AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: It was found in the study that the early pregnancy period nausea and vomiting has impact on anxiety level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: This study has been conducted descriptively to determine the impact of early pregnancy-period nausea and vomiting on the anxiety level in pregnancy.Method: The population of the study was constituted by the pregnancy polyclinic of a hospital situated in the province of Karaman and the expectant mothers who come to the obstetrics school. The sample size was determined as 246 persons. In the collection of data, a questionnaire form and Beck Anxiety scale were used. In determining the data, non-parametric tests of Mann Whitney U and Kruskal Wallis tests, Spearman Correlation and Regresyon analysis were used. Results: In the study, The Beck Anxiety point average of the expectant mothers taking part in the study was found as 13.4±9.7. It was determined that 70.7% of the expectant mothers experienced nausea and vomiting; that, of the expectant mothers experiencing nausea and vomiting, that 11.8% of the expectant mothers experience severe-level anxiety. It was ascertained that a difference takes place between expectant mothers’ pregnancy experience, nausea and vomiting experienced in pregnancy, trimester of termination of nausea and vomiting, and the daily works, social lives, spouse-relations of the expectant mothers experiencing nausea and vomiting and their anxiety level (p˂0.05). Conclusion: It was found in the study that the early pregnancy period nausea and vomiting has impact on anxiety level. Health professionals may be advised to be more cautious about anxiety and strengthen support factors in nausea and vomiting infants.
Özet
Amaç: Bu araştırma, erken gebelik dönemi bulantı kusmanın anksiyete düzeyine etkisini incelemek amacı ile tanımlayıcı nitelikte yapılmış analitik bir çalışmadır. Yöntem: Araştırma evrenini Karaman ilinde bulunan bir hastanenin gebe polikliniği ve gebe okuluna başvuran; 4. gebelik haftasını tamamlamış ve gebeliği devam eden, gebeler oluşturmuşlardır. Örneklem büyüklüğü 246 kişi olarak belirlenmiştir. Verilerin toplanmasında bir anket formu ve Beck Anksiyete ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Mann Withney U, Kruskal Wallis testleri, Sperman Korelasyon ve Regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan gebelerin Beck Anksiyete puan ortalaması 13.4±9.7 olarak bulunmuştur. Gebelerin %70.7’ sinin bulantı-kusma yaşadığı, bulantı-kusma yaşayan gebelerin ise %11.8’inin şiddetli düzeyde anksiyete yaşamakta olduğu saptanmıştır. Gebelerin önceki gebelik deneyimi, gebelikte yaşanan bulantı kusma, bulantı kusmanın bitiş trimesteri, bulantı kusma yaşayan gebelerin günlük işlerinin, sosyal yaşantılarının, eş ilişkileri ile anksiyete düzeyi arasında anlamlı bir fark olduğu saptanmıştır (p˂0.05). Sonuç: Çalışmada erken gebelik dönemi bulantı kusmanın anksiyete düzeyine etkisi saptanmıştır. Sağlık profesyonellerinin bulantı-kusma yaşayan gebelerde anksiyete hususunda daha dikkatli olmaları ve destek faktörlerini güçlendirmeleri önerilebilir.