Journals / Öğretim Teknolojisi ve Hayat Boyu Öğrenme Dergisi / 2020 / Cilt: 1 - Sayı: 2

Child Education in the Period of Ottoman Reform Period

Osmanlı Yenileşme Hareketleri Döneminde Çocuk Eğitimi

Pages
245–280
Publication Date
2020-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Although little progress has been made in practice, theory has also made important decisions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, the changes in the structure of the institutions of the Ottoman State providing child education and the effects of the state's modernization process on child education were examined.
📊
Key Findings & Data:Education of children between the ages of 4-12 in the Ottoman State is divided into two periods as classical and modern.
💡
Conclusion & Impact:Although little progress has been made in practice, theory has also made important decisions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Osmanlı Yenileşme Hareketleri · Çocuk · Eğitim

Abstract

In this study, the changes in the structure of the institutions of the Ottoman State providing child education and the effects of the state's modernization process on child education were examined. Education of children between the ages of 4-12 in the Ottoman State is divided into two periods as classical and modern. In this study, the characteristics of the second period are mentioned and the modernization period is emphasized. The institutions that undertook primary education in the Ottoman State in the first periods are neighborhood schools. During this period, madrasahs undertook higher education duty. The classical period ended with the declaration of Tanzimat. This period was a time when serious steps were taken at the state level in child education. Although little progress has been made in practice, theory has also made important decisions.

Özet

Bu çalışmada Osmanlı Devleti’nin çocuk eğitimi veren kurumlarının yapısında meydana gelen değişimler ve devletin modernleşme sürecinin çocuk eğitimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Osmanlı Devleti’nde 4-12 yaş arası çocukların eğitimi klasik ve modern dönem olarak iki döneme ayrılmaktadır. Bu çalışmada ikinci dönemin karakteristik özelliklerinden bahsedilerek modernleşme dönemi üzerinde ağırlıklı olarak durulmaktadır. Osmanlı Devleti’nde klasik dönemde ilköğretim görevini üstlenen kurumlar mahalle mektepleridir. Bu dönemde yüksek öğretim görevini de medreseler üstlenmiştir. Klasik dönem Tanzimat’ın ilanı ile son bulmuştur. Tanzimat’la başlayan modernleşme dönemi çocuk eğitiminde devlet seviyesinde ciddi adımların atıldığı bir dönem olmuştur. Pratikte çok fazla ilerleme kaydedilemese de teori de önemli kararlar alınmıştır.

🔖

Cite This Article

ARSLAN, Ü. G., ORHON, G. (2020). Child Education in the Period of Ottoman Reform Period. Öğretim Teknolojisi ve Hayat Boyu Öğrenme Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 245–280. https://ajindex.com/articles/795190

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Aksoy, İ. (2008). II. Meşrutiyet dönemi eğitim politikası ve Satı Bey. Gazi Türkiyat Dergisi, Güz 2008(3). Akyıldız, A. (1993). Tanzimat dönemi Osmanlı merkez teşkilâtında reform: 1836-1856.
  2. Eren. Akyüz, Y.(1985). Türk Eğitim Tarihi M.Ö. 1000-M.S. Pegem Akademi. Akyüz, Y.(2004). Türk Eğitim Tarihi M.Ö. 1000-M.S. 2004. Pegem Akademi. Akyüz,Y., Uygun,S. & Kafadar, O. (2005). Anaokullarının İkinci Meşrutiyet dönemi gelişiminde okul ve çocuk sağlığı. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi,4(7). Araz, Y. (2013). 16. Yüzyıldan 19. Yüzyıl Başlarına: Osmanlı Toplumunda Çocuk Olmak. Kitap Yayınevi.
  3. Baytal, Y. (2000). Tanzimat ve II. Abdülhamid Dönemi Eğitim Politikalari. Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi OTAM, 11(11), 23-32.
  4. Berker, A. (1945). Türkiye’de ilköğretim I: 1839-1908.
  5. Milli Eğitim Yayınları.
  6. Berkes, N. (1973). Türkiye’de çağdaşlaşma. Yapı kredi Yayınları.
  7. Binbaşıoğlu, C. (2005) Türk eğitim düşüncesi tarihi. Anı Yayıncılık. Birinci A., & Kara. İ. (2005). Bir eğitim tasavvuru olarak mahalle/sıbyan mektepleri. Dergah Yayınları. Budak L., & Budak Ç. (2014). Osmanli İmparatorluğu’ndan Türkiye Cumhuriyeti’ne İlkokul Programlari (1870–1936). Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18 ( 1). Cevat, M. (2002). Maarif-i Umumiye Nezareti tarihçe-i teşkilat ve icraatı. Milli Eğitim Yayınları.
  8. Çelik, A. (2007). Hatıralarla sıbyan mektepleri. Atatürk Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi Dergisi, ( 27), 125-135.
  9. Çelenk, S. (2008). The History of Laicism on Turkish Educational System. İlköğretim Online, 7(2), 368-375.
  10. Demirel, F. (2010). Mekteb-i İdâdî. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Erzurum. Demirel, F. (2012). Osmanlı Eğitim Sisteminin Modernleşmesi Sürecinde Hiyerarşi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (2). Doğan, R. (1997). Osmanlı eğitim kurumları ve eğitimde ilk yenileşme tahlili. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 37(1), 407-442.
  11. Erdoğdu, T.(1996). Maarif-i Umumiyye Nezareti Teşkilatı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 42. Eren, A. C. (2007). Tanzimat fermanı ve dönemi. Derin Yayınevi.
  12. Ergin, O.( 1940). Türkiye maârif tarihi I-II. Eser Kültür Yayınları.
  13. Ergün, M. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri, nitel araştırma. [Çevrimiçi: http://www.egitim.aku.edu.tr/nitelarastirma.ppt#2561] Erişim: 15 Mayıs 2017.
  14. Gelişli, Y. (2002). Osmanlı ilköğretim kurumlarından mahalle mektepleri (kuruluşu, gelişimi ve dönüşümü). Türkler, C.15, Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, (2002)