Journals / İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 2

Bronkopnömoni Nedeniyle Hastaneye Yatan Çocukların Annelerinin Öz-yeterliliklerinin İncelenmesi

Pages
1–5
Publication Date
2017-07-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç: Bronkopnomoni nedeniyle hastaneye tekrarlı yatış yapılan çocukların annelerinin özyeterlilik algıları ile ilk kez yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik algıları arasında anlamlı fark olmamasına rağmen birden çok kez yatan çocukların annelerin özyeterlilikleri daha düşük düzeydedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bronkopnömoni çocuklarda en sık görülen enfeksiyon türlerindendir.
📊
Key Findings & Data:Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı türde yapılan bu çalışmada bronkopnömoni tanısıyla hastanede yatan 1 ay-7 yaş arasındaki çocukların anneleri ile çalışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç: Bronkopnomoni nedeniyle hastaneye tekrarlı yatış yapılan çocukların annelerinin özyeterlilik algıları ile ilk kez yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik algıları arasında anlamlı fark olmamasına rağmen birden çok kez yatan çocukların annelerin özyeterlilikleri daha düşük düzeydedir.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bronkopnömoni · öz-yeterlilik · anne

Özet

Amaç: Bronkopnömoni çocuklarda en sık görülen enfeksiyon türlerindendir. Çocuğun yaşının küçük olması, düşük doğum ağırlığı, malnütrisyon, anne sütü almama, düşük sosyoekonomik düzey, kalabalık ailede yaşam, sağlık hizmetlerinden yararlanmama, annenin eğitiminin yetersiz olması, yetersiz bağışıklanma gibi faktörler bronokopnömoni gelişme riskini arttırmaktadır. Bu çalışmada amaç, bronkopnömoni nedeniyle hastaneye yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik algısını belirlemek ve hastaneye ilk kez yatan çocukların annelerinin öz yeterlilik algıları ile birden çok kez yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik algılarını karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı türde yapılan bu çalışmada bronkopnömoni tanısıyla hastanede yatan 1 ay-7 yaş arasındaki çocukların anneleri ile çalışılmıştır. Araştırmada, Sosyodemografik Veri Toplama Formu ve Genel Özyeterlilik Ölçeği olmak üzere iki ayrı form kullanılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme yöntemiyle toplanmıştır. Bulgular: Çalışmamıza katılan annelerin öz-yeterlilik puanları orta seviyede bulunmuştur. Annelerin öz-yeterlilikleri ile tekrarlı yatışlar, çocuğun yaşı ve cinsiyeti, evde sigara içme durumu, gebelik ve emzirme süresince sigara kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır. Birden çok kez yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik puanlarının (46.00±6.04) ilk kez yatan çocukların annelerinkinden (47.92±6.77) daha düşük düzeyde olduğu saptanmıştır. Sonuç: Bronkopnomoni nedeniyle hastaneye tekrarlı yatış yapılan çocukların annelerinin özyeterlilik algıları ile ilk kez yatan çocukların annelerinin öz-yeterlilik algıları arasında anlamlı fark olmamasına rağmen birden çok kez yatan çocukların annelerin özyeterlilikleri daha düşük düzeydedir.

🔖

Cite This Article

CANTİLAV, N., ABUT, E., ARDAHAN, E., ÖZTORNACI, B. Ö., SARI, H. Y. (2017). Bronkopnömoni Nedeniyle Hastaneye Yatan Çocukların Annelerinin Öz-yeterliliklerinin İncelenmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 1–5. https://ajindex.com/articles/772897

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Aljasem, L.I., Peyrot, M., Wissow, L., & Rubin, R.R. (2001). The impact of barriers and self- efficacy on self-care behaviors in type 2 diabetes. The Diabetes Educator, 27(3), 393-404.
  2. Amtmann, D., Bamer, A.M., Cook, K.F., Askew, R.L., Noonan, V.K., & Brockway, J.A. (2012). University of Washington self-efficacy scale: A new self-efficacy scale for people with disabilities. Arch Phys Med Rehabil, 93, 1757-1765.
  3. Belegeman, T. (2005). Annede depresyonun bebeklik ve erken çocukluk dönemi üzerinde etkileri. In Ertem Öİ. (Eds,). Gelişimsel pediatri (pp. 211- 223). Ankara: Çocuk Hastalıkları Araştırma Vakfı. Bursch, B., Schwankovsky, L., Gilbert, J., & Zeiger, R. (1999). Construction and validation of four childhood asthma self-management scales: parent barriers, child and parent self-efficacy, and parent belief in treatment efficacy. Journal of Asthma, 36 (1), 115-128. http://www.tandfonline.com/ doi/abs/10.3109/02770909909065155 Büyüktaşkapu, S. (2012). Annelerin özyeterlik algıları ile 1-3 yaş arasındaki çocuklarının gelişimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 18-30.
  4. Campbell, H., & Nair, H. (2015). Child pneumonia at a time of epidemiological transition. The Lancet Global Health, 3(2), 65-66.
  5. Cavkaytar, A., Aksoy, V., & Ardıç, A. (2014). Ebeveyn öz yeterlik ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışmasının güncellenmesi. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 4(1), 69-76.
  6. Coleman, P.K., & Karraker, K. H. (2000). Parenting self-efficacy among mother of school-age children: conceptualization, measurement, and correlates. Family Relation, 49, 13-24.
  7. Craver, R., & Springer Begue, R. (2014). Infections in a Children’s hospital autopsy population. Fetal and Pediatric Pathology, 33(3), 135-44.
  8. Desjardin, J.L. (2006). Family empowerment: supporting language development in young children who are deaf or hard of hearing. The Volta Review, 106(3), 275-298.
  9. Edmond, K., Scott, S., Korczak, V., Ward, C., Sanderson, C., & Theodoratou, E., et al. (2012). Long term sequelae from childhood pneumonia: Systematic review and meta-analysis. PloS One, 7, 312-339.
  10. Elibol, F., Mağden, D., & Alpar, R. (2007). Anne babalık becerilerinde özyeterlilik ölçeği’nin (1-3 yaş) geçerlik ve güvenirliği. Toplum Hekimliği Bülteni, 26(3), 25-31.
  11. Gallant, M.P. (2003). The influence of social support on chronic illness selfmanagement: A review and directions for research. Health Education & Behavior, 30, 170-195.
  12. Jackson, A.P., & Schein