SavedAdd your journal

Journals / Kommagene Biyoloji Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 1

Bio-Interaction of Chlordane on Non-Target Organisms

Hedef Olmayan Organizmalarda Klordanın Biyo-Etkileşimi

Emrihan ÖZYURT
Halit KIZILET
Handan UYSAL
Pages
48–54
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was observed in lymphocyte cells that the frequency of micronucleus considerably increased depending on the increasing dose of chlordane whereas the nuclear division index (NDI) decreased.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the present study, the effects of chlordane (C10H6Cl8) from organochlorine insecticides on living organisms were investigated in vivo and in vitro.
📊
Key Findings & Data:It was observed that the longevity of both populations significantly decreased in chronic applications depending on the dose-time interaction.
💡
Conclusion & Impact:It was observed in lymphocyte cells that the frequency of micronucleus considerably increased depending on the increasing dose of chlordane whereas the nuclear division index (NDI) decreased.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:D. melanogaster · klordan · mikronükleus

Abstract

In the present study, the effects of chlordane (C10H6Cl8) from organochlorine insecticides on living organisms were investigated in vivo and in vitro. For this purpose, in vivo effects of the chlordane on the longevity of ♀ and ♂ populations of Drosophila melanogaster, which is one of the non-target organisms, were studied. It was observed that the longevity of both populations significantly decreased in chronic applications depending on the dose-time interaction. Furthermore, whether the chlordane was genotoxic and cytotoxic was also investigated via in vitro micronucleus (MN) test by using human peripheral blood culture. It was observed in lymphocyte cells that the frequency of micronucleus considerably increased depending on the increasing dose of chlordane whereas the nuclear division index (NDI) decreased.

Özet

Sunulan çalışmada organoklorlu insektisitlerden klordanın (C10H6Cl8) canlılar üzerindeki etkileri in vivo ve in vitro olarak incelenmiştir. Bu amaçla hedef olmayan organizmalardan birisi olan Drosophila melanogaster’in ♀ ve ♂ popülasyonunda klordanın ömür uzunluğu üzerine etkileri in vivo olarak çalışılmıştır. Kronik olarak yapılan uygulamalarda doz-süre etkileşimine bağlı olarak her iki popülasyonda da ömür uzunluğunun önemli oranda kısaldığı gözlenmiştir. Ayrıca klordanın genotoksik ve sitotoksik olup olmadığı da insan periferik kan kültürü kullanılarak in vitro mikronükleus (MN) testi ile araştırılmıştır. Klordanın yine artan dozuna bağlı olarak lenfosit hücrelerinde mikronükleus frekansının önemli oranda arttığı, nükleer bölünme indeksinin ise (NBİ) azaldığı gözlenmiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZYURT, E., KIZILET, H., UYSAL, H. (2018). Bio-Interaction of Chlordane on Non-Target Organisms. Kommagene Biyoloji Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 1, 48–54. https://ajindex.com/articles/786306

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Ağar, S., Aydınoğlu, H., & Ece, H. (1991). Pestisit kullanımının tarihçesi, bugünü ve geleceği. Türk Entomoloji Dergisi, 15(4), 247-56.
  2. Ağca, İ. (2006). Konya’da satılan bazı balık türlerinde organoklorlu bazı pestisit kalıntılarının tayini (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi,
  3. Konya, Türkiye. Bagchi, D., Bagchi, M., & Stohs, S.J. (1995). In vitro and in vivo generation of reactive oxygen species, DNA damage and lactate dehydrogenase leakage by selected pesticides. Toxicology, 104(1,3), 129-140.
  4. Cardwell, R.D., Foreman, D.G., Payne, T.R., & Wilbur, D.J. (1977). Acute and chronic toxicity of chlordane to fish and invertebrates. EPA 600/3‐77‐019. Duluth, MN, USA, Environmental Protection Agency, 138pp. Countryman, R.I., & Heddle, J.A. (1976). The production of micronuclei from chromosome aberration in irradicated cultures of human lymphocytes. Mutatian Research, 41, 321-332.
  5. Çakır, Ş., & Sarıkaya, R. (2004). Bazı organik fosforlu insektisitlerin Drosophila melanogaster’in yaşama yüzdesi üzerine etkisi. Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 71-80.
  6. Çok. I., Bilgili, A., M., Özbek, H., Bilgili, N., & Burgaz, S. (1997). Organochlorine pesticide residues in human breast milk from agricultural regions of Turkey, 1995-1996. Bulletin of Environmental Contamination and Toxicology, 59, 577-582.
  7. Dağlı, Z. (2008). Konya bölgesindeki budaylarda organik klorlu pestisit seviyelerinin araştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi,
  8. Konya, Türkiye. Demir, B. (2017). Drosophila melanogaster’in yabanıl ve mutant türlerinde insektisitlerin in vivo ömür uzunluğu üzerine etkilerinin karşılaştırılması (Yüksek Lisans Tezi). Atatürk Üniversitesi,
  9. Erzurum, Türkiye. Erdogrul, O. (2007). Levels of selected pesticides in honey samples from Kahramanmaraş, Turkey. Food Control, 18, 866-871.
  10. Erinç, S. (1984). Ortam Ekolojisi ve Degredasyonal Ekosistem Değisiklikleri, İstanbul,
  11. Türkiye, İstanbul Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Coğrafya Enstitüsü Yayınları, 144pp. Fenech, M. (2000). The in vitro micronucleus technique. Mutatian Research, 455(1,2), 81-95.
  12. Fenech, M., Chang, W.P., & Zeiger, E. (2003). HUMN project: detailed description of the scoring criteria for the cytokinesis-block micronucleus assay using isolated human lymphocyte cultures. Mutation Research - Genetic Toxicology and Environmental Mutagenesis, 534, 65-75.
  13. Garrido-Frenich, A., Arrebola, F.J., Gonzales M.J., Vidal, J.L., & Diez, N.M. (2003). Rapid pesticide analysis in post harvest plants used