Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 1

MONITORING THE RELATIONSHIPS BETWEEN SOCIAL COMPETENCE, AGGRESSION, ANXIETY LEVELS OF 4-5 YEAR OLD CHILDREN AND THEIR MOTHER AND FATHER’S PARENTAL PERCEPTIONS OF SELF-EFFICACY

4-5 YAŞ ÇOCUKLARININ SOSYAL YETKİNLİK, SALDIRGANLIK, KAYGI DÜZEYLERİ İLE ANNEBABALARININ EBEVEYN ÖZYETERLİĞİ ALGISI ARASINDAKİ İLİŞKİLERİN İNCELENMESİ

Pages
241–271
Publication Date
2014-01-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the results of the study, children’s social competence points exhibited a statistically significant difference according to their gender, occupation of their parents and their parents' educational status.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purpose of this study is to investigate the relationships between social competence, aggression and anxiety points of 4-5 year old children and their parents' parental self-efficacy perception.
📊
Key Findings & Data:Sample group of this study consists of 227 children and their mother-father.
💡
Conclusion & Impact:According to the results of the study, children’s social competence points exhibited a statistically significant difference according to their gender, occupation of their parents and their parents' educational status.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sosyal yetkinlik · saldırganlık · kaygı

Abstract

The purpose of this study is to investigate the relationships between social competence, aggression and anxiety points of 4-5 year old children and their parents' parental self-efficacy perception. Sample group of this study consists of 227 children and their mother-father. Personal Information Form, Social Competence and Behavior Evaluation-30 (SCBE-30) scale and Parental Attitude Scale were used in the study. According to the results of the study, children’s social competence points exhibited a statistically significant difference according to their gender, occupation of their parents and their parents' educational status. Children’s aggression points showed a significant difference according to their mothers’ educational status. Parents' parental self-efficacy perceptions did not show a statistically significant difference according to their children’s gender and their own educational status. While mothers’ parental self-efficacy perceptions showed a significant difference according to their profession, there was no significant difference in the fathers’ parental self-efficacy perceptions. Mothers’ parental self-efficacy perceptions, their interest in parenthood duty and the satisfaction they had from parenthood duty did not have a predictor effect on children’s aggression and anxiety points. While mothers’ selfefficacy perceptions and their interests did not predict children’s social competence points, the satisfaction that they had from parenthood duty predicted. Fathers’ self-efficacy perceptions, their interests and satisfaction they had from parenthood duty did not predict the children’s social competence, aggression, and anxiety points

Özet

Araştırmanın amacı; 4-5 yaş çocuklarının sosyal yetkinlik, saldırganlık, kaygı puanları ile annebabalarının ebeveyn özyeterliği algısı arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemi 227 çocuk ve anne-babasından oluşmaktadır. Araştırmada, Kişisel Bilgi Formu, Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme-30 Ölçeği ve Ebeveynliğe Yönelik Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın Sonuçları: Çocukların sosyal yetkinlik puanları cinsiyetlerine, annebaba mesleğine ve anne-baba eğitim durumuna göre; saldırganlık puanları, anne eğitim durumuna göre anlamlı bir farklılık göstermiştir. Anne-babaların ebeveyn özyeterliği algıları, çocuklarının cinsiyetine ve kendi eğitim durumlarına göre istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Mesleklerine göre annelerin ebeveyn özyeterliği algıları anlamlı bir fark gösterirken, babaların ebeveyn özyeterliği algılarında anlamlı bir farklılık söz konusu değildir. Annelerin ebeveynlik görevine ilişkin yeterlik algıları, ebeveynlik görevine yönelik ilgileri ve ebeveynlik görevinden sağladıkları doyum, çocukların saldırganlık ve kaygı puanlarını yordamamaktadır. Annelerin ebeveynlik görevinden sağladıkları doyum, çocukların sosyal yetkinlik puanlarını yordamaktadır. Babaların yeterlik algıları, ilgileri ve ebeveynlik görevinden sağladıkları doyum çocukların sosyal yetkinlik, saldırganlık, kaygı puanlarını yordamamaktadır

🔖

Cite This Article

OGELMAN, H. G., TOPALOĞLU, Z. Ç. (2014). MONITORING THE RELATIONSHIPS BETWEEN SOCIAL COMPETENCE, AGGRESSION, ANXIETY LEVELS OF 4-5 YEAR OLD CHILDREN AND THEIR MOTHER AND FATHER’S PARENTAL PERCEPTIONS OF SELF-EFFICACY. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 1, 241–271. https://ajindex.com/articles/800

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

References (12)

  1. Aksoy, V. ve Diken, H., İ. (2009). Annelerin ebeveynlik öz yeterlik algıları ile gelişimi risk altında olan bebeklerin gelişimleri arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmalara bir bakış, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 10 (1), 59-68.
  2. Alink, L. R. A., Mesman, J., Van Zeijl, J., Stolk, M. N., Juffer, F., Koot, H. M. et all. (2006). The early childhood aggression curve: Development of physical aggression in 10- to 50-month-old children. Child Development, 77 (4), 954 – 966. Alisinanoğlu, F. ve Ulutaş, İ. (2000). Çocuklarda kaygı ve bunu etkileyen etmenler. Milli Eğitim Dergisi, 145. Ayyıldız, T. (2005). Zonguldak il merkezinde 0-6 yaş çocuğu olan annelerin çocuk yetiştirme tutumları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi,
  3. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Zonguldak. Berk, L. E. (2013). Çocuk gelişimi. (Çev. Ali Dönmez). Ankara:
  4. İmge Kitapevi Yayınları.
  5. Burr, E. J. (2005). Relational agression and reciprocal, dyadic friendships during early childhood: does it take two to tango?. Faculty of the Graduate School of the University of Minnesota. Coleman P. K. & Karraker K. H. (1998). Self efficacy and parenting quality findings and future applications, Developmental Review, 18(1), 47-85.
  6. Cousins, J. H., Power, T. G. & Olvera-Ezzell, N. (1993). Mexican-american mothers' socialization strategies: effects of education, acculturation, and health locus of control, Journal of Experimental Child Psychology, 55, 258–276.
  7. Çağdaş, A. ve Seçer-Şahin, Z. (2010). Anne-baba eğitimi. Ankara:
  8. Kök Yayıncılık. Çorapçı, F., Aksan, N., Arslan-Yalçın, D. ve Yağmurlu, B. (2010). Okul öncesi dönemde duygusal, davranışsal ve sosyal uyum taraması: sosyal yetkinlik ve davranış değerlendirme-30 ölçeği, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 17 (2), 63-74.
  9. Çorbacı, O. A. (2008). 6 yaş çocuklarında sosyal yeterliliğin, akran ilişkilerinin ve sosyal bilgi işleme sürecinin değerlendirilmesi. Doktora tezi, Ankara Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. de Montigny, F. & Lacharite, C. (2005). Nursing theory and concept development or analysis perceived parental efficacy: concept analysis, Journal of Advanced Nursing,49 (4), 387-396.
  11. Durmuşoğlu Saltalı, N. ve Arslan, E. (2012). Ebeveyn tutumlarının anasınıfına devam eden çocukların sosyal yetkinlik ve içe dönüklük davranışını yordaması, İlköğretim Online, 11 (3), 729-737.
  12. Düzgün, Ş. (2006). Eğitim sürecinde ana-babaların çocuklarına olan etkileri, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimle