SavedAdd your journal

Journals / KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Selenium Content of Turkish Foods: A Twenty-Year Review

Nurhan UNUSAN
Ayhan DAĞ
Pages
20–27
Publication Date
2021-04-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Burada vurgulanan veriler, epidemiyolojik araştırmalarda selenyum alımının değerlendirilmesi için kullanılabilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Selenyum, büyük ölçüde besinlerden elde edilen, beslenme açısından gerekli bir eser elementtir.
📊
Key Findings & Data:Selenyum, DNA sentezinden antiinflamatuvar ve antioksidan etkilere kadar uzanan pleiotropik etkiye sahip iki düzineden fazla selenoproteinin bir bileşenidir.
💡
Conclusion & Impact:Burada vurgulanan veriler, epidemiyolojik araştırmalarda selenyum alımının değerlendirilmesi için kullanılabilir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Selenium content · Food analysis · Food composition

Özet

Selenyum, büyük ölçüde besinlerden elde edilen, beslenme açısından gerekli bir eser elementtir. Selenyumun besin zincirine biyoyararlanımı, toprak organik madde içeriğine, pH'a ve selenyum türleşmesine, selenyum ile kompleks oluşturan iyonların varlığına ve besin işlemeye bağlıdır. Selenyum, DNA sentezinden antiinflamatuvar ve antioksidan etkilere kadar uzanan pleiotropik etkiye sahip iki düzineden fazla selenoproteinin bir bileşenidir. Bu çalışmada, Türk besinlerindeki selenyum varyasyonunun derecesini vurgulanması amaçlanmıştır. Antep fıstığı (54.57 µg / g), ceviz (30.77 µg / g), balık (25.5 µg / g) ve ette (16 µg / g) yüksek miktarda selenyum bulunmuştur. Selenyumun biyoyararlanımı, besin kaynağına ve beslenme durumuna bağlıdır. Bu derleme, Türk besinlerindeki selenyum düzeyini vurgulayan ilk derlemedir. Burada vurgulanan veriler, epidemiyolojik araştırmalarda selenyum alımının değerlendirilmesi için kullanılabilir.

🔖

Cite This Article

UNUSAN, N., DAĞ, A. (2021). Selenium Content of Turkish Foods: A Twenty-Year Review. KTO Karatay Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 20–27. https://ajindex.com/articles/787348

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Alasalvar, C., Amaral, J. S., Satır, G., & Shahidi, F. (2009). Lipid characteristics and essential minerals of native Turkish hazelnut varieties (Corylus avellana L.). Food Chemistry, 113(4), 919-925.
  2. Alasalvar, C., Shahidi, F., Liyanapathirana, C. M., & Ohshima, T. (2003). Turkish tombul hazelnut (Corylus avellana L.). 1. Compositional characteristics. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 51(13), 3790-3796.
  3. Altunatmaz, S. S., Tarhan, D., Aksu, F., Barutcu, U. B., & Or, M. E. (2017). Mineral element and heavy metal (cadmium, lead and arsenic) levels of bee pollen in Turkey. Food Science and Technology, 37, 136-141.
  4. Altunatmaz, S. S., Tarhan, D., Aksu, F., Ozsobaci, N. P., Or, M., & Barutcu, U. B. (2019).
  5. Levels of Chromium, Copper, Iron, Magnesium, Manganese, Selenium, Zinc, Cadmium, Lead and Aluminium of honey varieties produced in Turkey. Food Science and Technology International, 39, 392-397.
  6. Ayar, A., Sert, D., & Akın, N. (2009). The trace metal levels in milk and dairy products consumed in middle Anatolia—Turkey. Environmental Monitoring and Assessment, 152(1-4), 1-12.
  7. Burk, R., & Levander, O. (2005).
  8. Selenium. In S. ME, R. Shike M, & e. CA et al (Eds.), Modern Nutrition in Health and Disease (10th ed. ed., pp. 312-325). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. Can, E., Yabanli, M., Kehayias, G., Aksu, Ö., Kocabaş, M., Demir, V.,. Şeker, S. (2012). Determination of bioaccumulation of heavy metals and selenium in tissues of brown trout Salmo trutta macrostigma (Duméril, 1858) from Munzur Stream, Tunceli, Turkey. Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology, 89(6), 1186-1189.
  9. Demirezen, D., & Uruç, K. (2006). Comparative study of trace elements in certain fish, meat and meat products. Meat Science, 74(2), 255-260. doi:https://doi.org/10.1016/j.meatsci.2006.03.012
  10. Dundar, M. S., & Altundag, H. (2004). Selenium content of Turkish hazelnut varieties: Kara fındık, Tombul and Delisava. Journal of Food Composition and Analysis, 17(6), 707-712.
  11. Food, N. B., & Board, N. (2000). Institute of Medicine. Dietary Reference Intakes for Vitamin C, Vitamin E, Selenium, and Carotenoids. In: Washington, DC: National Academy Press.
  12. Fordyce, F. M. (2013). Selenium deficiency and toxicity in the environment. In Essentials of Medical Geology (pp. 375-416):
  13. Springer. Gülfen, M. (2012). Selenium levels in breads from Sakarya, Turkey. Food Additives and Contaminants: Part B, 5(1), 16-19.
  14. Kılıç Altun, S., Dinç, H., Paksoy, N., Temamoğulları, F. K., & Sa