLTÜRÜNÜN HEGEMONYASI VE SERBEST ZAMAN. Yeni Medya Elektronik Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 185–202. https://ajindex.com/articles/806553

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Afyon, Y. A., ve Karapınar, M. (2014). “Lise Son Sınıf Öğrencilerinin Serbest Zaman Faaliyetlerine Katılım Biçimlerinin Değerlendirilmesi”, Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (33), 147-163.
  2. Akgül, B. ve Ayer, Z. (2019). “Sanayi 4.0 Sürecinde Medya Kuruluşlarının Personel Yapılarındaki Değişim”, Route Educational and Social Science Journal, 6(8), 126-134.
  3. Aksoy, S. (2019). “Kültür Endüstrisi Güdümünde Boş Zaman Pratiklerinde Tektipleşme: "Keyif" Etiketi ile Yapılmış Instagram Paylaşımları Üzerine Bir İnceleme”. Akdeniz İletişim Dergisi, (31), 601-622.
  4. Apple. (2019), https://www.apple.com/tr/siri/. Erişim Tarihi: 29. 12. 2019.
  5. Ardahan, F. ve Lapa, Y. T. (2010). “Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Tatmin Düzeylerinin Cinsiyete ve Gelire Göre İncelenmesi”, Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), 129-136.
  6. Arslan, A. (2004). “Medyanın Birey, Toplum ve Kültür Üzerine Etkileri”. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-12.
  7. Arslan, S. (2011). “Serbest Zaman Kullanımı: Sıradan Serbest Zaman Etkinlikleri ve Sistemli Serbest Zaman Etkinlikleri”, Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(2), 1-10.
  8. Aslan, Ü. ve Özerhan, Y. (2017). “Big Data, Muhasebe ve Muhasebe Mesleği”, Muhasebe Bilim Dünyası Dergisi, 19(4), 862-883.
  9. Atalay, M. ve Çelik, E. (2017). “Büyük Veri Analizinde Yapay Zeka ve Makine Öğrenmesi Uygulamaları”, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(22), 155-172.
  10. Ayaz, B. (2016). “Geç Kapitalizm: Medya ve Sanatta İçeriğin Metalaşması ve Anlamsızlaşması”, Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 1(1), 119-128.
  11. Aydoğan, F. (2000). Medya ve Serbest Zaman. İstanbul:
  12. Om Yayınevi.
  13. Aydoğan, F. (2017). “Dijital Çağın Çocuklarının Serbest Zamanı”, TRT Akademi, 02(04), 604-607.
  14. Aytaç, Ö. (2002). “Boş Zaman Üzerine Kuramsal Yaklaşımlar”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 231-260.
  15. Aytaç, Ö. (2005). “Kapitalizm ve Boş Zaman”, Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 6(1), 1-22.
  16. Bahadır, M. (2016). “Antikçağ’dan Günümüze Boş Zaman Üzerine Bir Değerlendirme”, ETÜ, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 103-116.
  17. Basmacı, P. (2018). “Yeni İletişim Teknolojilerinin Bireyin Serbest Zaman Kullanımına Etkisi ve Kuramsal Açıdan Değerlendirilmesi”, Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(2), 110-126.
  18. Baştan, Serhat. (2003). “Yapay Zeka, Yeni İletişim Teknolojileri ve Örgütsel Değişim: Akıllı Örgüte Doğru”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 10(1), 187-203.
  19. Bocock, R. (1997). Tüketim. (İ. Kutluk, Ç