Bu çalışmada şizofreni ile mikroRNA’lar arasındaki ilişki ve tanı ve tedavi açısından önemi açıklanmaya çalışılacaktır.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Şizofreni genellikle belirgin halüsinasyonlar veya delüzyonlar ile ilerleyen, diğer fonksiyonel bozulmalarla değişkenlik gösteren, kronik ve sık relapslarla seyreden klinik bir hastalıktır.
📊
Key Findings & Data:MicroRNA'lar (miRNA'lar), gen ekspresyonunun transkripsiyon sonrası düzenlenmesine katılan, 22-25 nükleotid uzunluğunda, küçük, endojen ve kodlayıcı olmayan, evrim süresince iyi korunmuş, tek iplikli RNA molekülleridir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada şizofreni ile mikroRNA’lar arasındaki ilişki ve tanı ve tedavi açısından önemi açıklanmaya çalışılacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Şizofreni · miRNA · Biyobelirteç
Özet
Şizofreni genellikle belirgin halüsinasyonlar veya delüzyonlar ile ilerleyen, diğer fonksiyonel bozulmalarla değişkenlik gösteren, kronik ve sık relapslarla seyreden klinik bir hastalıktır. MicroRNA'lar (miRNA'lar), gen ekspresyonunun transkripsiyon sonrası düzenlenmesine katılan, 22-25 nükleotid uzunluğunda, küçük, endojen ve kodlayıcı olmayan, evrim süresince iyi korunmuş, tek iplikli RNA molekülleridir. Son yıllarda yapılan çalışmalar, mikroRNA’ların nöropsikiyatrik bozuklukların ortaya çıkmasında etkili olduklarını ve anormal ekspresyonlarının potansiyel biyobelirteçler olarak kullanılabileceğini ve bu hastalıkların tedavisi açısından da önemli olduklarını göstermektedir. Bu çalışmada şizofreni ile mikroRNA’lar arasındaki ilişki ve tanı ve tedavi açısından önemi açıklanmaya çalışılacaktır.
KAĞIZMAN, E., AVŞAR, O. (2022). Şizofreni Tanı ve Tedavisinde MikroRNA’ların Rolü. Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 3, 278–287. https://ajindex.com/articles/785065
Akaneya, Y. (2007). The remarkable mechanism of prostaglandin E2 on synaptic plasticity. Gene Regul. Syst. Biol, 1, 83–89.
Arroyo, J. D., Chevillet, J. R., Kroh, E. M., Ruf, I. K., Pritchard, C. C., Gibson, D. F., et al. (2011). Argonaute2 complexes carry a population of circulating microRNAs independent of vesicles in human plasma. Proc Natl Acad Sci USA, 108:5003–8. doi: 10.1073/pnas.1019055108 Aydın, H. (2005).
Synopsis of Psychiatry, İstanbul, Güneş Kitabevi, 2: 134-153
Babiarz, J. E., Ruby, J. G., Wang, Y., Bartel, D. P., (2008). Blelloch R. Mouse ES cells express endogenous shRNAs, siRNAs, and other Microprocessor-independent, Dicer-dependent small RNAs. Genes Dev, 22:2773–2785.
Bak, M., Silahtaroglu, A., Moller, M., et al. (2008). MicroRNA expression in the adult mouse central nervous system. RNA; 14, 432-444
Bhat, S., Dao, D. T., Terrillion, C. E., Arad, M., Smith, R. J., Soldatov, N. M., Gould, T. D. (2012). CACNA1C (Cav1.2) in the pathophysiology of psychiatric disease. Prog. Neurobiol. 99, 1–14.
Breder, C. D., Dewitt, D., Kraig, R. P. (1995). Characterization of inducible cyclooxygenase in rat brain. J. Comp. Neurol. 355, 296–315
Brzozka, M. M., Radyushkin, K., Wichert, S. P., Ehrenreich, H., Rossner, M. J. (2010). Cognitive and sensorimotor gating impairments in transgenic mice overexpressing the schizophrenia susceptibility gene Tcf4 in the brain. Biol. Psychiatry. 68, 33–40
Cardo, L. F., Coto, E., Mena, L., Ribacoba, R., Moris, G., Menendez, M., Alvarez, V. (2013). Profile of microRNAs in the plasma of parkinson’s disease patients and healthy controls. J. Neurol. 260, 1420–1422. doi: 10.1007/s00415-013-6900-8.
Dan-Dan Cao, Lu Li, and Wai-Yee Chan. (2016). MicroRNAs: Key Regulators in the Central Nervous System and Their Implication in Neurological Diseases. Int. J. Mol. Sci. 17(6), 842.doi: 10.33900/ijms17060842 Davis, G. M., Haas, M. A., Pocock, R. (2015). MicroRNAs: Not “fine-tuners” but key regulators of neuronal development and function. Front. Neurol. 6, 245. doi: 10.3389/fneur.2015.00245. Denli, A. M., Tops, B. B., Plasterk, R. H., Ketting, R. F., Hannon, G. J. (2004). Nature. 432(7014), 231-5.
Ebert, M. S., Neilson, J. R. ve Sharp, P. A. (2007). MicroRNA sponges: competitive inhibitors of small RNAs in mammalian cells. Nat. Methods, 4, 721–726.
Emul, M., Kalelioğlu, T. (2015). Etiology of cardiovascular