SavedAdd your journal

Journals / Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 3

Genç Yetişkinlerde Kişisel İyi Oluşun Duygu Odaklı Yapılarla İncelenmesi

Berra BEKİROĞLU
Arkun TATAR
Pages
204–218
Publication Date
2019-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Etkileşim sonuçları incelendiğinde, eğitim düzeyi yükseldikçe 18-25 yaş arasında yer alan grubun iyi oluş puanının arttığı, buna karşın 26-30 yaş aralığında yer alan grubun puanının azaldığı anlaşılmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, genç yetişkinlerde kişisel iyi oluşun duygusal odaklı yapılarla yordanması amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Bu amaç doğrultusunda, önce iyi oluş, duygusal zeka, duygusal öz farkındalık ve empati arası ilişkiler incelenmiş, daha sonra katılımcıların iyi oluş puanları farklı sosyo-demografik özellikler açısından karşılaştırılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Etkileşim sonuçları incelendiğinde, eğitim düzeyi yükseldikçe 18-25 yaş arasında yer alan grubun iyi oluş puanının arttığı, buna karşın 26-30 yaş aralığında yer alan grubun puanının azaldığı anlaşılmaktadır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kişisel İyi Oluş · Duygusal Zeka · Duygusal Öz Farkındalık

Özet

Bu çalışmada, genç yetişkinlerde kişisel iyi oluşun duygusal odaklı yapılarla yordanması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, önce iyi oluş, duygusal zeka, duygusal öz farkındalık ve empati arası ilişkiler incelenmiş, daha sonra katılımcıların iyi oluş puanları farklı sosyo-demografik özellikler açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmaya, 18-30 yaşları arasında 173 (%60,7) kadın ve 112 (%39,3) erkek olmak üzere toplamda 285 kişi katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Baron Empati Ölçeği Kısa Formu-22, Duygusal Öz Farkındalık Ölçeği-11, Asıl Form Schutte Duygusal Zeka Ölçeği-33 ve Kişisel İyi Oluş İndeksi Yetişkin Formu-8 kullanılmıştır. İlk aşamada, tüm grubun iyi oluş puanının yordanması için çoklu doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Tüm grupta elde edilen sonuçların farklı sosyo-demografik gruplarda farklılık gösterip göstermediğini incelemek amacıyla analizler cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, gelir durumu, medeni durum ve daha önce psikolojik destek hizmeti/tedavisi alıp almama durumuna göre oluşturulan gruplar için tekrarlanmıştır. Son aşamada ise sosyo-demografik grupların kişisel iyi oluş puan ortalamaları çok yönlü tek değişkenli varyans analizi ile karşılaştırılmış, grupların iyi oluş puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır. Bununla birlikte, eğitim düzeyi ve yaş grupları arasında kişisel iyi oluş puanının dağılımı açısından etkileşim olduğu görülmüştür. Etkileşim sonuçları incelendiğinde, eğitim düzeyi yükseldikçe 18-25 yaş arasında yer alan grubun iyi oluş puanının arttığı, buna karşın 26-30 yaş aralığında yer alan grubun puanının azaldığı anlaşılmaktadır.

🔖

Cite This Article

BEKİROĞLU, B., TATAR, A. (2019). Genç Yetişkinlerde Kişisel İyi Oluşun Duygu Odaklı Yapılarla İncelenmesi. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 3, 204–218. https://ajindex.com/articles/801672

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Agrawal, J., Murthy, P., Philip, M., Mehrotra, S., Thennarasu, K., John, J. P., Girish, N., Thippeswamy, V., & Isaac, M. (2011). Socio-demographic correlates of subjective well-being in urban India. Social Indicators Research, 101(3), 419-434.
  2. Austin, E. J., Saklofske, D. H., & Egan, V. (2005). Personality, well-being and health correlates of trait emotional intelligence. Personality and Individual Differences, 38(3), 547-558.
  3. Ayyash-Abdo, H., & Alamuddin, R. (2007). Predictors of subjective well-being among college youth in Lebanon. The Journal of Social Psychology, 147(3), 265-284.
  4. Baron-Cohen, S., & Wheelwright, S. (2004). The empathy quotient: an investigation of adults with Asperger syndrome or high functioning autism and normal sex differences. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34(2), 163-175.
  5. Boden, M. T., & Berenbaum, H. (2007). Emotional awareness, gender, and suspiciousness. Cognition and Emotion, 21(2), 268-280.
  6. Bora, E., & Baysan, L. (2009). Empati Ölçeği-Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde psikometrik özellikleri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 19(1), 39-47.
  7. Chen, Y., Peng, Y., & Fang, P. (2016). Emotional intelligence mediates the relationship between age and subjective well-being. The International Journal of Aging and Human Development, 83(2), 91-107.
  8. Cooper, R. K., & Sawaf, A. (1997). Executive EQ: emotional intelligence in leadership and organizations. New York: The Berkley Publishing Group. Cummins, R. (2000). Personal income and subjective well-being: a review. Journal of Happiness Studies, 1(2), 133-158.
  9. Cusi, A., MacQueen, G. M., & McKinnon, M. C. (2010). Altered self-report of empathic responding in patients with bipolar disorder. Psychiatry Research, 178(2), 354-358.
  10. Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2008). Hedonia, eudaimonia, and well-being: an introduction. Journal of Happiness Studies, 9(1), 1-11.
  11. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin, 95(3), 542-575.
  12. Diener, E. D., & Eunkook Suh, M. (1998). Subjective well-being and age: an international analysis. Annual Review of Gerontology and Geriatrics, 17, 304-324.
  13. Diener, E., Gohm, C. L., Suh, E., & Oishi, S. (2000). Similarity of the relations between marital status and subjective well-being across cultures. Journal of Cross-cultural Psychology, 31(4), 419-436.
  14. Eckersley, R. (2009). Progress, culture and young people’s wellbeing. In A. Furlong (ed). Handbook of Youth and Young Adulthood: New perspectives and agendas (pp. 353-360).
  15. London, Routle