Journals / Maliye Dergisi / 2019 / Sayı: 176

Evaluation of the System of Welfare State in Turkey

Türkiye’de Sosyal Devlet Anlayışının Değerlendirilmesi

Pages
72–97
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study discusses the ever changing understanding of social state depending on social and economic developments; and the share allocated to social spending from the general state budget in Turkey has been analyzed whether it is adequate or not by comparing it with OECD data.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Welfare state gives minimum income guarantees to individuals and protects them against social risks and provides social security.
📊
Key Findings & Data:It also offers education, health and housing services to all citizens.
💡
Conclusion & Impact:This study discusses the ever changing understanding of social state depending on social and economic developments; and the share allocated to social spending from the general state budget in Turkey has been analyzed whether it is adequate or not by comparing it with OECD data.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Welfare state gives minimum income guarantees to individuals and protects them against social risks and provides social security. It also offers education, health and housing services to all citizens. The theoretical framework of the welfare state has gained importance with the question of how to divide prosperity among individuals, which was produced by capitalism. Its transformation into practice became possible in the second half of the twentieth century with the increasing need for protection in society after years of war and crisis. This study discusses the ever changing understanding of social state depending on social and economic developments; and the share allocated to social spending from the general state budget in Turkey has been analyzed whether it is adequate or not by comparing it with OECD data.

Özet

Sosyal devlet; bireylere asgari gelir güvencesi veren, onları toplumsal risklere karşı koruyan, sosyal güvenlik olanağı sağlayan ve yurttaşların tümüne eğitim, sağlık, barınma gibi hizmetleri sunan bir anlayışı ifade etmektedir. Sosyal devletin kuramsal çerçevesi, kapitalizmin ortaya çıkardığı refah artışının bireyler arasında nasıl bölüşüleceği sorunuyla önem kazanmıştır. Pratiğe dönüşmesi ise 20’nci yüzyılın ikinci yarısında savaş ve kriz yıllarının ardından toplumda korunmaya muhtaç kişilerin artmasıyla mümkün olmuştur. Bu çalışmada, sosyal ve ekonomik gelişmelere bağlı olarak değişen sosyal devlet anlayışı tartışılmış ve Türkiye’de genel bütçeden sosyal devlet harcamaları için ayrılan payın yeterli olup olmadığı OECD ülke verileri ile karşılaştırılarak analiz edilmiştir.

🔖

Cite This Article

KARACA, C., ÇAM, Y. (2019). Evaluation of the System of Welfare State in Turkey. Maliye Dergisi, Sayı: 176, 72–97. https://ajindex.com/articles/78811

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Acar, E. (2017). Neoliberalizm ve Sosyal Refah Devleti Ekseninde Üçüncü Yol Yaklaşımı. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1), 248-263.
  2. AÇSHB (2019),
  3. İstatistikler, Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Ankara, https://www.ailevecalisma.gov.tr/istatistikler/calisma-hayatiistatistikleri/ asgari-ucret/asgari-ucretin-net-hesabi-ve-isverene-maliyeti/ (Erişim Tarihi: 02.03.2019)
  4. Aktan, C.C. (2003),
  5. Değişim Çağında Devlet, Konya: Çizgi Kitabevi.
  6. Albert, M. ve Hahnel, R. (2017), Quiet Revolution in Welfare Economics, Vol.5008, Princeton University Press.
  7. Alpar, İ. (1995), “Ekonomi ve Çevre Politikalarının Entegrasyonu”, Yeni Türkiye Çevre 5 Özel Sayısı, Temmuz- Ağustos. Aydın, M.K. ve Çakmak, E.E. (2017),
  8. Sosyal Devletin Temelleri, Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, (1), 11-19.
  9. Barr, N. (2012),
  10. Economics of the Welfare State, Oxford University Press.
  11. Batur, B. (2011), Sosyal Devlet Bağlamında Sosyal Politika ve Projelerin Sosyolojik Bir İncelemesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Baykal, Ö. (2006), 1980 Sonrası Türkiye’de Kamusal Eğitim Harcamalarının Analizi (1980-2003), Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adana. Belek, İ. (2009), Sağlığın Politik Ekonomisi Sosyal Devletin Çöküşü, 3. Baskı, İstanbul:
  13. Yazılama Yayınevi.
  14. Boratav, K. (2003),
  15. Türkiye İktisat Tarihi, Ankara:
  16. İmge Kitabevi Yayınları.
  17. Bulut, N. (2003), Küreselleşme: Sosyal Devletin Sonu mu?, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 52(2). BÜMKO (2019), Merkezi Yönetim Bütçe Giderleri İstatistikleri, Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğü, Hazine ve Maliye Bakanlığı, Ankara, http://www.bumko.gov.tr/TR,165/merkezi-yonetim-butce-giderleri-2006- 2017.html (Erişim Tarihi: 14.01.2019)
  18. Coşkun, V. (2009), Ulus-Devletin Dönüşümü ve Meşruluk Sorunu, 1. Baskı, Ankara:
  19. Liberte Yayınları.
  20. Drucker, P.F. (1994),
  21. Kapitalist Ötesi Toplum, İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
  22. Erdoğdu, M. ve Yenigün E. (2008), Türkiye’de Sosyal Bütçe Nasıl Yapılıyor? Nasıl İzlenir? 1. Baskı, İstanbul:
  23. Tesev Yayınları.
  24. Göze, A. (2000), Siyasal Düşünceler ve Yönetimler, 1. Baskı, İstanbul:
  25. Beta Yayıncılık. Güler, B.A. (2006),
  26. Sosyal Devlet ve Yerelleşme, Memleket Siyaset Yönetim, 2, 29-43.
  27. Gümüş, İ. (2018), Tarihsel Perspektifte Refah Devleti: Doğuş, Yükseliş ve Yeniden Yapılanma Süreci, Journal of Political Administrative and Local Studies, 1(1), 33-66.
  28. Gümüş, T. (2010), Sosyal Devlet Anlayışının Gelişimi ve