Journals / Kent ve Çevre Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 2 - Sayı: 2

ROMAN TOPLUMUNUN KENTLİLEŞ(E)MEMESİ KAPSAMINDA SUÇ VE KENT İLİŞKİSİ: EDİRNE ÖRNEĞİ

Pages
40–73
Publication Date
2020-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bağlamda çalışma, Edirne’de yaşayan Romanların toplumsal açıdan yaşam şartları ve kentteki yerleri dikkate alınarak kentlileşme sürecine katılımında ki sosyal dışlanmayı görünür kılmaya bağlı olarak ekonomik durumları kapsamında suça yönelmelerini ortaya koyma amacı taşımaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Romanların özellikle etnik kimliklerinden kaynaklı kentsel bağlamda ötekileştirilmeleri kentin belirli bir bölgesine itilmelerine sebebiyet vermiştir.
📊
Key Findings & Data:Kentleşmenin ve kentlileşme sürecinde ortaya çıkan toplumsal, ekonomik ve demografik yapıdaki değişimin, kent merkezlerinde suç olgusuna doğrudan ve/veya dolaylı etkisi bulunmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bağlamda çalışma, Edirne’de yaşayan Romanların toplumsal açıdan yaşam şartları ve kentteki yerleri dikkate alınarak kentlileşme sürecine katılımında ki sosyal dışlanmayı görünür kılmaya bağlı olarak ekonomik durumları kapsamında suça yönelmelerini ortaya koyma amacı taşımaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kentlileşme · Suç · Roman

Özet

Romanların özellikle etnik kimliklerinden kaynaklı kentsel bağlamda ötekileştirilmeleri kentin belirli bir bölgesine itilmelerine sebebiyet vermiştir. Bu durum ise kentlileşme sürecine yansımış ve ortaya kentte kendilerine her anlamda yer edinmeye çalışan bir toplum yapısı ortaya çıkmıştır. Edirne’de yaşayan Roman toplumu diğer kentlerin aksine kent merkezinde de kendilerine yer bulmuşlardır. Kentleşmenin ve kentlileşme sürecinde ortaya çıkan toplumsal, ekonomik ve demografik yapıdaki değişimin, kent merkezlerinde suç olgusuna doğrudan ve/veya dolaylı etkisi bulunmaktadır. Edirne’de yaşayan Romanlar bu süreçte kısır döngüye girmiştir. Mekânsal bakımdan kentten kendilerini soyutlayan Roman bireyler iş başvurusu sadece Roman oldukları için değil adreslerini beyan ettiklerinde de olumsuz yanıt almaktadır. Ekonomik yetersizliğe düşen Romanların suça yönelimleri böylece kolaylaşmaktadır. Çünkü Roman mahalleleri toplumun diğer kesimlerince yoksulluk temelli suçun yuvası olarak görülmüştür. Suç işleyen Roman birey aynı suçu tekrar etmektedir. Çünkü hem Roman olup Roman mahallesinde yaşamak hem de suç işlemiş kişinin iş bulması artık çok daha zorlaşmıştır. Bu bağlamda çalışma, Edirne’de yaşayan Romanların toplumsal açıdan yaşam şartları ve kentteki yerleri dikkate alınarak kentlileşme sürecine katılımında ki sosyal dışlanmayı görünür kılmaya bağlı olarak ekonomik durumları kapsamında suça yönelmelerini ortaya koyma amacı taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

GÜLER, M., PARLIYAN, B. M. (2020). ROMAN TOPLUMUNUN KENTLİLEŞ(E)MEMESİ KAPSAMINDA SUÇ VE KENT İLİŞKİSİ: EDİRNE ÖRNEĞİ. Kent ve Çevre Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 40–73. https://ajindex.com/articles/785008

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akkan Ekim Başak, Mehmet Baki Deniz ve Mehmet Ertan (2011),
  2. Sosyal Dışlanmanın Roman Halleri, Roman Topluluklar İçin Bütünlüklü Sosyal Politikalar Geliştirme Projesi, Edirne Roman Kültürünü Araştırma Geliştirme Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu, Anadolu Kültür. Aslanoğlu, Rana (2000),
  3. Kent, Kimlik ve Küreselleşme, (Bursa: Asa Yayınları). Aşkın Umur (2011), “Küreselleşme Sürecinde Türkiye’de Yaşayan Romanların Sosyo-Ekonomik Durumları ve Beklentileri: İzmir İli Örneğinde Bir Alan Araştırması” Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Doktora Tezi Bal, Hüseyin (2015), Kent Sosyolojisi, (Bursa: Sentez Yayıncılık). Çelik, A. ve E. Şahin. (2012). “Ötekilerin Hiyerarşisinde Kültürel ve Sınıfsal Karşılaşmalar: Kürt Toplumunda Çingene Algısı ve Sosyal Dışlanma Pratikleri”. Toplum ve Kuram Dergisi, 6 (7): 307-325.
  4. Demirvuran K. Gamze (2007), “Kentsel Ölçekte Mekânsal Ayrışma”, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Fakültesi Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  5. Dursun, Hasan (2001), Organize Suça Genel Bir Bakış, (Ankara: İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü Yayınları). Erder, Sema (1998), “Kökene Dayanan Dayanışma İlişkileri ve Kentte Ortak Yaşama”, Türkiye'de Bunalım ve Demokratik Çıkış Yolları, (Ankara: Türkiye Bilimler Akademisi Yayınları) Erkut, Gülden (1991) “Kentlileşme Sürecinin Sosyolojik Boyutu”, Kentleşme ve Kentlileşme Politikaları, (Ed. Hande Suher), Türkiye Sosyal Ekonomik Siyasal Araştırmalar Vakfı. Gölbaşı, Serkan (2008), Kentleşme ve Suç -İstanbul’un Kentleşme Süreci ile Suçluluk Arasındaki İlişkinin Kuramsal Değerlendirilmesi, (İstanbul: On İki Levha Yayıncılık). Görmez, Kemal (1991), Kent ve Siyaset, (Ankara: Gazi Kitabevi Yayınları). Gül, Hüseyin ve Cem Ergun (2012) “Kent ve Göç Sosyolojisi”, Sosyolojiye Giriş-Sosyolojinin Temel Tartışmaları, (Ed. M. Tuna), (Ankara: Detay Yayıncılık). Güllü, İ. ve K. Yıldırım. (2016). Alt Kültür Gruplarında Suç ve Toplumsallaşma İlişkisi: Karaman Çingeneleri Örneği. Border Crossing, 6 (1): 46-78.
  6. Karpat, Kemal H. (2019), Türkiye’de Toplumsal Dönüşüm, (İstanbul: Timaş Yayınları). Kartal, S. Kemal (1983) “Kentlileşmenin Ekonomik ve Sosyal Maliyeti”, Amme İdaresi Dergisi, 16 (4): 92-110.
  7. Kaya, Erol (2017), Kentleşme ve Kentlileşme, (İstanbul: İşaret Yayınları). Keleş, Ruşen (2018), Kentleşme Politikası, (Ankara: İmge Kitabevi). Özer, Ahmet (2000), Kentleşme ve Yerel Yönetimler, (Ankara: Ürün Yayınları). Özerkmen Necmettin ve Yavuz Kâhya (2008), “Organize Suç Örgütlerin